یه مرحله از زندگی هم هست که بهش میگن بی تفاوتی ناشی از صبر بیش از حد؛ اینجوریه که دیگه مثل گذشته واسه نبودن ها بی قراری نمیکنی، بابت دیر جواب دادن ها ناراحت نمیشی، حساسیت هات کمتر میشه، حسودی کردنات کمرنگ تر میشه و قبول میکنی که گاهی وقتا آدما رو باید با لیاقتشون تنها بذاری.
دست خودمون نیست.
یه آدم بد میبینیم میگیم زمونه بد شده ولی صدتا آدم خوب میبینیم نمیگیم زمونه خوب شده.