‌ پیشنهاد متن برای دست‌نوشته و پلاکارد👇 امروز کاربری دلار بیشتر از موشک تاماهاوک و خطر لیبرال‌های اقتصادی در داخل، بیشتر از سنتکام است بعثت قلم / وَالْقَلَمِ وَمَايَسْطُرُونَ @besateqalam

‌ ترامپ به زبان فاارررسی امضا کرده... چرا یه دفعه‌ای اینو یاد کردم؟!🤷🏻‍♂

‌ حالا یک طرف مذاکره بگه «کاغذ پاره» و طرف دیگه به همون کاغذ پاره‌ی بدون ضمانت بگه « سند شکست آمریکا»... 🌀 فرقی به حال تپه‌های علی‌الطاهر لبنان می‌کنه؟!! ‌

🔰🎥 یک ننگ تاریخی و یک شکست اخلاقی برای تمدن ایرانی خواهد بود اگر ملت وفادارِ لبنان که برای ایران فداکاری کرد، تنها بماند. امروز هویت ملی ما به دفاع از لبنان گره خورده است. وحید جلیلی؛ قائم‌مقام فرهنگی صداوسیما در جلسه شورای فرهنگی رسانه ملی ۱۴۰۵/۰۳/۱۱ 🆔 @Jalili_Vahid

‌‌ مسئولیت این روزها با چه کسانی‌ست؟ ادعای صهیونیست‌ها علی الطاهر سقوط کرد! در خصوص علی‌الطاهر، ما روایت دشمن را مبنا قرار نمی‌دهیم و منتظر روایت و بیانیه رسمی مقاومت می‌مانیم؛ چه علی‌الطاهر همچنان ایستاده باشد، چه خدای ناکرده سقوط کرده باشد و مدافعانش تا آخرین نفر به شهادت رسیده باشند. 🌀 اما فرض کنیم علی‌الطاهر سقوط کرده است. آن‌وقت چند سوال: مسئولیت این روز با کیست؟ چه کسانی مدعی بودند به خاطر علی‌الطاهر پای میز مذاکره رفته‌اند؟ چه کسانی گفتند تفاهمشان دست دشمن را بسته و پیشروی‌اش را متوقف کرده؟ چه کسانی منتقدانی را که از همان ابتدا نسبت به رسیدن چنین روزی هشدار می‌دادند، تخریب و ساکت کردند؟ چه کسانی بدون شناخت میدان، با چند متن تولیدشده با هوش مصنوعی برای دیگران نسخه پیچیدند و هر نقدی را با تهمت و لجن‌پراکنی پاسخ دادند؟ چه کسانی «شیخ مقاومت» را خرج رؤیاهای خام و محاسبات سیاسی خود کردند؟ و چه کسانی از «خون دل» فروشی کردند، بی‌آنکه بفهمند این سنگر حاصل چه خون‌دل‌هایی بود؟ خون دل آقای شهید؛ خون دل حاج قاسم؛ خون دل سید حسن؛ و خون صدها فرمانده و رزمنده‌ای که برای حفظ این جغرافیا جانشان را گذاشتند. ‌ 📌اگر علی‌الطاهر ایستاده باشد، خدا را شکر و دست مدافعانش را می‌بوسیم. اما اگر سقوط کرده باشد، پیش از هر مرثیه‌ای باید پرسید: چه کسانی باید پاسخگوی تصمیم‌ها، تحلیل‌ها، وعده‌ها و سکوت‌هایی باشند که ما را به این نقطه رساند؟ البته برای بعضی‌ها اساساً فرقی نمی‌کند؛ اما برای کسانی که می‌دانند علی‌الطاهر فقط نام یک تپه نیست، فرق می‌کند. خیلی هم فرق می‌کند. ✍🏼 حسین پاک افق نو..ᝰـ@Emamyari

‌ #ارسال_مخاطبین_عزیز لاشه‌ی پهپاد ساقط شده در تجمع دیشب اراک افق نو..ᝰـ@Emamyari

‌ فرار از پاسخگویی ساده من موندم؛🌀 اینا که توان دفاع حرف‌ خودشون رو ندارند، یه عده چطور تو کانال‌های اجاره‌ایشون؛ برای اراجیف امثال دکتر قائم‌پناه و خانم سخنگو صبح تا شب توجیه و دلیل میارند...😒 افق نو..ᝰـ@Emamyari

‌ 🌀 #واضحات

‌ روایت تصویری حسین پاک از علی الطاهر... ‌

مدتی است که برخی از مسئولان کشور شروع به تخریب هماهنگ صدا و سیما کرده‌اند. این هماهنگی در این ایام جای تامل دارد. اما دلیل چیست؟ ۷ مهر ۱۴۰۰، حکم ریاست سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران برای دکتر پیمان جبلی صادر شد. اکنون، با باقی‌ماندن کمتر از یک ماه تا پایان دوره پنج‌ساله این حکم، کشور وارد روزهای تصمیم‌گیری درباره آینده مدیریت بزرگ‌ترین رسانه رسمی جمهوری اسلامی شده است. پنج سال گذشته را نمی‌توان یک دوره عادی مدیریتی دانست. این سال‌ها از پرتلاطم‌ترین و پیچیده‌ترین مقاطع تاریخ معاصر ایران بوده است؛ از جنگ ترکیبی و عملیات‌های گسترده رسانه‌ای و شناختی گرفته تا آشوب‌ها، بحران‌های سیاسی و اجتماعی، فشارهای خارجی و تلاش مستمر دشمن برای اثرگذاری بر افکار عمومی. در چنین شرایطی، صداوسیما صرفاً یک سازمان رسانه‌ای نبود؛ بلکه در خط مقدم یکی از گسترده‌ترین جنگ‌های شناختی علیه ایران قرار داشت. بی‌تردید عملکرد این سازمان خالی از ضعف، خطا و کاستی نبوده است و نقدهای جدی به بخش‌هایی از آن وارد است. اما اگر بخواهیم منصفانه قضاوت کنیم، نمی‌توان واقعیت میدان را نادیده گرفت: سازمانی که در برابر شبکه‌ای عظیم از رسانه‌های ماهواره‌ای، صدها رسانه فارسی‌زبان خارجی، شبکه‌های اجتماعی و جریان‌های سازمان‌یافته خبری و تبلیغاتی قرار داشت، در بسیاری از مقاطع توانست ابتکار عمل رسانه‌ای را حفظ کند و اجازه ندهد روایت دشمن بدون پاسخ در جامعه تثبیت شود. در موارد متعددی، روشنگری‌ها و روایت‌سازی‌های رسانه ملی توانست عملیات‌های طراحی‌شده را پیش از رسیدن به نقطه اثرگذاری کامل، افشا و خنثی کند. این موفقیت را نمی‌توان صرفاً با نگاه به یک برنامه یا یک شبکه سنجید؛ باید کل میدان جنگ شناختی و حجم نیروهایی را دید که در سوی مقابل صف کشیده بودند. شاید یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های دوره جبلی همین باشد که صداوسیما، با وجود همه محدودیت‌ها و ضعف‌هایش، در مقطعی که دشمن سرمایه‌گذاری بی‌سابقه‌ای برای تسخیر ذهن و افکار مردم ایران انجام داده بود، از میدان خارج نشد و در بسیاری از نبردهای رسانه‌ای، توانست طرف مقابل را وادار به عقب‌نشینی کند. از همین منظر، هجمه‌های این روزها علیه صداوسیما و شخص رئیس آن نیز باید با دقت بیشتری تحلیل شود. طبیعی است که هر مدیری منتقدانی داشته باشد؛ اما هنگامی که هم‌زمان با نزدیک‌شدن به پایان دوره مدیریت، موجی از فشار و تخریب شکل می‌گیرد، این پرسش جدی مطرح می‌شود که آیا همه این حملات صرفاً نقد عملکرد است، یا بخشی از آن تلاشی برای سنگین‌کردن فضای تصمیم‌گیری درباره آینده مدیریت سازمان؟ بدان معنا که این جماعت در صدد آن هستند که ابقای آقای دکتر جبلی در این سمت را برای رهبر انقلاب پرهزینه و سخت‌تر کنند. واقعیت این است که مدیریت رسانه ملی در شرایط امروز، بیش از هر زمان دیگری نیازمند فهم میدان جنگ شناختی، تجربه، ثبات و توان ایستادگی در برابر فشارهای سازمان‌یافته است. تصمیم درباره آینده صداوسیما، صرفاً انتخاب یک مدیر نیست؛ تصمیم درباره فرماندهی یکی از مهم‌ترین سنگرهای جمهوری اسلامی در نبرد روایت‌ها و جنگ شناختی است. ✍ محمد تقی نظریان مفید @Nazarian_Mofid