به من، شناس و ناشناس خیلی گفتن وسطباز. بیشرف. صورتی. حجتیهای و چیزهایی از این دست. همونطوری که چهارصد و یک گفتن. خوشحالم که وسط بودم. خوشحالم که وسطباز بودم. الان، بعد از این متن چاوشی این صفت، بیشتر از قبل بهم میچسبه:
«حق با بعضی از شماست: من «وسطم»
«وسط» مثل عابری که دی ماه در خیابان به گران شدن گوشت فکر میکرد و از پشت تیر به سرش خورده بود. وسط مثل پیرزنی روستایی که نه تلویزیون دارد و نه گوشی موبایل؛ فقط آلزایمر دارد و پسری که بیکار شده و چند ماه است قرصهایش را به موقع نمیرساند. و این «وسط» خیلی جای بزرگی است و خیلیها در آن جا میشوند. اصلا جریانی که این «وسط» را ندارد نمیتواند انقلابی را رقم بزند یا حکومتش را حفظ کند».
پیام رهبر، منطقی، واقعگرایانه و به دور از هرگونه شعار بود. چیزی که نظرم رو توی پیامش جلب کرد، تکرار کلمهی «مردم» بود. چیزی که این سالها، خودشون، خواستههاشون و افکارشون نادیده گرفته و به حاشیه رونده شده بودند.
به فال نیک میگیریم.
الان ادمینهای خالهخانباجی خالهزنک بعضی کانالها، این پست رو میبرن تو پرایوتشون مینویسن عج؛ بیستو چند ساله نوشته پیام رهبر رو به فال نیک میگیرم. :))
اکانت فارسی ارتش آمریکا، سابقا دست یه ایرانیای بوده به اسم کامران. و احتمالا ازش خریداری شده.
ولی خب توییتهای قبلیش رو پاک نکردن و همونو ران کردن. نتیجه اینکه مردم الان دارن توییتهای گذشتهی کامران رو میکشن بیرون. ؛)))
حرفزدن از اینکه چاوشی پول گرفته، مضحکترین برچسبیه که میتونن بهش بچسبونن. جایگاهی که چاوشی توی مارکت موسیقی داخلی ایران داره رو به جرأت میشه گفت هیچکس نداره. جدای از اینکه بخواد کنسرت بذاره چقدر میتونه درآمد کسب کنه، الان چاوشی جز کستینگ سریال/فیلمهای سینمایی شده. یعنی اگر اسمش در کنار یک سریال/فیلم قرار بگیره، میتونه عاملی برای موفقیت اون اثر باشه.
دربارهی کسی حرف از دستمزد میزنن که دوستانش توی مصاحبهها گفتن یکزمانی وانت خریده و با کلاه و پوشش، بهصورت ناشناس بستههای ارزاق رو به خونههای مردم میداده.
چاوشی مثل شما ارزون نیست. اون با یکی دیگه بسته که همهی شما دنیا و آخرتتون رو بفروشید نمیتونید حتی نزدیک چیزی که گرفته رو بخرید.
