بنظرم این روزا و این سالا خیلی باید حواسمون بهم باشه تو مدرسه تو محل کار تو مجازی تو خیابون و..
هر کسی بدون استثنا خستس و همه مون حالمون بده وقتی کاری از دستمون برنمیاد برا بهتر کردن حال هم حداقل بدترش نکنیم دل نشکنیم کنایه نزنیم حرفی که باعث ناراحتی و رنجش میشه رو نزنیم..
باهم مهربون تر باشیم بجا اینکه یه حرفی بزنیم و یکی تا خود صبح بیدار نگه داریم با یه لبخنده رندوم به کسی که تو خیابون از کنارمون رد میشه حال دلشو بهتر کنیم واقعا چی میشه یه بار خودمون به خودمون رحم کنیم ؟ همیشه این خودمون بودیم که به خودمون رحم نکردیم به خانواده مون به رفیقامون به هم وطن هامون و حتی به حیوانات سر زمین مون..
خلاصه که همین امیدوارم همیشه دلیل حال خوب بقیه باشیم و کاری کنیم تا مردم برا کسی که تربیت مون کرده دعای خیر کنند.
امشب دلم نمیخواد از چنل دل بکنم و برم بخوابم دلم میخواد هی بنویسم و هی بنویسم..
دلم از این چتای 12:00 تا 5:00 صبح میخواد ؛ پر از هیجان ، پر ذوق ، نیش باز و تپش قلب.
پرایوتِ دتری
باز ساعت از سه گذشت سر و کله کرم ها پیدا شد.
روش شیشه گذاشتم امیدوارم نمیره تا فردا.