📝مردگان را زنده کردم، اما احمق را نتوانستم اصلاح کنم! 🔹از امام صادق علیه السلام نقل شده: شخصی که خود پسند و خود رای باشد، هلاک می‌شود. عیسی بن مریم گفته بود: من به مداوای بیماران پرداختم و آنها را به اذن خداوند شفا دادم. نابینا و شخصی را که پیسی دارد، با خواست خدا درمان کردم. مردگانی را به اذن الهی زنده کردم، اما انسان احمق را نتوانستم اصلاح کنم! از مسیح سوال شد: «ای روح الله! احمق کیست؟» فرمود: کسی که خود پسند و خود رای است؛ به این صورت که تمام فضائل را برای خود می‌بیند، اما خصلت بدی برای خود قائل نیست! خود حق پندار است و هیچ حقی را به ضرر خود نمی‌پذیرد. این شخص آن احمقی است که راهی برای درمان او نیست! 🔗الاختصاص، ص221 @Hadith1398

🔻متن عربی روایت: قال أبو جعفر حدثني محمد بن موسى بن المتوكل قال حدثنا علي بن إبراهيم بن هاشم عن أبيه عن أحمد بن محمد بن أبي نصر البزنطي عن عبد الكريم بن عمرو عن أبي الربيع الشامي قال قال أبو عبد الله ع من أعجب بنفسه هلك و من أعجب برأيه هلك و إن عيسى ابن مريم ع قال داويت المرضى فشفيتهم بإذن الله و أبرأت الأكمه و الأبرص بإذن الله و عالجت الموتى فأحييتهم بإذن الله و عالجت الأحمق فلم أقدر على إصلاحه فقيل يا روح الله و ما الأحمق قال المعجب برأيه و نفسه الذي يرى الفضل كله له لا عليه و يوجب الحق كله لنفسه و لا يوجب عليها حقا فذاك الأحمق الذي لا حيلة في مداواته‏

📝با حرف دیگران چه کار داری وقتی امامت از تو راضی است؟! 🔻جعفر بن عیسی نقل کرده که همراه یونس بن عبدالرحمن نزد امام رضا علیه السلام بودیم. گروهی از اهل بصره اجازه خواستند که خدمت امام رضا برسند. امام به یونس اشاره کرد که وارد اتاق دیگری شود و هیچ حرکتی نکند تا مهمانان وی را نبینند. بصری‌ها وارد شدند و ناسزاهای زیادی به یونس بن عبدالرحمن نسبت دادند و امام سکوت کردند. هنگامی که آنها رفتند، یونس از اتاق با گریه بیرون آمد و گفت: من از این مکتب دفاع می‌کنم اما جایگاهم نزد اصحابمان اینگونه است! 🔻امام رضا به او فرمود: با حرف آنها چه کار داری وقتی امامت از تو راضی است؟! ای یونس! با مردم به قدری که نسبت به آن ظرفیت پذیرش دارند سخن بگو و از گفتن چیزی که توانایی پذیرش آن را ندارند، پرهیز کن. ای یونس اگر در دستت، جواهری باشد، اما برخی بگویند پشکل است! یا در دستت پشکل باشد، اما برخی فکر کنند جواهر است! آیا قضاوت آنها نسبت به آنچه در دست توست تفاوتی ایجاد می‌کند؟! وقتی راهت درست است و امامت از تو راضی است، سخن دیگران به تو ضرری نمی‌زند. 🔗رجال کشی، ص487 @Hadith1398

متن عربی روایت: حَدَّثَنِي آدَمُ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالَ: حَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ حَسَنٍ الدَّقَّاقُ النَّيْسَابُورِيُّ، قَالَ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ مُوسَى السَّمَّانُ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى بْنِ عُبَيْدٍ، عَنْ أَخِيهِ جَعْفَرِ بْنِ عِيسَى، قَالَ، كُنَّا عِنْدَ أَبِي الْحَسَنِ الرِّضَا (ع) وَ عِنْدَهُ يُونُسُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، إِذَا اسْتَأْذَنَ عَلَيْهِ قَوْمٌ مِنْ أَهْلِ الْبَصْرَةِ، فَأَوْمَى أَبُو الْحَسَنِ (ع) إِلَى يُونُسَ: ادْخُلِ الْبَيْتَ! فَإِذَا بَيْتٌ مُسْبَلٌ عَلَيْهِ سِتْرٌ، وَ إِيَّاكَ أَنْ تَتَحَرَّكَ حَتَّى تُؤْذَنَ لَكَ! فَدَخَلَ الْبَصْرِيُّونَ وَ أَكْثَرُوا مِنَ الْوَقِيعَةِ وَ الْقَوْلِ فِي يُونُسَ، وَ أَبُو الْحَسَنِ (ع) مُطْرِقٌ، حَتَّى لَمَّا أَكْثَرُوا وَ قَامُوا فَوَدَّعُوا وَ خَرَجُوا: فَأَذِنَ لِيُونُسَ بِالْخُرُوجِ، فَخَرَجَ بَاكِياً فَقَالَ: جَعَلَنِيَ اللَّهُ فِدَاكَ إِنِّي أُحَامِي عَنْ هَذِهِ الْمَقَالَةِ وَ هَذِهِ حَالِي عِنْدَ أَصْحَابِي! فَقَالَ لَهُ أَبُو الْحَسَنِ (ع): يَا يُونُسُ وَ مَا عَلَيْكَ مِمَّا يَقُولُونَ إِذَا كَانَ إِمَامُكَ عَنْكَ رَاضِياً! يَا يُونُسُ حَدِّثِ النَّاسَ بِمَا يَعْرِفُونَ، وَ اتْرُكْهُمْ مِمَّا لَا يَعْرِفُونَ، كَأَنَّكَ تُرِيدُ أَنْ تُكَذَّبَ عَلَى اللَّهِ فِي عَرْشِهِ، يَا يُونُسُ وَ مَا عَلَيْكَ أَنْ لَوْ كَانَ فِي يَدِكَ الْيُمْنَى دُرَّةٌ ثُمَّ قَالَ النَّاسُ بَعْرَةٌ أَوْ قَالَ النَّاسُ دُرَّةٌ، أَوْ بَعْرَةٌ فَقَالَ النَّاسُ دُرَّةٌ، هَلْ يَنْفَعُكَ ذَلِكَ شَيْئاً فَقُلْتُ لَا، فَقَالَ: هَكَذَا أَنْتَ يَا يُونُسُ، إِذْ كُنْتَ عَلَى الصَّوَابِ وَ كَانَ إِمَامُكَ عَنْكَ رَاضِياً لَمْ يَضُرَّكَ مَا قَالَ النَّاسُ.

🔻ضلالت و گمراهیِ آراسته به کلام خدا 🔹از حضرت مسیح نقل شده: حقّ را از اهل باطل یاد بگيريد، اما باطل را از اهل حقّ نپذيريد! ناقدان سخن دیگران باشيد؛ چقدر ضلالت و گمراهى وجود دارد که با كلامى از كتاب خدا زينت داده شدi، همان طور که درهم از جنس مس را با آب نقره آراسته می‌کنند! از نظر افراد عادی تفاوتی بین آنها وجود ندارد، اما بینایان به تفاوت آنها آگاهانند.! 🔗محاسن، ج1، ص229 @Hadith1398

متن عربی روایت: قالَ الْمَسِيحُ (علیه اسلام): «خُذُوا الْحَقَّ مِنْ أَهْلِ الْبَاطِلِ وَ لَا تَأْخُذُوا الْبَاطِلَ مِنْ أَهْلِ الْحَقِّ كُونُوا نُقَّادَ الْكَلَامِ فَكَمْ مِنْ ضَلَالَةٍ زُخْرِفَتْ بِآيَةٍ مِنْ كِتَابِ اللَّهِ كَمَا زُخْرِفَ الدِّرْهَمُ مِنْ نُحَاسٍ بِالْفِضَّةِ الْمُمَوَّهَةِ النَّظَرُ إِلَى ذَلِكَ سَوَاءٌ وَ الْبُصَرَاءُ بِهِ خُبَرَاء.

📝توصیه حضرت جواد به خانواده‌ها در امر ازدواج 🔹از حسين بن بشّار نقل شده که به امام جواد علیه السلام نامه نوشتم و پرسیدم: «شخصی از دخترم خواستگارى كرده، [تكليف من چيست؟]» حضرت فرمود: «هرگاه کسی برای خواستگاری دختر شما آمد و دين و امانت‌داری‌اش رضايت بخش بود، هركس كه باشد با وى وصلت نمایيد و اگر اين كار را نكنيد، باعث بروز فتنه و فسادی بزرگ می‌شود.» 🔸روَى مُحَمَّدُ بْنُ الْوَلِيدِ عَنِ الْحُسَيْنِ بْنِ بَشَّارٍ قَالَ: كَتَبْتُ إِلَى أَبِي جَعْفَرٍ ع فِي رَجُلٍ خَطَبَ إِلَيَّ فَكَتَبَ مَنْ خَطَبَ إِلَيْكُمْ فَرَضِيتُمْ دِينَهُ وَ أَمَانَتَهُ كَائِناً مَنْ كَانَ فَزَوِّجُوهُ وَ إِلَّا تَفْعَلُوا تَكُنْ فِتْنَةٌ فِي الْأَرْضِ وَ فَسادٌ كَبِيرٌ. 🔗کتاب من لا يحضره الفقيه، ج‏3، ص393 و با اندکی تفاوت در کافی، ج5، ص347 و تهذیب، ج7، ص396 @Hadith1398

🌺 دعایی زیبا و مفید برای روز عرفه - عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ وَ مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ عَنِ الْفَضْلِ بْنِ شَاذَانَ عَنِ ابْنِ أَبِي عُمَيْرٍ وَ صَفْوَانَ بْنِ يَحْيَى عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ عَمَّارٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: قِفْ فِي مَيْسَرَةِ الْجَبَلِ فَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ ص وَقَفَ بِعَرَفَاتٍ فِي مَيْسَرَةِ الْجَبَلِ فَلَمَّا وَقَفَ جَعَلَ النَّاسُ يَبْتَدِرُونَ أَخْفَافَ نَاقَتِهِ فَيَقِفُونَ إِلَى جَانِبِهِ فَنَحَّاهَا فَفَعَلُوا مِثْلَ ذَلِكَ فَقَالَ أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّهُ لَيْسَ مَوْضِعُ أَخْفَافِ نَاقَتِي الْمَوْقِفَ وَ لَكِنْ هَذَا كُلُّهُ مَوْقِفٌ وَ أَشَارَ بِيَدِهِ إِلَى الْمَوْقِفِ وَ فَعَلَ مِثْلَ ذَلِكَ فِي الْمُزْدَلِفَةِ فَإِذَا رَأَيْتَ خَلَلًا فَسُدَّهُ بِنَفْسِكَ وَ رَاحِلَتِكَ فَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ يُحِبُّ أَنْ تُسَدَّ تِلْكَ الْخِلَالُ وَ انْتَقِلْ عَنِ الْهِضَابِ وَ اتَّقِ الْأَرَاكَ فَإِذَا وَقَفْتَ بِعَرَفَاتٍ فَاحْمَدِ اللَّهَ وَ هَلِّلْهُ وَ مَجِّدْهُ وَ أَثْنِ عَلَيْهِ وَ كَبِّرْهُ مِائَةَ تَكْبِيرَةٍ وَ اقْرَأْ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ مِائَةَ مَرَّةٍ وَ تَخَيَّرْ لِنَفْسِكَ مِنَ الدُّعَاءِ مَا أَحْبَبْتَ وَ اجْتَهِدْ فَإِنَّهُ يَوْمُ دُعَاءٍ وَ مَسْأَلَةٍ وَ تَعَوَّذْ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ فَإِنَّ الشَّيْطَانَ لَنْ يُذْهِلَكَ فِي مَوْضِعٍ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِنْ أَنْ يُذْهِلَكَ فِي ذَلِكَ الْمَوْضِعِ وَ إِيَّاكَ أَنْ تَشْتَغِلَ بِالنَّظَرِ إِلَى النَّاسِ وَ أَقْبِلْ قِبَلَ نَفْسِكَ وَ لْيَكُنْ فِيمَا تَقُولُ حضرت ابو عبد اللّه صادق (ع) فرمود: ... چون به عرفات رسيدى، در سمت چپ «جبل الرحمة» متوقف شو، چرا كه رسول خدا سوار بر ناقه در آنجا متوقف شد. موقعى كه رسول خدا در كنار اين كوه ایستاد، مردمان هجوم آوردند كه در زير پاى شتر جا بگيرند و در جوانب آن متوقف شوند. رسول خدا ص آنان را از گرد خود دور كرد. مردم دوباره هجوم آوردند و ازدحام كردند، رسول خدا گفت: اى مردم. عرفات، فقط اينجا نيست كه ناقه من ايستاده است، تمام اين صحرا عرفات است. رسول خدا در مزدلفه نيز با همين‌‏گونه ازدحام مردم روبرو شد و آنان را از گرد خود متفرق ساخت. حضرت ابو عبد اللّه گفت: و در صحراى عرفات، در ميان سياهى‏ ّ جمعيت، هرجا نقطه خلوتى يافتى، آنجا را با پيكر خودت و سياهى مركوبت پر كن، چرا كه خداوند- عز و جل- دوست دارد نقطه‏هاى خلوت پر شود و صحراى عرفات يكسره انبوه باشد. از روى تپه‌‏ها و صخره‌‏ها فرود آى و از دره اراك دور شو. و چون در صحراى عرفات جا گرفتى و مستقر گشتى، فراوان بگو الحمد لله و لا اله الا اللّه. و خدا را تمجيد كن و صد نوبت تكبير بگو و صد نوبت سوره توحيد را تلاوت كن و آنچه مناسب حال تو باشد از دعاها انتخاب كن و در نيايش و مسئلت بكوش كه روز عرفه روز دعا و مسئلت است. از شر شيطان به خدا پناهنده شو كه تو را به غفلت نكشاند، چرا كه شيطان در هيچ موقعيتى تو را به غفلت فرانمى‌‏خواند كه براى او محبوب‌تر از غفلت در عرفات باشد. مبادا به تماشاى مردم سرگرم شوى. هماره به درون خود توجه کن و در دعايت بگو: - اللَّهُمَّ رَبَّ الْمَشَاعِرِ كُلِّهَا فُكَّ رَقَبَتِي مِنَ النَّارِ وَ أَوْسِعْ عَلَيَّ مِنَ الرِّزْقِ الْحَلَالِ وَ ادْرَأْ عَنِّي شَرَّ فَسَقَةِ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ اللَّهُمَّ لَا تَمْكُرْ بِي وَ لَا تَخْدَعْنِي وَ لَا تَسْتَدْرِجْنِي يَا أَسْمَعَ السَّامِعِينَ وَ يَا أَبْصَرَ النَّاظِرِينَ وَ يَا أَسْرَعَ الْحَاسِبِينَ وَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ أَسْأَلُكَ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَنْ تَفْعَلَ بِي كَذَا وَ كَذَا وَ لْيَكُنْ فِيمَا تَقُولُ وَ أَنْتَ رَافِعٌ يَدَيْكَ إِلَى السَّمَاءِ- اللَّهُمَّ حَاجَتِي الَّتِي إِنْ أَعْطَيْتَهَا لَمْ يَضُرَّنِي مَا مَنَعْتَنِي وَ إِنْ مَنَعْتَنِيهَا لَمْ يَنْفَعْنِي مَا أَعْطَيْتَنِي أَسْأَلُكَ خَلَاصَ رَقَبَتِي مِنَ النَّارِ اللَّهُمَّ إِنِّي عَبْدُكَ وَ مِلْكُ يَدِكَ وَ نَاصِيَتِي بِيَدِكَ وَ أَجَلِي بِعِلْمِكَ أَسْأَلُكَ أَنْ تُوَفِّقَنِي لِمَا يُرْضِيكَ عَنِّي وَ أَنْ تُسَلِّمَ مِنِّي مَنَاسِكِيَ الَّتِي أَرَيْتَهَا إِبْرَاهِيمَ خَلِيلَكَ وَ دَلَلْتَ عَلَيْهَا حَبِيبَكَ مُحَمَّداً ص وَ لْيَكُنْ فِيمَا تَقُولُ- اللَّهُمَّ اجْعَلْنِي مِمَّنْ رَضِيتَ عَمَلَهُ وَ أَطَلْتَ عُمُرَهُ وَ أَحْيَيْتَهُ بَعْدَ الْمَوْتِ حَيَاةً طَيِّبَةً. الكافي، ط - الإسلامية، ج‏4، ص464؛ گزيده كافى، ج‏4، ص81 با تغییرات در ترجمه. التماس دعا از همه عزیزان از کانال تلگرامی «صحف مطهره» @Hadith1398

📝مردم، ستون دین‌اند 🔻در عهدنامه امام علی علیه السلام به مالک اشتر چنین ذکر شده: «بايد آن کارهایی را بيشتر دوست داشته باشی كه از حق تجاوز نمی‌کنند و عادلانه‌تر و دلپذيرتر برای مردم هستند. چون نارضایتی مردم، رضایت خواص را بى اثر می‌کند و خشم و عصبانیت خواص، به رضایت مردم، آسیبی نمی‌رساند. وقت راحتی، سنگينى بار خواص بر دوش والى از همه مردم بيشتر است، اما در روز گرفتارى يارى آنان از همه كمتر! از انصاف داشتن کراهت بیشتری دارند! درخواست‌هایشان بیشتر از مردم است، اما ناسپاسیِ بیشتری می‌کنند! کمتر عذر می‌پذیرند و صبر می‌کنند. اما ستون دین، وحدت بخش بین مسلمانان و نیروی اصلی در برابر دشمنان، مردم هستند. پس توجه و تمایلت معطوف به آنها باشد.» 🔗نهج البلاغة، نامه 53 @Hadith1398

= 🔻متن عربی روایت: وَ لْيَكُنْ أَحَبَّ الْأُمُورِ إِلَيْكَ أَوْسَطُهَا فِي الْحَقِّ وَ أَعَمُّهَا فِي الْعَدْلِ وَ أَجْمَعُهَا لِرِضَى الرَّعِيَّةِ فَإِنَّ سُخْطَ الْعَامَّةِ يُجْحِفُ بِرِضَى الْخَاصَّةِ وَ إِنَّ سُخْطَ الْخَاصَّةِ يُغْتَفَرُ مَعَ رِضَى الْعَامَّةِ وَ لَيْسَ أَحَدٌ مِنَ الرَّعِيَّةِ أَثْقَلَ عَلَى الْوَالِي مَئُونَةً فِي الرَّخَاءِ وَ أَقَلَّ مَعُونَةً لَهُ فِي الْبَلَاءِ وَ أَكْرَهَ لِلْإِنْصَافِ وَ أَسْأَلَ بِالْإِلْحَافِ وَ أَقَلَّ شُكْراً عِنْدَ الْإِعْطَاءِ وَ أَبْطَأَ عُذْراً عِنْدَ الْمَنْعِ وَ أَضْعَفَ صَبْراً عِنْدَ مُلِمَّاتِ الدَّهْرِ مِنْ أَهْلِ الْخَاصَّةِ وَ إِنَّمَا عَمَودُ [عِمادُ] الدِّينِ وَ جِمَاعُ الْمُسْلِمِينَ وَ الْعُدَّةُ لِلْأَعْدَاءِ الْعَامَّةُ مِنَ الْأُمَّةِ فَلْيَكُنْ صِغْوُكَ لَهُمْ وَ مَيْلُكَ مَعَهُمْ.

📝من فتنه‌ای بالاتر از حکومت تو نمی‌بینم! 🔹نقل شده به معاویه گفته شد که امام حسین با افرادی در صدد توطئه بر علیه تو هستند. معاویه در نامه‌ای به امام حسین هشدار داد و گفت: «مراقب خودت، دینت و امت محمد (صلی الله علیه و آله) باش و از تفرقه میان مردم خودداری کن. بترس که مردم را دچار فتنه کنی.» امام حسین (علیه السلام) در جواب فرمود: «من فتنه‌ای بالاتر از ولایت و حکومت تو بر امت پیامبر نمی‌بینم!» 🔹«خداوند غافل نیست از مردمی که آنها را به دلیل گمان بدت حبسشان کردی، دوستان خدا را با تهمت به قتل رساندی یا آنها را از مدینه به غربت و حشت تبعید کردی و از مردم برای پسر شرابخوار و قماربازت بیعت گرفتی! خودت را خراب کردی، دینت را فروختی، مردمت را فریب دادی و امانتی را که به تو سپرده شده بود، خوار کردی. به سخن افراد بی شعور و نادان گوش می‌دهی و اشخاص باتقوا و صبور را می‌ترسانی [و ساکتشان می‌کنی].» 🔗الإحتجاج على أهل اللجاج (للطبرسي)، ج‏2، ص 298 @Hadith1398

متن عربی روایت: وَ قُلْتَ فِيمَا تَقُولُ انْظُرْ نَفْسَكَ وَ لِدِينِكَ وَ لِأُمَّةِ مُحَمَّدٍ ص وَ اتَّقِ شَقَّ عَصَا هَذِهِ الْأُمَّةِ وَ أَنْ تَرُدَّهُمْ فِي‏ فِتْنَةٍ فَلَا أَعْرِفُ فِتْنَةً أَعْظَمَ مِنْ وَلَايَتِكَ عَلَيْهَا وَ لَا أَعْلَمُ نَظَراً لِنَفْسِي وَ وُلْدِي وَ أُمَّةِ جَدِّي أَفْضَلَ مِنْ جِهَادِكَ فَإِنْ فَعَلْتُهُ فَهُوَ قُرْبَةٌ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ إِنْ تَرَكْتُهُ فَأَسْتَغْفِرُ اللَّهَ لِذَنْبِي وَ أَسْأَلُهُ تَوْفِيقِي لِإِرْشَادِ أُمُورِي وَ قُلْتَ فِيمَا تَقُولُ إِنْ أُنْكِرْكَ تُنْكِرْنِي وَ إِنْ أَكِدْكَ تَكِدْنِي وَ هَلْ رَأْيُكَ إِلَّا كَيْدَ الصَّالِحِينَ مُنْذُ خُلِقْتَ فَكِدْنِي مَا بَدَا لَكَ إِنْ شِئْتَ- فَإِنِّي أَرْجُو أَنْ لَا يَضُرَّنِي كَيْدُكَ وَ أَنْ لَا يَكُونَ عَلَى أَحَدٍ أَضَرَّ مِنْهُ عَلَى نَفْسِكَ عَلَى أَنَّكَ تَكِيدُ فَتُوقِظُ عَدُوَّكَ وَ تُوبِقُ نَفْسَكَ كَفِعْلِكَ بِهَؤُلَاءِ الَّذِينَ قَتَلْتَهُمْ وَ مَثَلْتَ بِهِمْ بَعْدَ الصُّلْحِ وَ الْأَيْمَانِ وَ الْعَهْدِ وَ الْمِيثَاقِ فَقَتَلْتَهُمْ مِنْ غَيْرِ أَنْ يَكُونُوا قُتِلُوا إِلَّا لِذِكْرِهِمْ فَضْلَنَا وَ تَعْظِيمِهِمْ حَقَّنَا بِمَا بِهِ شُرِّفْتُ وَ عُرِفْتُ مَخَافَةَ أَمْرٍ لَعَلَّكَ لَوْ لَمْ تَقْتُلْهُمْ مِتَّ قَبْلَ أَنْ يَفْعَلُوا أَوْ مَاتُوا قَبْلَ أَنْ يُدْرِكُوا أَبْشِرْ يَا مُعَاوِيَةُ بِقِصَاصٍ وَ اسْتَعِدَّ لِلْحِسَابِ وَ اعْلَمْ أَنَّ لِلَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ كِتَاباً لا يُغادِرُ صَغِيرَةً وَ لا كَبِيرَةً إِلَّا أَحْصاها وَ لَيْسَ اللَّهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى بِنَاسٍ أَخْذَكَ بِالظِّنَّةِ وَ قَتْلَكَ أَوْلِيَاءَهُ بِالتُّهَمَةِ وَ نَفْيَكَ إِيَّاهُمْ مِنْ دَارِ الْهِجْرَةِ إِلَى الْغُرْبَةِ وَ الْوَحْشَةِ وَ أَخْذَكَ النَّاسَ بِبَيْعَةِ ابْنِكَ غُلَامٍ مِنَ الْغِلْمَانِ يَشْرَبُ الشَّرَابَ وَ يَلْعَبُ بِالْكِعَابِ لَا أَعْلَمُكَ إِلَّا قَدْ خَسَرْتَ نَفْسَكَ- وَ شَرَيْتَ دِينَكَ وَ غَشَشْتَ رَعِيَّتَكَ وَ أَخْزَيْتَ أَمَانَتَكَ وَ سَمِعْتَ مَقَالَةَ السَّفِيهِ الْجَاهِلِ وَ أَخَفْتَ التَّقِيَّ الْوَرِعَ الْحَلِيم‏.