پرایوتِ دتری
ولی با بغض زندگی کردن هم خیلی سخته ؛ با بغض غذا خوردن با بغض درس خوندن با بغض لبخند زدن..
حالم خوب نبود، بغض تو گلوم خونه کرده بود ولی خب زندگی ادامه دار بود و مجبور بودم بشینم با بغض ریاضی بخونم🦦.
بدترین نوع دلتنگی اینه که دلتنگ آدمی بشی که در دسترس هست اما اونچه که قبلا بوده نیست..
دلتنگ آدم جامونده در گذشته :))
چرا با اینکه امتحانا مجازیه انقد استرس گرفتم؟خب چیزی نفهمیدم کتاب باز میکنم گوگل میزنم از هوش مصنوعی میپرسم دوستامم هستن/=
نمیدونم قبلا اینطوری نبودم.
ولی یادش بخیر
اوایل دوستی مجازیم بود میگفتم خداروشک هردو هشتمیم میتونیم موقع کلاسا باهم حرف بزنیم باهم درس بخونیم وکلی ذوق میکردیم.
واقعا یادش بخیر چقدر زود گذشت
اینم اتمام اون سال پر هیجان:))