اصلا مرحله خوب شدن نداره. از یه مریضی می‌رم تو یکی دیگه.

دیروز ۱۵ آبان(یادم رفتتتت) نیکا مریض بود. یه عالمه کتاب خوندم و همه درسام رو گذاشتم برای امروز که بیچاره بشم. سوسکککک اومد. انار خوردم. آبریزش بینی گرفتم. و یه تصمیم مهم برای خودم گرفتم. نماز صبحمم قضا شد.

کتاب عاشقانه، تاریک، عمیق رو تموم کردم. نوشته‌ی خانم جویس کرول اوتس، ترجمه‌ی خانم معصومه عسکری و نشر کوله پشتی. ۱۳ تا داستان کوتاه بود و نمی‌دونم چرا انقدر خوندنش طول کشید. قلم نویسنده‌ یه قلم زنانه بود و بیشتر به احساسات، رفتارا و توقعات خانوما توی مسائل عاشقانه پرداخته بود. از قلم نویسنده و توجه‌ش به جزئیات خیلی خوشم اومد. بعضی داستان‌ کوتاها خییییلی قشنگ بودن. ولی بازم درکل سلیقه‌م نبود. کتاب خوبی بود ولی خوشم نیومد. چون خیلی سیاه و گرفته بود و مسائل جنسی‌‌ش زیادی بود. انگار توی دنیای نویسنده چیزی غیر آدمای جنسی و فضای جنسی نبوده که اینجوری نوشته. و این دید کوتاه و مسخره برام جالب نبود. یعنی قلم و قدرت نویسنده🛐 مسائلی که بهش پرداخته🚮

شما فکر کن من یه پیرزن خرافاتی‌ام؛ ولی به نظر من دلیل این بی‌بارونی شدت گناه و فساد جامعه‌ست...

#تیکه_کتاب حانیه

خدایا ما رو بارون کربلا و برف مشهد ندیده از دنیا نبر.

امروز ۱۶ آبان. خوشحال بودم. یه کتابو تموم کردم و یکی دیگه شروع کردم. درس خوندم. گیره‌ی آلبالویی به موهام زدم. و بازم درس خوندم. کدو حلوایی خوردم. بی‌خودی خندیدم. چایی خوردم. به نظرم امروز خوشگل بودم انشاالله فردا زشت نشم. و ناراحتم که فردا باید برم مدرسه و امتحان دارم.

بچه ها دعا کنید...بارون..بارون...بارون...

برید توی قندونتون سه تا گل محمدی بذارید بعد ازم تشکر کنید.

قبلا فکر میکردم برای خوشگلیه. الان فهمیدم برای خوشمزگیه🛐

یه متن نوشتم و به نظرم قشنگه. بنابراین چیز بدی بگید درموردش🩴