میشه ساعت‌ها به این عکس نگاه کرد؛ غصه خورد.. گریست... و در نهایت از غم این درد بزرگ دق کرد...

میپرسین جریان اینجا؟! اینجا همون‌ جاییه که نوزاد ۲۲ روزه از شدت انفجار (توی حملات امریکایی-صهیونی) پرتاب شده روی درخت:))) این درخت هم همون درخت معروفیه که جسم نحیف نوزادو گرفته تا مبادا بدنش به زمین بخوره....

ماهُ ببین../✨

حال و هوای اینروزامون جوریه که حس میکنم زمان برگشته به دهه پنجاه (((؛

من دیگه برا این انقلاب کاری نمونده که نکرده باشم..👀😂

ایوای:)))))😂💔

از چندسال پیش که با آدمای همیشه همراهِ زندگیم آشنا شدم، همش میگفتم: "خواهری کردن به هم خون بودن نیست..." این روزا اما باید یه تبصره جدید به حرفم اضافه کنم؛ "خواهری کردن به هم خاک بودن هم نیست حتی...نه.." به ذات آدما باید فکر کرد... مثل خدیجه عزیزم، دوست نیجریه‌ایِ من که چند وقته مهمونِ مشهده و هر روز زنگ میزنه و میگه: "اومدم حرم، گوشیو میگیرم روبروی آقا سلام امروزتو بده..." خداروشکر بابت بودنتون:))🫂✨