چاه فاضلاب را به این دنیا ، زندگی ، انسان ها، و حتی خودم ترجیح میدم (با کمال تأسف)
شاید اگر بر میگشتم و توی بغل این روز ها گریه میکردم و حداقل ازشون خدا حافظی میکردم الان این اشک های لعنتی کمتر اذیتم میکردن
طعم گیلاس
انقدر حافظه ماهی دارم که یادم رفته بود که در نا امیدی بسی امید است
حتی یادم نبود که بین آدما انسان هم هست