✅ خدعه (نیرنگ) ترامپ ❓ پرسش این است: هیاهوی ترامپ در تهدید به حمله‌ی هوایی به ایران برای چیست؟ پاسخ روشن است: 🔸 در هفته آینده، ترامپ به منطقه جنوب غرب آسیا می آید تا سعودیه و قطر و امارات را ببیند؛ این نخستین سفر خارجی ترامپ در دور دوم ریاست جمهوری اوست. نسبت آن تهدیدهای روزهای گذشته، با این سفر در دو سناریو نهفته است: الف. آهای ایران! منو نکش. ترامپ همچنان از احتمال قصاص توسط ایران به دلیل ترور و به شهادت رساندن حاج قاسم و ابو مهدی، وحشت دارد. فلذا در هفته گذشته با هیاهو در باره پارکینگ هوایی دیه‌گو گارسیا و نمایش هواپیماهای بی ۲ اسپریت، کوشید ایران را بترساند و مقامات جمهوری اسلامی را از اجرای حکم قصاص خود بازدارد. قطعاً ایران اکنون برنامه ای برای اجرای حکم قصاص ترامپ ندارد اما قصاص دیر یا زود دارد، و شامل مرور زمان نمی شود (اگر ایرانی ها از خون امام حسین (ع) گذشتند، از خون یاران امام حسین (ع) یعنی حاج قاسم و ابو مهدی و سید حسن و اسماعیل هنیه هم می گذرند. ترامپ و نتانیاهو، کینه ی شیعه ایرانی رو نمی شناسند). ب. ای شیوخ مرجئه ی عرب! ای گاوهای پروار! به صف بایستید! می خوام همه تون رو بدوشم! 🔸 ترامپ در سفر به شیخ نشین های خلیج فارس، جمعا روی یک و نیم تریلیون دلار اخاذی حساب کرده است تا از هفت تریلیون دلار کسری ۲۰۲۵ دولت خود، یک و نیم تریلیون دلار را از گاوهای پروار حاشیه جنوبی خلیج فارس تأمین کند. بن سلمان قول ۶۰۰ میلیارد دلار را در قالب سرمایه‌گذاری در آمریکا داده که ترامپ غرید: کم است، ای گاو تپل! ۴۰۰ میلیارد اضافه کن که عدد یک تریلیون رند بشه. احمق! من افتخار داده ام که اول برای دوشیدن تو بیایم! پس سر کیسه رو شل کن. بن زاید قول چند صد میلیارد دلار را داده؟ (در دهه‌ی ۱۳۸۰ بوش پسر حاکم امارات را کشید و برد واشنگتن و ۱۵۰ میلیارد دلار نقد دوشید، بعد از بیست سال، با احتساب کاهش ارزش دلار، اگر امروز ۵۰۰ میلیارد دلار بدهد، به اندازه‌ی همون ۱۵۰ میلیارد دلار واگذاری به بوش پسر هم نمی ارزه، اما چاره چیه؟ همین هم غنیمته). قطر چند صد میلیارد دلار می دهد؟ که با ۶۰۰ میلیارد دلار بن سلمان و دلارهای نفتی بن زاید، جمعا بشود ۱/۵ تریلیون؟ (خدای یهوه بده برکت! اینم حکمرانی علمی و طراز ما آمریکایی هاست که با قلدری از ممالک وابسته اخاذی می کنیم و اموراتمون رو می گذرونیم و اسمش رو می گذاریم نظریه‌های توسعه). 🔸 خب! الان که ترامپ عازم منطقه جنوب غرب آسیا است، چگونه باید خود را ژاندارم جهان بنماید تا گاوها راحت تر پستان به دوشیدن بسپارند؟ بله درست حدس زدید: باید برای کشور ابرقدرت منطقه (که با محور مقاومت، پانصد روز مستضعفین جنگ غزه را پشتیبانی کرد) خط و نشان بکشد و تهدید کند، شاید با نمایش عربده کشی جهانی، گاوهای مستعمراتی، امکان شیردهی بیشتری یافتند. 🔸 غافل از اینکه، با چهار هواپیمای بمب افکن و پنج تا موشک، جنگ رخ نمی دهد، و بمباران هوایی، صرفاً در سطح رزم باقی می ماند، و آنگاه نوبت کشور هدف است که در پاسخ خود، سطح رزم دشمن را به سطح نبرد، و سپس به سطح جنگ ارتقاء دهد؛ این برای مرچنت قماربازی مانند ترامپ که فهمی از جنگ ندارد، قمار بر سر تتمه آبرو لیبرال کپیتالیسم است، البته «الیس الصبح بقریب؟!» 🇮🇷 @Emam_kh

گلو درد داری؟همین الان انجامش بده خوب شی👇 ▫️1قاشق سرکه سیب + 1قاشق عسل + 1 فنجان آب گرم را ترکیب و بخورید! ▫️زمان خوردن دیگه دردی در ناحیه گلو حس نخواهید کرد. 🍏🍎🍏🍎🍏

يك مدل بافت در سبد بافي

این روز ان شاء الله بزودی خواهد رسید @Emam_kh

🗯تعبیر زیبای سردار حاجی‌زاده ر مورد اینکه گفته بود آمریکایی‌ها در اتاق شیشه‌ای نشسته‌اند و کسی که در اتاق شیشه‌ای قرار دارد به طرف کسی سنگ پرتاب نمی‌کند را در این کلیپ ببینید. 🇮🇷 @Emam_kh

نهج‌البلاغه #حکمت ۲۱ #بیست و یکم محمد رضا رنجبر @mrranjbar4 @Emam_kh

نهج‌البلاغه #حکمت ۲۱ #بیست-و-یکم محمد رضا رنجبر @mrranjbar4 @Emam_kh

فرصت‌ها را دریابید، از ترس بگریزید! حکمت ۲۱ وَ قَالَ (علیه السلام): قُرِنَتِ الْهَيْبَةُ بِالْخَيْبَةِ، وَ الْحَيَاءُ بِالْحِرْمَانِ؛ وَ الْفُرْصَةُ تَمُرُّ مَرَّ السَّحَابِ، فَانْتَهِزُوا فُرَصَ الْخَيْرِ. امیر گلها، که درود خدا بر او باد، فرمود: ترس نابجا همیشه به یأس و ناامیدی می‌انجامد، و شرم بی‌مورد فرد را از دست یابی به نعمت‌ها و فرصت‌های ارزشمند زندگی محروم می‌سازد. فرصت‌های گرانبها مانند ابرهایی زودگذر از کنار ما می‌گذرند، پس باید آنها را غنیمت شمرد و هرگز اجازه ندهیم که از دست بشوند. واژه ها: قُرِنَتِ : همراه شد، پیوسته گردید، ضمیمه شد الْهَيْبَةُ : ترس، هراس، دلهره بِالْخَيْبَةِ :(بِ+الْخَيْبَةِ) با ناامیدی، با شکست، با ناکامی وَ : و، همچنین، و نیز الْحَيَاءُ : شرم، حیا، خجالت بِالْحِرْمَانِ : (بِ+الْحِرْمَانِ)با محرومیت، با از دست دادن، با بی‌بهره‌گی وَ : و، همچنین، و نیز الْفُرْصَةُ : فرصت، موقعیت، شانس تَمُرُّ : می‌گذرد، عبور می‌کند مَرَّ : به سرعت، به شکل، به گونه السَّحَابِ : ابر، ابرها، باران‌زا فَانْتَهِزُوا : (فَ+انْتَهِزُوا)غنیمت بشمارید، استفاده کنید، بهره ببرید فُرَصَ : فرصت‌ها، موقعیت‌ها، شانس‌ها الْخَيْرِ : خیر، نیکی‌ها، خوبی‌ها

شرح: ریشه‌های ترس و شجاعت هر بوته‌ای، چه گل باشد و چه خار، ریشه دارد و تمام داشته‌هایش از ریشه‌ است. شجاعت مانند بوته گل، ریشه‌ای مستحکم دارد و ترس مانند بوته خار، از ریشه خود تغذیه می‌کند. امیرالمؤمنین (ع) ریشه ترس را مشخص کرده و در نتیجه، ریشه شجاعت نیز روشن می‌شود. ایشان فرمودند: قُرِنَتِ الْهَیْبَةُ بِالْخَیْبَةِ ترس و ناامیدی همواره در کنار هم هستند، چرا که ترس ریشه در ناامیدی دارد. ابتدا انسان مأیوس و ناامید می‌شود، سپس می‌ترسد. کسی که از جبران شکست ناامید شود، از شکست خواهد ترسید. کسی که از رحمت خدا ناامید شود، از خدا خواهد ترسید. به همین دلیل قرآن کریم می‌فرماید: لَا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ (یوسف: ٨٧) وَلَا تَیْأَسُوا مِنْ رَوْحِ اللَّهِ (زمر: ۵٣) یعنی ناامید نباشید، چرا که ناامیدی شما را به ترس و عقب‌نشینی می‌کشاند. معنای حقیقی ترس از خدا شاید این سؤال پیش بیاید که پس چرا می‌گویند از خدا بترسید؟ بله درست گفته‌اند اما ما درست نگرفته‌ایم بترسید از خدا یعنی بترسید از اینکه خدا را از دست بدهید! که اگر خدای رحمان، رحیم، غفار و ستار را از دست بدهید، چه چیزی جای آن را خواهد گرفت؟ یعنی همان که حافظ می‌گفت: ذره‌ای خاکم و در کوی توام جای خوش است ترسم ای دوست که بادی ببرد ناگاهم هیبت و عظمت، بازدارنده دشمنان البته این سخن امام علیه السلام که فرمود: الْهَیْبَةُ بِالْخَیْبَةِ یک معنای لطیف دیگری هم دارد و آن اینکه هیبت و شکوه، دشمن را مأیوس می‌کند. اگر کسی هیبت و مهابت داشته باشد، دشمن حتی هوس تعرض به او را هم نخواهد کرد. در روایتی آمده است: دَعَا رَسُولُ اللَّهِ (ص) لِأَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ (ع) فِی آخِرِ صَلَاتِهِ، رَافِعًا بِهَا صَوْتَهُ یُسْمِعُ النَّاسَ: اللَّهُمَّ اجْعَلْ لِعَلِیٍّ الْمَوَدَّةَ فِی صُدُورِ الْمُؤْمِنِینَ، وَالْهَیْبَةَ وَالْعَظَمَةَ فِی صُدُورِ الْمُنَافِقِینَ خدایا، محبت علی را در دل‌های مؤمنان و هیبت و عظمت او را در دل‌های منافقان قرار بده. و البته هیبت، ویژگی‌ای است که هر کسی می‌تواند به آن دست یابد، اما لازمه‌های خود را دارد. الف) بی‌نیازی بی‌نیازی، مایه مهابت آدمی است. دریا را ببینید، چقدر باشکوه است! چون بی‌نیاز است، برخلاف حوض‌های کوچک. در حدیثی آمده است: پنج چیز از ۵ کس و پنجمین آن الْهِیْبَةُ مِنَ الْفَقِیرِ مهابت داشتن نیازمند است و این یعنی هیبت داشتن برای فرد نیازمند، ناممکن است. یعنی بی‌نیازی مایه مهابت و هیبت است و دیگر هیچ فرق نمی‌کند که این بی‌نیازی در فرد باشد یا در جامعه. جامعه ای که وابسته باشد، هیچ هیبتی ندارد. به همین دلیل، قرآن فرمود: وَأَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّةٍ (انفال: ۶٠) تا می‌توانید قدرتمند باشید، چرا که قدرت، مانند نخ تسبیحی است که اگر باشد، تمام دانه‌ها در اختیار شما خواهد بود. ب) کم سخن گفتن امیرالمؤمنین (ع) می‌فرماید: بِکَثْرَةِ الصَّمْتِ تَکُونُ الْهِیْبَةُ سکوت زیاد، موجب هیبت می‌شود. کوه را ببینید، چه هیبت و مهابتی دارند، چون کوه غرق سکوت است. اما اگر از دامن همین کوه سنگ های چند غلطان فرو افتند و صدایی به راه اندازند، دیگر آن شکوه و مهارت را ندارد. ج) نیکخواهی و صفای باطن رسول خدا (ص) فرمودند: مَنْ وُلِّیَ مِنْ أُمُورِ أُمَّتِی شَیْئًا، فَحَسُنَتْ سَرِیرَتُهُ، رَزَقَهُ اللَّهُ الْهِیْبَةَ فِی قُلُوبِهِمْ کسی که مسئول باشد و مسئولیتی داشته باشد و خیرخواه مردم باشد، خداوند هیبت و مهابت را نصیب او خواهد کرد. و فرمود: وَالْحَیَاءُ بِالْحِرْمَانِ در بهار، درختی که پر از شکوفه است، اگر شکوفه‌هایش بشکفند، باز شوند و دهان بگشایند و در معرض بادها و زنبورها قرار بگیرند، گرده‌افشانی می‌شوند و در نتیجه به میوه تبدیل خواهند شد. اما اگر غنچه بمانند، دهان باز نکنند و گرده‌افشانی نشوند، از میوه شدن محروم خواهند شد. آدمی نیز همچون شکوفه است. اگر شرم کند، حیای بی‌جا به خرج دهد و دهان نگشاید، از آنچه باید به دست آورد محروم خواهد شد. درست مانند کسی که از پرسیدن شرم کند و در نتیجه از دانش، دانستن و آگاهی محروم بماند. از این رو فرمودند: الْحَیَاءُ بِالْحِرْمَانِ. و چه زیبا در جمله نخست فرمودند: قُرِنَتِ الْهَیْبَةُ بِالْخَیْبَةِ اولی که ترس باشد، ریشه در دومی که ناامیدی است، دارد. یعنی وقتی کسی امید به پیروزی نداشته باشد، از خطرات و شکست‌ها خواهد ترسید. اما در جمله دوم که فرمودند: الْحَیَاءُ بِالْحِرْمَانِ دومی که محرومیت است، ریشه در اولی که حیا و شرم است، دارد. یعنی محرومیت، ریشه در حیا، شرم و کم‌رویی بی‌جا دارد. و این یعنی کسی که بیش از حد شرم داشته باشد و جرأت ابراز نداشته باشد، از بسیاری از نعمت‌ها و فرصت‌ها محروم خواهد شد.