گاهی درد را رها نمیکنیم چرا که درد آخرین نقطه‌ی اتصال ما به چیزیـست که از دست داده‌ایم.

دلم میخواد صبح پاشم، مسواک بزنم برم نون بربری داغ بخرم بیام نون پنیر با یه چای شیرین بخورم و بعدش به گلدونام آب بدم، کتاب بخونم و برای خودم نهار درست کنم، عصر برم گردش و یه دور توی شهر بزنم یه بستنی بخرم و با دوستام تو کافه قهوه و با یه کیک نسکافه ای بخورم و آخر شب برگردم خونه و بیخیال خوردن شام بشم و برم توی تخت و بخوابم، اما تنها کاری که توی روز انجام میدم فقط خوابیدن رو تخته و فکر کردن به این قضیه‌ست.

میشه لطفا یه فاتحه بفرستین🖤

تمام هنر از ابر بود اما همه برای باران شعر گفتند..

ـ

‌تقریبا همه مشکلات بشر با خوابیدن درست میشه، اگه درست نشد بالشت رو برگردونه دوباره بخوابه درست میشه..

-

جان چه می‌دانست از دُنیا چه‌ها خواهد کشید.

جنگ پايان خواهد يافت و رهبران با هم گرم خواهند گرفت و باقى می‌ماند آن مادر پيرى كه چشم به راه فرزند شهيدش است و آن دخترِ جوانى كه منتظرِ معشوقِ خويش است و فرزندانى كه به انتظار پدر قهرمان‌شان نشسته‌اند نمی‌دانم چه كسى وطن را فروخت اما ديدم چه كسى بهاى آن را پرداخت

یه افسانه هست که میگه: وقتی دو نفر همدیگرو پیدا می‌کنن و بهم شبیه‌ان، نزدیکن و انگار که وجودشون بهم وصله؛ خدا خاک‌شون رو از یه جا برداشته؛!

-

عذاب می‌کشم از اینکه زخم کهنه‌ام را تازه کنم اما؛ فکر است دیگر به ممنوعه‌ترین قسمت های ذهنت سرک می‌کشد و دردت را از تنهایی در می‌آورد. چگونه؟ قلبت را همراهش می‌سازد، با اشک‌هایت او را گرم می‌کند و با بغض، همنشینش می‌کند.