نیازمندی هام:

بعدا؟ بعدا دیگه ” ببخشید شما؟.

< امیدوارم امشب بفهمه که هنوز‌ منتظرشی >

وقتی مردم گربه میشم میام یواشکی از دور نگات میکنم.

وضعیت قلبم بعد شنیدن یه سری حرفا از آدمی که انتظارشو نداشتم:

‌فکر می‌کنم یکی از ظالمانه‌ ترین تجربه ‌های هر آدمی، تجربه‌ی‌ کور شدن یه ذوق خیلی عمیقه. یهو برای یه مدت طولانی همه چیز تاریک میشه.

یه ذوق هایی عمر طولانی دارن یعنی از بچگی باهامون بودن..

من خیلی تو دلم ذوق هایی با عمر طولانی داشتم که کمی بزرگ تر شدم همه شونو کور کردن آدما و این بی عدالتی ها..

نمی‌گم دیگه هیچ وقت قرار نیست ذوق کنم چرا میکنم ولی کوتاه مدت مثل ذوق برا خوردنه غذای مورد علاقم و.. هیچوقت دیگه ذوقی نمیکنم که عمر طولانی داشته باشه چون می‌دونم قراره کور بشه اصن خودم بخوام ناامیدی هایی که تو قلبم خونه کردن نمیزارن ذوقم عمره طولانیی پیدا کنه.

همین !