عوا من.

اَما دنیا به دخترانی که پدر خوبی نداشتند؛ یک زندگی دیگر بدهکار است!

از وقتی یادمه دارم چیزایی که حقمه نه فقط حق من حق تمام اداماس و آرزو میکنم.. چیزای که دیگران بدون ذره ای تلاش بعد از تولد به اختیار دارن.. و برای همیشه بهم ثابت شد تو این دنیا و زندگی هیچ عدالتی وجود نداره عدالت اینجا فقط یه کلمس و بس! ولی متاسفانه خسته تر از چیزی هستم که بخوام با بی عدالتی هم کنار بیام و بپذیرم... و یه روز بالاخره این بی عدالتی و یا پایان میدهد یا پایان میدهم !.

ولی اینن :)))

انگار لب پرتگاهم لب پرتگاهی که قبلا ازش میترسیدم ولی دوسش هم داشتم و به لبش هیچوقت نزدیک نمی‌شدم اما الان دقیقا لبه‌ی لبشم.. ولی الان دیگه ازش نمی‌ترسم و منتظر یه تند بادی‌ام تا بیافتم و تمام شه.

و برای همین ازم دوری کنید تا حرف یا رفتار شما اون تند بادی که باعث افتادنم میشه نباشه..

خیلی قشنگه :)

هعب.

هیچ‌وقت نفهمیدم چرا بعضی آدمها، مهربونی رو با در دسترس بودن اشتباه میگیرن.

ما هرکسی را طوری می‌کُشیم. بعضی‌ها را با گلوله، بعضی‌ها را با حرف، بعضی‌ها را با کارهایی که کرده‌ایم و بعضی را با کار‌هایی که تا به امروز برای آن‌ها نکرده‌ایم.

عوا من.

من فقط بدشانس بودم. شانس سهم عظیمی در همهٔ بی‌عدالتی‌های دنیا بازی می‌کند، حتی بیش از آنچه انتظارش را دارید.