خیلی جالبه که حس میکنم تندیس‌ها که حتی چشم‌های پوچی دارن، احساسات بیشتری نسبت به من نشون میدن.

منظورم اینه که بجای اینکه چیزهایی مثل "کتاب آسمانی" تو مغزمون فرو کنید، بهمون یاد بدید تو اجتماع چطور برخورد کنیم که من اینطور گیج نباشم.

اقدامی که در نخستین روز ۱۸ سالگی انجام خواهد شد:

آیا موفقیت جهانی، همون‌چیزیه که تمام جهانیان خطابش میکنن؟

نه

شاد باشین، حتی برای کوچک ترین چیزی، حتی برای نمره ی بالای ۱۵ یا برای پیدا کردن یک سکه ی بی ارزش در خیابان، شاد باشین. مردم درمورد لبخندتون حرف های زیادی میزنن ولی براتون مهم نباشه.حتی برای همون حرف های پشت سرتون هم لبخند بزنین

اینو در حالی میگم که بدترین روز عمرم رو گذروندم

اتفاق خاصی هم نیوفتاد صرفا بدترین بود.