تا ما گدای خانه ی ارباب عالمیم یا رب روا مدار گدا معتبر شود

‌این راه را، ‌حسین با سر رفته، تو چگونه می‌خواهی با ‌غرور و بی‌اعتنایی و با خور و ‌خواب و ولنگاری به انجام برسانی؟ -استاد صفایی‌حائری

من ضرر کردم و تو معتمد بازاری بار ما را نخریدند تو برمیداری؟

چِقَدر خَبط نمودیم و او درستش کرد به قول لاتِ محلّه تهِ مرامه حسین

انگشت حسین راه جنت را نشان می‌داد افسوس کوفی ها چه می‌دیدند؟ انگشتر

مادر اگر خانه نباشد خانه به هم می‌ریزد مثلا حسن دربقیع حسین درکربلا زینب در دمشق

_

_

روی دستش پسرش رفت ولی قولش نه نیزه‌ها تا جگرش رفت ولی قولش نه این چه خورشید غریبی است که با حال نزار پای نعش قمرش رفت ولی قولش نه شیر مردی که در آن واقعه هفتاد و دوبار دست غم بر کمرش رفت ولی قولش نه هر طرف مینگری نام حسین است و حسین ای دمش گرم سرش رفت ولی قولش نه

تو تنها آرزوی بر باد نرفته ی منی حسین