آدم‌ها میان که برن

و، هیچ چیز ابدی نیست

و تنها می‌میرن

بیا به نقطه شروع داستانمون برگردیم، تا دیگر هرگز شروعش نکنیم

البته، گاهی اوقات در ادامه هم جوری روند پیش می‌ره که حس می‌کنی از اول هرگز داستانی وجود نداشته. مثل ذراتِ ریزِ زمان که هرگز حس نمی شن و فقط مفهومی ازشون توی ذهن هست، آرام و آرام ناپدید می شه، تا جایی که مفهومش هم از یاد بره.