با یک مرکزی همکاری کردم. بعد از چند ماه پیام اومده صندوق فلان براتون حساب افتتاح شد. فکر کردم شگرد تبلیغاتیه. بعدش شماره کارت و رمز اومد. فکر کردم خودم درخواست دادم.
بعد چند روز پیام اومد، چهار میلیون به حساب واریز شد.
دیدم قضیه جدیه. دو تا طلب داشتم از اون مرکز. هنوز نفهمیدم بابت کدوم همکاریه.
خواستم راه انتقال چهار میلیون به حساب دیگه رو پیدا کنم. یک ساعته دارم تلاش میکنم. عجیب اینکه عدم سوءپیشینه هم میخواد.
کدوم بدهکاری برای طلبکار حساب باز میکنه؟ اصلا کدوم بدهکاری حق داره بدهی رو به حساب در بانک(صندوق) دلخواه خودش بزنه؟ کدوم بیعقلی بعد از شروع یا اتمام همکاری عدم سوءپیشینه براش مهم میشه؟!
من الان منتظرترین منتظر روز شنبهام.
برم بانک و ساختمان اداری اون مرکز رو یکجا بیارم پایین🙄
اندازه چهار میلیارد تلاش کردم که حقمو بگیرم.
دارم فکر میکنم چهجوری میتونند راه آزار مردم رو پیدا کنند؟
این کتاب درباره جامعهشناسیِ جنگ است و به این موضوعها میپردازد: اساطیر و افسانهها، باورهای دینی، فلسفه و اخلاق، تعریف و مرزبندیِ پدیدهٔ جنگ، ابعاد اقتصادی، پیامدهای جمعیتی، وجه قومنگاری و هویتی، و ویژگیهای روانی. در پایان هم نقشههایی برای صلح پیشنهاد میدهد.
#کتابخور
#تنهاسرگرمیبیعذابوجدان
#مطالعه
#جهلآگاهی
گاهینوشتهایم
این کتاب درباره جامعهشناسیِ جنگ است و به این موضوعها میپردازد: اساطیر و افسانهها، باورهای دینی،
به AI گفتم یک کتاب رو خوندم تموم کردم، حوصله ندارم کپشن معرفی بنویسم.
قول داد انجامش بده.
نتیجه شد این🙄
من که کتاب رو خوندم نفهمیدم چی گفت، شما رو نمیدونم.
میگفت توی کافه فلان سلبریتی رو دیدم. رفتم تراول گذاشتم جلوش امضا گرفتم.
وقت بیرون اومدن همون تراول را دادم کافه.
فروشندههای موقتیِ خودشیفتهٔ تازه به دوران رسیده
یک تکه استخوان ارزش واق واق نداره که
#ونیز
ما در یک جامعهٔ مصاحبهگر زندگی میکنیم.(آتکینسون و سیلورمن، ۱۹۹۷، گوبریوم و هولستین، ۲۰۰۲).
در تمام سالهای گذشته که مصاحبه تبدیل به روزمرگی زندگیام شده، جالبترین جمله راجع به «مصاحبه» همین جمله است.