مثل اینکه ماگش تو استوریش هدیه یکی از فن پیجا بوده💘✨ ❌اصکی ببینم درجا چنلتون فیلتر میشه شوخی هم ندارم! #new [اِخـتـصـاصـیـ  ِچـنـلـ] اصـکـیـ بــبــیـنـمـ بــرخـورد مـیـکـنـمـ❗ ‹مآه‌بشَم‌تو‌شَبایِ‌تو🌀🌱✨ 𝘮𝘦𝘭𝘰𝘥𝘺 𝘮𝘢𝘩|ملودی ماه>💙🦕 ⍣𝘋‌𝘰‌𝘯'𝘵 ⃕𝘊𝘰𝘱᳧𝘺؟🙅🏻‍♀        ⍣ 𝘑‌𝘶𝘴‌𝘵 𝘍‌𝘰𝘳𝘸‌𝘢𝘳⃛𝘥🤌🏻🫐               𝗝꯭𝘰᪾𝗶𝘯᳟∶ @ihaamim762🙆🏻‍♀️

نمی‌دونم چطور باید با یه چیزی خداحافظی کنم که یه زمانی این‌همه دوستش داشتم… شاید برای خیلیاتون اینجا فقط یه چنل باشه؛ یه اسم، یه سری پست، چندتا عکس و آهنگ… اما برای من هیچ‌وقت فقط اینا نبود. این چنل یه تیکه از من بود. یه تیکه از روزهام، از ذوق‌هام، از حوصله‌هام، از خستگی‌هام… یه جایی بود که با عشق ساختمش و کم‌کم دیدم تبدیل شده به یه عالمه خاطره. چقدر برای اینجا وقت گذاشتم… چقدر برای یه پست ساده ذوق کردم، چقدر دنبال عکس گشتم، چقدر به این فکر کردم که چی بذارم که قشنگ‌تر بشه، چقدر با دیدن یه پیام کوچیک خوشحال شدم… و حالا قراره همه‌ی اینا تموم بشه. شاید عجیب باشه، ولی فکر کردن به اینکه دیگه اینجا چیزی منتشر نمی‌شه، یه جور عجیبی دلم رو می‌گیره. اینکه یه روزی میام اینجا و می‌بینم همه‌چیز ساکته… دیگه خبری از پست جدید نیست، دیگه قرار نیست برای اینجا چیزی آماده کنم. فکر کنم دلم برای همین چیزهای کوچیک بیشتر از همه تنگ بشه. می‌خوام از تک‌تک آدم‌هایی که یه زمانی اینجا بودن تشکر کنم. از کسایی که از اول همراه بودن، از کسایی که وسط راه اومدن، از کسایی که حتی برای مدت کوتاهی اینجا رو دیدن، از کسایی که پست‌ها رو دنبال کردن، پیام دادن، حرف زدن، یا حتی فقط بی‌صدا موندن و بودن. از همه ی همسایه هام. از ادمینام؛اونایی که ادمین بودن،اونایی که ادمین هستن. هلن و ثنا که برای چنل زحمت کشیدن تا آمار رو بیارن بالا..:)،مائده که کمکم کرد. شاید هیچ‌وقت نفهمیدید، ولی بعضی وقت‌ها همین حضورهای کوچیک شما باعث می‌شد من با ذوق برگردم و دوباره ادامه بدم. برای هر پیام، هر بازدید، هر کلمه‌ی قشنگ، و حتی برای همین که یه مدت اینجا بودید… واقعاً ممنونم. اگر اینجا یه زمانی براتون خاطره‌ی خوبی شد، بدونید برای من هم همین‌طوره. این چنل با تمام لحظه‌های خوب و بدش، برای همیشه یه گوشه از خاطراتم می‌مونه. شاید بعدها که بهش فکر کنم، بیشتر از اینکه دلم برای خود چنل تنگ بشه، دلم برای آدم‌هایی تنگ بشه که یه زمانی اینجا بودن… برای روزهایی که هنوز نمی‌دونستم قراره یه روزی این متن رو بنویسم. کاش بعضی چیزها مجبور نبودن تموم بشن. کاش می‌شد بعضی جاها رو برای همیشه همون‌طور که دوستشون داشتیم نگه داشت. ولی ظاهراً بعضی فصل‌ها، حتی وقتی هنوز دوستشون داریم، باید تموم بشن. و اینجا… آخرین صفحه‌ی این فصل منه. نمی‌خوام بگم «فعلاً خداحافظ». نمی‌خوام بگم «شاید برگردم». این بار می‌خوام فقط بگم: ممنونم که بودید. ممنونم که اینجا رو ساختید. ممنونم که باعث شدید این چنل برای من فقط یه چنل نباشه. شاید یه روز دلم برای اینجا خیلی تنگ بشه. شاید حتی دلم بخواد برگردم و دوباره همه‌چیز رو از اول شروع کنم… ولی بعضی خاطره‌ها قرار نیست دوباره تکرار بشن. قرارِ بعضی‌ها فقط اینه که یه گوشه از قلبمون بمونن. پس برای آخرین بار… خداحافظ چنل کوچیک من. خداحافظ تمام روزهایی که اینجا گذشت. خداحافظ تمام ذوق‌هایی که برای اینجا داشتم. و خداحافظ به تمام آدم‌هایی که یه زمانی بخشی از اینجا بودن. شاید اینجا تموم بشه، ولی چیزی که با خودم از اینجا می‌برم، تمام خاطره‌هاشه. مراقب خودتون باشید… و اگر یه روزی یادتون افتاد که یه زمانی اینجا بود، بدونید که من هم اون روزها رو فراموش نمی‌کنم. خیلی دوستون دارم:)تکتکتون رو برای همیشه… ممنونم. و خداحافظ.... : ))))))))) "همسایه فور حساب نشه:)!"

نکن همسایه:)

نکنیا

عهههه نکن دختر حیفهههه

همسایه چرااا حیفهههههه

چرا اخه؟

چرااا،؟

آخه چراا؟ نکنننن

عععععع رقیییییی

عع نکنننن