انقدر حافظه ماهی دارم که یادم رفته بود که در نا امیدی بسی امید است

حتی یادم نبود که بین آدما انسان هم هست

آی ام بتمن

هزاران بار بوسه به سختی ها و دهن سرویسی ها!

در مسیرش بودم ؛ اما همه چیز از دست رفته بود، از دست رفتنی زیبا! فرصت بود نه تهدید ، درد داشت اما زخم ها را التیام میداد ! سوز ناک بود ، به سوز ناکی آن شعله امید که تازه از نو پا گرفته! او مرا می کشاند ، هول میداد ، مهم نبود که چقدر بد و سخت این کار را می‌کرد مهم آن بود که مرا به حرکت وامیداشت!

دست رو شونه خودم میزارم، و با جمله نترس هیچکس اتفاقی براش نیفتاده خودمو دلداری میدم

خدا بزرگ‌تره از تموم ناوهای آمریکایی از تموم قدرت‌های کثیف جهان

امید ، انتقام، آرزو و چشمم را به موشکی میبندم که حین برگشتن از مسجد او را در آسمان دیدم

ما زنده ایم مثل امید

تصویر غم انگیز از جنایت امروز در مدرسه دبستان میناب - @Inter_PaShmam |

اشک ها ، از کنترل خارج شدند