سریال جدید مهدویان با نویسندگی مهدی‌ یزدانی‌خرم به اسم «اهل ایران» که درباره‌ی جنگ اخیره قراره از جمعه توی پلتفرم شیدا پخش بشه. این‌که توی چهل روز سریال ساخته هیچی، تیزرش روز بیستم جنگ بیرون اومد. تو کی‌ای، تو ‌چی‌ای مهدویان. :)) فارغ از این‌که سریالش چی از آب در میاد، واقعا دمش گرم که زیر موشک و بمبارون عواملش رو جمع کرد و سریال ساخت.

فیلم نیم‌شب‌ش هم که درباره‌ی جنگ دوازده‌روزه‌ست، توی سینماها الان داره اکران می‌شه. اون رو هم ببینید، حال‌تون رو خوب می‌کنه.

هر جایی دیدین من‌و جاج می‌کنن بفرستین واسه‌م. خوندن‌شون حال می‌ده.💘

کپی نکنید بچه‌های خوب. :))

از دیدن فیلم «نیم‌شب» برگشته بودم و دوستم پرسید چطور بود، من جواب دادم که «خوب. تمام طولش رو داشتم اشک می‌ریختم». و وقتی تعجب کرد از این موضوع، گفتم «دوتا چیز راحت اشک من رو در میارن. یکیش ایرانه». من خیلی سخت اشک می‌ریزم. این عکس، و عکس‌هایی شبیه به این باعث می‌شه جوشش اشک رو توی چشم‌هام حس کنم. این آدم‌ها. این‌ آدم‌ها. این آدم‌ها خود حماسه‌اند. با تمام اغراق‌ها و دخل و تصرف‌ش در ساختن جهان خیالی به دور از واقعیت. این‌ها عینیت بخشیدن به تمام مفاهیم وطن‌پرستی. ته، سقف، نهایت و تعریف شجاعت‌اند. این آدم‌ها، در کنار طاق بستان، در کنار گنج‌نامه، در کنار پاسارگاد و عمارت عالی قاپو و تخت جمشید، جز آثار باستانی ایران‌اند. توریست‌ها، برای شناختن ایران، برای دیدن ایران باید بیان به تماشای این آدم‌ها بنشینن و از دیدن این زیبایی کیف کنند. چرا که هیچ جای جهان همچین اثر باستانی‌ای نداره. این آدم‌ها سر به سر و تن به تن و دست به دست داده‌ن تا بلاگردون ایران بشن. با این‌که می‌دونستن دشمنی که روبه‌روشونه، هیچ ابایی از کشتن انسان‌ها نداره. مثل مادری که وقتی فرزندش مریضه، مثل پروانه دورش می‌چرخه و ازش پرستاری می‌کنه. این آدم‌ها، برای مادرشون مادری کردند و هیچ کلمه‌ای، هیچ قابی و هیچ‌ حماسه‌ای نمی‌تونه سنگینی ارزش این لحظه رو توصیف کنه؛ که من اگر همچین سکانسی رو توی یکی از فیلم‌های سینمایی می‌دیدم، کلیشه و شعاری‌بودنش رو نقد می‌کردم. تاریخ از شما خیلی خواهد نوشت آدم‌ها. آدم‌های زیادی قراره به شما افتخار کنند آدم‌ها. -«من از جونمم حاضرم بگذرم که یک لحظه درد تو ساکت بشه».

«وطن یعنی دودست از جان کشیدن».

اگر توی محله‌ی شما هم صدای پدافند میاد، این پیام رو لایک کنید.

می‌گن ریاست تیم مذاکره‌کننده رو قالی‌باف برعهده داره. بهتر نبود قالی‌باف به مسئولیت‌های سنگین ریاست مجلسش می‌رسید، و سرتیمی رو به جلیلی می‌سپاردن؟ تازه تجربه‌ی این کار رو هم سال‌ها داره. واقعا هر جایی باید باندبازی باشه.😔

بنده‌خدا انقدر عمیق تو سایه‌ست که هیچ‌کس بازیش نمی‌ده. :))

آتش‌بس چیز شد؟

بادبان‌ها را بکشید. اکس‌ها را آن‌بلاک می‌کنیم.

و اینک، کانال ع‌ج؛ در بله: https://ble.ir/Eyn_Jiim