یا شاعرانه تر :

زیباییِ من، نقابی است بر چهره‌یِ خستگی‌ام؛ روزها با خود می‌رقصم، و شب‌ها با مرگ، گفت‌وگو می‌کنم.

و توصیف من میشه همین شعر.

زیبایی💞🪄.

ولی ¹⁷ دی ⁴⁰⁴ کی میدونست؟:)

عوا من.

اَما دنیا به دخترانی که پدر خوبی نداشتند؛ یک زندگی دیگر بدهکار است!

از وقتی یادمه دارم چیزایی که حقمه نه فقط حق من حق تمام اداماس و آرزو میکنم.. چیزای که دیگران بدون ذره ای تلاش بعد از تولد به اختیار دارن.. و برای همیشه بهم ثابت شد تو این دنیا و زندگی هیچ عدالتی وجود نداره عدالت اینجا فقط یه کلمس و بس! ولی متاسفانه خسته تر از چیزی هستم که بخوام با بی عدالتی هم کنار بیام و بپذیرم... و یه روز بالاخره این بی عدالتی و یا پایان میدهد یا پایان میدهم !.

ولی اینن :)))

انگار لب پرتگاهم لب پرتگاهی که قبلا ازش میترسیدم ولی دوسش هم داشتم و به لبش هیچوقت نزدیک نمی‌شدم اما الان دقیقا لبه‌ی لبشم.. ولی الان دیگه ازش نمی‌ترسم و منتظر یه تند بادی‌ام تا بیافتم و تمام شه.

و برای همین ازم دوری کنید تا حرف یا رفتار شما اون تند بادی که باعث افتادنم میشه نباشه..

خیلی قشنگه :)