البته دو مدل نظر داشتیم
دسته اول کسایین که خودشونو از زیبایی های این دنیا محروم کردن، و فقط هدفشون رو میبینن
دست دوم که فکر میکنم منم جزوشون باشم تو آخرین ۲۴ ساعت زندگیشون ممکنه زیاده روی کنن، ترسو با اتکا کردن به این مسئله که قرار نیست در آینده پاسخگو باشن کنار میذارن و ساعتای آخر عمرشونو عشقی زندگی میکنن
𝙀𝙢𝙥𝙩𝙮 𝙝𝙚𝙖𝙧𝙨𝙚
البته دو مدل نظر داشتیم دسته اول کسایین که خودشونو از زیبایی های این دنیا محروم کردن، و فقط هدفشون ر
برای دسته اول مینویسم:
مسئله اینجاست
این حقیقت وجود داره که حالا هم ممکنه فردایی نباشه، حتی به دقیقه بعد هم اطمینانی نیست؛ پس چرا با این حال خودتونو از زیبایی مسیر محروم میکنید؟