دوستان موج اند؛ یا شاید هم تکه هایی از یک آینه. میتوانند دریای آرامت را خروشان، و هم دستانت را ببرند؛ گاهی هم میتوانند انعکاس شوندو تاریکیات را بشکافند. برای ملاقاتشان خرسند باش، گاهی اجتماعشان کامل ترینِ خودت را به تو بازتاب میکنند...
از آن روزی که پا به خرابهی آرزوهایم گذاشتی تنها چند هفته میگذرد و من به اندازه سالیان درازی به وسیلهی دستان گرم تو شفا یافته ام.
۴۰۴/۱۲/۷_05:49
حالِ خوب؟
من هنوز تیزیِ درد به هنگام فرو رفتن شیشههای خرد شدهی آینهی غم توی سرم را حس میکنم.