از صبح آسمون یجوری قشنگیاشو داره به رخ میکشه که فقط میخوام همینجوری بشینم و زل بزنم بهش؛
ادمیزاد هر روز عجیب و عجیب تر میشه.
شب به فنا و نابودی میرسه ولی صبح که میشه یجوری رفتار میکنه که انگار هیچ اتفاقی نیوفتاده.
نمیدونم شاید تا الان اشتباه کردیم. شاید به جای انتظار کشیدن برای شنبه، باید از همین جمعه ها شروع کنیم.