شماها چرا ساکتید پست نمیذارید؟
شلوغش کنید اجازه ندید این هژمونی مارپیچ سکوت سیطره پیدا کنه.
هیچکی اینجا اعتراض نداره. بچهها شما اعتراض دارید؟ بیا میگن نه. به چی میخوایم اعتراض داشته باشیم؟ نبینم کسی حرف از اعتراض و اینا بزنه.
همیشه جایی برای بدترشدن وجود داره. دوران جنگ فکر میکردیم نت ملی دیگه تهشه. این چندروز اخیر متوجه شدیم میشه بدتر هم بشه. شاید در آینده فهمیدیم این تازه خوبش بوده؛ بدترینی هم وجود داره.
گفتن نداره؛ تف سربالاست. این مدت از بیکاری همهش داشتم «ایدههای شوهرداری مخصوص خانومهای قری» رو میخوندم. بابا این درده. من دردمو به کی بگم؟ آدم دوروز دیگه چطوری از خجالت خودش در بیاد؟