افتادی در بسترِ زهرا [ښ] بابا . . .

فرمود : _ ذکرُ علیٍ عبادةٌ . . . !

｢ بسمِ رَبّۍ ، اللّٰه . . .｣

+ برایمان دعا می‌کنید حاج‌قاسم؟ :' )

نالھ هاۍ مُرغآبۍها و اشكِ فرزندان مانع ِ مَولا نشد. به رآھ خویش ادامه داد.بھ درِخانه رسید، کمربندِ حضرت بھ قُلّابِ‌در گیر کرد، با زبان بي‌زبانۍ مے‌خواسـت مَولا را از رفـتن باز دارد اما [ علی‌| ع] نگاهی به آسمان کرد و شعری زمزمه: _ ای علۍ . . . ! کمربند را براۍ مرگ محکم ببند ؛ زیرا مرگ ، تو را مُلاقات مي‌کند . . .⇩

زمین ، بھ‌ خود می‌لرزید ؛ بھ گمانم‌ مي‌‌دانست آخرین قدم‌های‌مَولا است کوچھ گرد غم داشت. بیشتر از تمام این سـال‌ هـاۍ بعد از بنت‌ النبی! بھ مـَسجـِد رسید . بـا سپیدھ ۍ سـحر خداحافظی کرد : _ اۍطلوع‌فجر! از‌روزی‌کھ علی [ع] بھ دنیا آمدھ، نشدھ تو بیدار باشی و چشمانِ علی[ع] در خواب.امّا این شب ، آخرین شبۍ است کھ چشـمِ علۍ [ع] را بیدار مي‌یابی . . . و آنـگآھ شـروع ڪرد بھ خـوانـدن آخرین اذان. عجب صداۍ دلربایۍ!⇩

واردِ مَسجِد شُد خفتگآن ِهمیشه در خواب را براۍنماز بیدآر کرد. قاتلش را نیز !نماز را بست‌و سر بھ سجدھ گذاشت.مي‌شنوی کلامِ ملکوتۍِ ذکرِ سبحان اللّٰه را از مَولا ؟ هنوز سر از سجدھ برنداشتھ بود مَولای‌مان کھ شمشیر ابنِ‌ملجم بر فرق مبارکِ مَولا نشست . . .⇩

در آن لحظھ حساس دو صدا به گوش رسید. بین زمین و آسمان جبرئيل بود که خبر شهادت علی [ع] را داد: _ بھ‌خدا قسم !ارکانِ‌هدایت‌فروریخت و نشـانھ ها و عَـلَم‌ هاۍ پرهیز ڪارۍ سرنگون گشت و ریسمان محکمِ الهۍ گُسَست . پسر عـموۍ مصـطفۍ[ﷺ] کُشته شد. علۍمرتضی[ع] کشتھ شد اورا شقۍترینِ‌افرادبھ‌شھادت‌رساند⇩

وصدایۍ دیگر از عاشقِ دیدارِ اللّٰه بھ گوش رسید، مَولا علۍ[ع] : _ بھ ناِم خداو بھ یارۍخداو بر دینِ رسول خدا . از دنیا مي‌روم قسم بھ پروردگار کعبه !رستگار شدم شھادت چیزۍ بود کھ خدا و رسولش بھ مآ وعدھ دادھ بود . . .↻