📝رضایت به ظلم، شراکت در آن است 🔻در قسمتی از زیارت اربعین آمده: «وَ لَعَنَ اللَّهُ مَنْ ظَلَمَكَ وَ لَعَنَ اللَّهُ أُمَّةً سَمِعَتْ بِذَلِكَ فَرَضِيَتْ بِهِ» یعنی خداوند لعنت کند کسانی را که به تو ظلم کردند و همچنین کسانی را که از مظلومیت تو آگاه شوند ولی به آن راضی باشند. 🔹از امیرالمومنین علیه السلام نقل شده که فرمودند: «ای مردم! کسی که به فعل قومی راضی باشد، مانند یکی از آنهاست و هر کس که از اهل باطل شد، یک گناهش عمل اوست و یک گناهش رضایت به آن.» (نهج البلاغة، حکمت 146) 🔸همچنین در خطبه دیگری فرموده اند: شتر قوم صالح را یک نفر کُشت اما خداوند عذاب را برای همه آنها نازل کرد چون همه آنها به فعل آن شخص رضایت داشتند. (همان، خطبه 192) 🔹در روایت دیگری از امام رضا علیه السلام سوال شده که چرا خداوند در زمان نوح، تمام دنیا را در آب فرو برد در حالی که اطفال نیز در میان آنها بودند؟ امام فرمود: خداوند چهل سال آنها را عقیم کرده بود و طفلی در میان آنها نبود. خدا با عذابش کسی را که گناهی ندارد، هلاک نمی‌کند. عده ای از آنها را به دلیل تکذیب پیامبر خدا و عده دیگر را به دلیل رضایت به تکذیب مکذبین عذاب کرد. (وسائل الشیعة، ج16، ص139) @Hadith1398

🔻متن عربی روایات: وَ قَالَ عليه السلام الرَّاضِي بِفِعْلِ قَوْمٍ كَالدَّاخِلِ فِيهِ مَعَهُمْ وَ عَلَى كُلِّ دَاخِلٍ فِي بَاطِلٍ إِثْمَانِ إِثْمُ الْعَمَلِ بِهِ وَ إِثْمُ الرِّضَى بِهِ‌ وَ إِنَّمَا عَقَرَ نَاقَةَ‌ ثَمُودَ رَجُلٌ وَاحِدٌ فَعَمَّهُمُ اللَّهُ بِالْعَذَابِ لَمَّا عَمُّوهُ بِالرِّضَا فَقَالَ سُبْحَانَهُ فَعَقَرُوهٰا فَأَصْبَحُوا نٰادِمِين فِي الْعِلَلِ وَ التَّوْحِيدِ وَ عُيُونِ الْأَخْبَارِ بِهَذَا الْإِسْنَادِ عَنِ الرِّضَا ع قَالَ: قُلْتُ لَهُ لِأَيِّ عِلَّةٍ أَغْرَقَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ- الدُّنْيَا كُلَّهَا فِي زَمَنِ نُوحٍ ع- وَ فِيهِمُ الْأَطْفَالُ وَ مَنْ لَا ذَنْبَ لَهُ- فَقَالَ مَا كَانَ فِيهِمُ الْأَطْفَالُ- لِأَنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ أَعْقَمَ أَصْلَابَ قَوْمِ نُوحٍ- وَ أَرْحَامَ نِسَائِهِمْ أَرْبَعِينَ عَاماً- فَانْقَطَعَ نَسْلُهُمْ فَغَرِقُوا وَ لَا طِفْلَ فِيهِمْ- مَا كَانَ اللَّهُ لِيُهْلِكَ بِعَذَابِهِ مَنْ لَا ذَنْبَ لَهُ- وَ أَمَّا الْبَاقُونَ مِنْ قَوْمِ نُوحٍ ع- فَأُغْرِقُوا بِتَكْذِيبِهِمْ لِنَبِيِّ اللَّهِ نُوحٍ ع- وَ سَائِرُهُمْ أُغْرِقُوا بِرِضَاهُمْ بِتَكْذِيبِ الْمُكَذِّبِينَ- وَ مَنْ غَابَ عَنْ أَمْرٍ فَرَضِيَ بِهِ- كَانَ كَمَنْ شَاهَدَهُ وَ أَتَاهُ.

🔻نگذارید ضعیفان جامعه توسط قدرتمندان بلعیده شوند! از امام صادق علیه السلام نقل شده که آخرین باری که پیامبر بالای منبر رفتند فرمودند: «خدا را به ياد آن كسی مى‌آورم كه پس از من، در ميان امت والى و حاكم گردد. مبادا با مسلمانان نامهربانى كند، بلكه بايد بزرگانشان را محترم شمارد، و بر ناتوانان رحم آورد، و عالم ايشان را بزرگ دارد، و به آنان زيان نرساند تا خوار شوند، و مسلمین را به فقر گرفتارشان نكند تا كافر گردند، و در خانه خود را به روى آنان نبندد تا توانایان و اقویاء، ضعفاء و ناتوانان را ببلعند...» (كافی، ج‏1 ص 406) 🔻پاسخ پیامبر به گروهی که می‌خواستند به زور دیگران را مسلمان کنند! نقل شده که حضرت رضا (علیه السلام) فرمود: عده‌ای به پیامبر خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) عرض كردند كه يا رسول الله اگر کسانی را که بر آنها قدرت و سیطره داری، بر پذیرش اسلام مجبور مي‌كردى، تعداد ما مسلمانان بسيار می‌شد و ما نسبت به دشمنانمان نیروی بیشتری داشتیم. پیامبر فرمود كه من چنان نيستم كه خدا را ملاقات كنم با بدعت و کاری که دستور آن را به من نداده است "و ما أنا من المتكلفين" (اشاره به آیه 86 سوره ص، یعنی من از کسانی نیستم که امری را تحمیل کنم؛ التوحيد (للصدوق)، ص ۳۴۲) 🔻برخی از ویژگی‌های مهم پیامبر در کلام امام سجاد امام سجاد علیه السلام در توصیف و درود بر پیامبر صلی الله علیه و آله به خداوند عرض می‌کنند: «جان خویش را برای اجرای فرمان تو به سختی انداخت. در راه تو بدنش را هدف ناراحتی‌ها قرار داد. در راه دعوت به تو با نزدیکانش درافتاد. برای خشنودی تو با قبیله خود جنگید. در راه احیاء دینت رشته خویشاوندی خود را گسیخت. نزدیک‌ترین بستگان خود را به علت انکار حق از خویش دور کرد. دورترین آنها را به خاطر قبول دین تو به خود نزدیک کرد. محض رضای تو با دور ترین مردم دوستی کرد و با نزدیک‌ترین آنان دشمنی نمود. جان خویش را در رساندن پیام تو خسته کرد و خود را به جهت فراخواندن مردم به آیین تو به زحمت انداخت. خودش را به نصیحت نمودن پذیرندگان دعوتت مشغول ساخت. به دیار غربت و محل دور از اهل و عشیره و مرکز سکونت و نشو و نما و تولد و آرامگاه جانش هجرت نمود تا دین تو را عزیز کند و انسان‌ها را علیه کفر بسیج کند و از آنها یاری جوید...» (دعاء دوم صحیفه سجادیه) @Hadith1398

📝روایاتی از #امام_رضا علیه السلام 🔻#اطاعت از مخلوق در معصیت خالق جائز نیست دوستی با دوستان خدا و دشمنی با دشمنان خدا و پیشوایانشان واجب است. نیکویی کردن با #پدر و #مادر لازم است حتی اگر آن دو مشرک باشند، [ولی] در معصیت خداوند نباید آنها را اطاعت کرد؛ چون هیچ حق اطاعتی از مخلوق برای #معصیت کردن خالق وجود ندارد. (عیون اخبار الرضا، ج2، ص124) 🔻فتنه‌ای شدیدتر از #فتنه_دجال! «از کسانی که اظهار محبت به ما اهل بیت می‌کنند، کسانی هستند که #فتنه آنها از #دجال شدیدتر است. راوی می‌گوید پرسیدم به چه دلیل؟ امام فرمود: به دلیل دوستی با دشمنان ما و دشمنی با دوستان ما! وقتی چنین باشد، حق و باطل با یکدیگر مخلوط شوند و شناخت حقیقت مشکل شود و #مومن از #منافق تشخیص داده نمی‌شود.» (وسائل الشیعة، ج16، ص179 و بحار الانوار، ج72، ص391) 🔻اهمیت #لذت‌های_حلال بكوشيد كه زمانتان را به چهار بخش تقسيم كنيد: زمانى براى مناجات با خدا، زمانى براى تأمين زندگی، زمانی برای معاشرت با برادران و معتمدان تان (کسانی که عيب هايتان را به شما مى شناسانند و باطنشان برای شما خالص است) و زمانی براى كسب لذّت هاى حلال! با بخش چهارم توانايى انجام دادن سه بخش ديگر را به دست مى آوريد. (تحف العقول، ص409) 🔻داستان زنی که در هنگام قحطی، #صدقه داده بود چندین سال در ميان #بنى_اسرائيل قحطى ایجاد شد. زنى لقمه نانى داشت، آن را به دهان برد تا بخورد، فقيرى گفت: اى كنيز خدا! گرسنه‌‏ام! زن با خود گفت: در اين دوران قحطى، صدقه مى‌‏دهم. و آن لقمه را از دهان بيرون آورد و به فقير داد. اين زن كودكى خردسال داشت كه براى جمع آورى هيزم به صحرا رفته بود. گرگى آمد و او را ربود. زن شیون کشید و به دنبال گرگ رفت. خداوند جبرئيل را فرستاد و جبرئيل آن كودك را از دهان گرگ بيرون كشيد و به مادرش باز داد و به او گفت: آيا به لقمه‌ای در ازاء لقمه دیگر راضی شدی؟! 🔻اعتراض به حکمرانی #مامون مامون خبر فتح بخش‌هایی از سرزمین كابل را برای حضرت رضا خواند، حضرت به او فرمود: آيا فتح قريه‌اى از قريه‌هاى اهل شرك تو را خشنود مى‌كند؟ مأمون گفت: آيا در اين فتح، سرور و خوشحالى نيست؟ امام فرمود: سرزمين‌هایى را كه بر آنها حكومت دارى، ضايع گذاشته‌اى و به امورشان رسيدگى نمي‌كنى و آن را به عهده ديگران محول كرده‌اى، و آنان به خلاف آنچه خدا فرموده، بر اين امت حكومت مى‌كنند و به كلى از مدينه دار الهجرة غافل شده‌اى و روزگارى بر #مردم مظلوم آنجا مي‌گذرد كه كاملا در مشقت و بدبختى زندگی می‌کنند و كسى را پیدا نمی‌کنند كه از حال‌شان نزد او شكايت كنند...آيا نمي‌دانى كه والى و سرپرست مسلمين حكمش حكم عمود خيمه است که هر كس بخواهد می‌تواند آن را بگيرد؟! (عيون أخبار الرضا عليه السلام، ج2، ص 160) @Hadith1398

📝لزوم نظارت عمومی بر حاکم و شفافیت در عرصه حکمرانی 🔹از امام علی نقل شده که هنگام پذیرفتن خلافت فرمودند: «من با این لباس و مرکب وارد شهر شما شدم؛ پس اگر من از شهر شما خارج شدم و چیز دیگری غیر از آنها داشتم، بدانید به شما خیانت کرده‌ام!» الْأَصْبَغُ بْنُ نُبَاتَةَ قَالَ عَلِيٌّ ع دَخَلْتُ بِلَادَكُمْ بِأَشْمَالِي هَذِهِ وَ رَحْلَتِي وَ رَاحِلَتِي هَا هِيَ فَإِنْ أَنَا خَرَجْتُ مِنْ بِلَادِكُمْ بِغَيْرِ مَا دَخَلْتُ فَإِنَّنِي مِنَ الْخَائِنِين. (مناقب ابن شهرآشوب ج2 ص98) 🔸همچنین نقل شده که ایشان فرمودند: «بدانید حقّ شما بر من است که چیزى را از شما جز اسرار جنگ پنهان ندارم.» أَلَا وَ إِنَّ لَكُمْ عِنْدِي أَنْ لَا أَحْتَجِبَنَّ دُونَكُمْ سِرّاً إِلَّا فِي حَرْب‏. (امالی طوسی ص217) @Hadith1398

📝روایاتی از امام حسن عسکری علیه السلام 🔻بهترین و بدترین مخلوقات! از امام حسن عسکری علیه السلام نقل شده که فرمودند: از امیر المومنین علیه السلام سوال شد که بعد از اهل بیت علیهم السلام بهترین خلق خدا چه کسانی هستند؟ فرمود: عالمان، زمانی که صالح باشند. و از ایشان سوال شد که بدترین خلق خدا بعد از ابلیس و فرعون و نمرود و کسانی که اسامی و القاب و جایگاه شما را غصب کرده اند، چه کسانی هستند؟ فرمود: عالمان، زمانی که فاسد باشند. عالمان فاسد هستند که اباطیل را اظهار و حقائق را کتمان می‌کنند و خداوند در حق آنها گفته: اولئك يلعنهم الله و يلعنهم اللاعنون- إلا الذين تابوا...(تفسیر منسوب به امام حسن عسکری، ص302) 🔻عالمانی که ضررشان از سپاه یزید بیشتر است! «هر عالمی که صیانت نفس دارد، متدین است، با هوای نفسش مخالف است و مطیع اوامر الهی است، مردم می‌توانند از او تقلید کنند، اما این تنها در برخی از فقهاء شیعه است نه همه آنها!...برخی از آنها دشمنان ما هستند که توانایی ضربه زدن به خود ما را ندارند، برای همین برخی از علوم صحیح ما را یاد میگیرند تا نزد شیعیان ما کسب اعتبار کنند و ما را نزد دشمنانمان بی اعتبار کنند. دروغ‌های زیادی را به ما نسبت می‌دهند که ما از آنها بری هستیم، اما گروهی از شیعیان ما حرفهای آنها را قبول می‌کنند و گمراه می‌شوند و گمراه می‌کنند. ضرری که این گروه از علماء برای شیعیان مستضعف دارد، از سپاه یزید نسبت به امام حسین نیز بدتر است!» (همان، ص301) 🔻یتیم بودن کسی که بین او و امامش فاصله افتاده «سخت‌تر از یتیمی که پدرش را از دست داده، یتیمی است که بین او و امامش فاصله افتاده و نمی‌تواند نزد امامش برود و نمی داند در امور دینی حکمش را از چه کسی بگیرد؟ بدانید هر کس از شیعیان ما که عالم به علوم ما باشد، افراد جاهل به شریعت ما، یتیمانی در پناه او هستند. بدانید که هر کسی این افراد را هدایت و راهنمایی کند، در رفیق اعلی (جایی که پیامبران حضور دارند) با ما خواهد بود.» (همان، ص339) 🔻تفکیک وثاقت برخی از عالمان از اعتقاد اشتباه و فاسد ایشان بنو فضال خانواده‌ای از راویانی شیعی هستند که در نقل حدیث زبردست بودند با این حال قائل به امامت عبدالله افطح فرزند حضرت صادق علیه السلام بودند. نقل شده که از حضرت عسکری علیه السلام سوال شد که با کتب بنو فضال چه کار کنیم؟ خانه‌های ما از کتب اینها پر شده است. امام در جواب فرمود: «روایات آنها را اخذ کنید اما اعتقادات اشتباهشان را رها کنید.» (تهذيب الأحكام، المشيخة، ص57) @Hadith1398

📝هم‌نشینی مفضل بن عمر با کبوتر بازان و اعتراض برخی از متدینین 🔹نقل شده است که عدّه‌اى از اهل کوفه به امام صادق علیه السلام نامه نوشتند که مفضّل بن‌عمر با یک عدّه کبوتر باز و انسان‌های نا اهل و کسانی که شراب می‌نوشند، نشست و برخاست می‌کند. سزاوار است شما وی را از مجالست با اینگونه افراد منع کنید. 🔸امام صادق علیه السلام پس از خواندنِ آن نامه، نامه‌اى براى مفضّل نوشت و به همان‌ها داد و فرمود این نامه را به مفضل بدهید. آن افراد که در بین آنها زراره، ابوبصیر، محمد بن مسلم و حجر بن زائده حضور داشتند، نامه را به مفضل دادند. مفضل نامه را دید و خندید و برای آنها نامه را خواند که امام صادق علیه السلام نوشته بود: "بسم الله الرحمن الرحیم برای من فلان چیز و فلان چیز را بخر." و هیچ اشاره ای در نامه به درخواست آنها از امام برای توصیه به مفضل نشده بود. 🔹نامه را به زراره داد و زراره به محمد بن مسلم داد و همین طور همه با تعجب نامه را خواندند. مفضل گفت نظرتان چیست؟ آنها گفتند: این اشیاء گران قیمت است و پول زیادی لازم دارد. باید پیرامون آن ‌فکر کنیم و در صورت امکان فراهم و جمع‌آورى نموده به تو دهیم. قصد بازگشت داشتند که مفضل بن عمر آنها را به غذا دعوت کرد و اجازه نداد آنها بروند. 🔸تا آنها مشغول خوردن غذا بودند، مفضل نامه امام صادق را برای همان کبوتر بازان خواند و آنها نیز هر کدام به اندازه توانایی‌شان پولی دادند که در نهایت قبل از تمام شدن غذای آنها، دو هزار دینار و ده هزار درهم جمع شد. مفضل به آنها گفت از من می‌خواهید اینها را طرد کنم و با آنها نباشم؟ فکر می‌کنید خدا به نماز و روزه شما محتاج است؟ 🔗رجال الكشي ص327 @Hadith1398

📝گفتگوی امام صادق با زراره درباره علت ازدواج نکردن او 🔻نقل شده که امام صادق علیه السلام به زراره گفتند آیا ازدواج کرده ای؟ زراره گفت نه! امام فرمود چرا ازدواج نکردی؟ زراره گفت نمی‌دانم که می‌توانم با این زنان سازگاری داشته باشم یا نه! ( با توجه به ادامه روایت ظاهراً مشکل زراره شیعه نبودن آنها بوده.) امام به او فرمود تو که جوانی! چگونه صبر می‌کنی؟! زراره گفت کنیز می‌گیرم! امام فرمود چطور بر خودت حلال می‌دانی که با کنیز ازدواج کنی؟ زراره گفت چون اگر ببینم با او ناسازگارم او را می‌فروشم! امام فرمود: نه! منظورم این نبود! چطور به این نتیجه رسیدی که ازدواج با کنیز برایت حلال است؟! (ازدواج با کنیز برای غیر مالک آن، در صورتی جائز است که شخص قادر بر ازدواج با زن آزاد نباشد.) 🔻زراره گفت: به من امر می‌کنید که ازدواج کنم؟ امام فرمود: اختیارش با خودت است! زراره گفت: این کلام از دو حال خارج نیست؛ یا کارم معصیت است و برای شما مهم نیست که گناه می‌کنم! یا واقعاً هیچ کار اشتباهی نمی‌کنم! امام فرمود: با زنی ازدواج کن که از شیعه و دشمنان شیعه سر در نمی‌آورد! پیامبر هم با عایشه و حفصه و غیر این دو ازدواج کرد! (بنابراین لازم نیست حتماً همسرت از مومنین باشد!) 🔻زراره گفت: من مانند پیامبر نیستم که حکم ایشان را داشته باشم! (سپس زراره آیه ۲ سوره تغابن را خواند:) «فمنکم کافر و منکم مومن!» (یعنی بعضی از شما مومن هستند و بعضی دیگر کافر! و زراره می‌خواهد بگوید پس حالت سومی نداریم!) امام فرمود: پس اصحاب اعراف چه شدند؟! (اشاره به گروهی که در سوره اعراف توصیف شده اند؛ آنها به دلیل گناهانشان وارد بهشت نشدند اما وارد جهنم نیز نشده‌اند) المولفة قلوبهم را چرا نمی‌گویی؟! (اشاره به آیه ۶۰ سوره توبه که افراد غیر مومن را نیز برای نزدیک شدن دلشان به اسلام، مستحق زکات دانسته) چرا از افرادی که اعمال صالحشان با اعمال بدشان در هم آمیخته است، نگفتی؟! (اشاره به آیه ۱۰۲ سوره توبه) چه شد آن افرادی که داخل بهشت نشدند ولی طمع آن را دارند؟! (اشاره به آیه ۴۶ سوره اعراف) 🔗رجال کشی، ص۱۴۱ @Hadith1398

متن عربی: حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ قُولَوَيْهِ، قَالَ حَدَّثَنِي سَعْدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أَحْمَدَ بْنِ هِلَالٍ، عَنِ الْحَسَنِ بْنِ مَحْبُوبٍ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ رِئَابٍ، قَالَ دَخَلَ زُرَارَةُ عَلَى أَبِي عَبْدِ اللَّهِ (ع) فَقَالَ يَا زُرَارَةُ مُتَأَهِّلٌ أَنْتَ قَالَ لَا، قَالَ وَ مَا يَمْنَعُكَ مِنْ ذَلِكَ قَالَ لِأَنِّي لَا أَعْلَمُ تَطِيبُ مُنَاكَحَةُ هَؤُلَاءِ أَمْ لَا، قَالَ فَكَيْفَ تَصْبِرُ وَ أَنْتَ شَابٌّ قَالَ أَشْتَرِي الْإِمَاءَ، قَالَ وَ مِنْ أَيْنَ طَابَ لَكَ نِكَاحُ الْإِمَاءِ قَالَ لِأَنَّ الْأَمَةَ إِنْ رَابَنِي مِنْ أَمْرِهَا شَيْ‌ءٌ بِعْتُهَا، قَالَ لَمْ أَسْأَلْكَ عَنْ هَذَا وَ لَكِنْ سَأَلْتُكَ مِنْ أَيْنَ طَابَ لَكَ فَرْجُهَا قَالَ لَهُ فَتَأْمُرُنِي أَنْ أَتَزَوَّجَ قَالَ لَهُ ذَاكَ إِلَيْكَ، فَقَالَ لَهُ زُرَارَةُ هَذَا الْكَلَامُ يَنْصَرِفُ عَلَى ضَرْبَيْنِ: إِمَّا أَنْ لَا تُبَالِيَ أَنْ أَعْصِيَ اللَّهَ إِذْ لَمْ تَأْمُرْنِي بِذَلِكَ وَ الْوَجْهُ الْآخَرُ أَنْ تَكُونَ مُطْلِقاً لِي، قَالَ، فَقَالَ عَلَيْكَ‌ ‌بِالْبَلْهَاءِ، قَالَ، فَقُلْتُ: مِثْلَ الَّتِي تَكُونُ عَلَى رَأْيِ الْحَكَمِ بْنِ عُتَيْبَةَ وَ سَالِمِ بْنِ أَبِي حَفْصَةَ قَالَ لَا، الَّتِي لَا تَعْرِفُ مَا أَنْتُمْ عَلَيْهِ وَ لَا تَنْصِبُ، قَدْ زَوَّجَ رَسُولُ اللَّهِ (ص) أَبَا الْعَاصِ بْنَ الرَّبِيعِ وَ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ وَ تَزَوَّجَ عَائِشَةَ وَ حَفْصَةَ وَ غَيْرَهُمَا، فَقَالَ لَسْتُ أَنَا بِمَنْزِلَةِ النَّبِيِّ (ص) الَّذِي كَانَ يَجْرِي عَلَيْهِمْ حُكْمُهُ، وَ مَا هُوَ إِلَّا مُؤْمِنٌ أَوْ كَافِرٌ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ: فَمِنْكُمْ كٰافِرٌ وَ مِنْكُمْ مُؤْمِنٌ، فَقَالَ لَهُ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ (ع) فَأَيْنَ أَصْحٰابُ الْأَعْرٰافِ، وَ أَيْنَ الْمُؤَلَّفَةُ قُلُوبُهُمْ، وَ أَيْنَ الَّذِينَ خَلَطُوا عَمَلًا صٰالِحاً وَ آخَرَ سَيِّئاً، وَ أَيْنَ الَّذِينَ لَمْ يَدْخُلُوهٰا وَ هُمْ يَطْمَعُونَ قَالَ زُرَارَةُ أَ يَدْخُلُ النَّارَ مُؤْمِنٌ فَقَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ (ع) لَا يَدْخُلُهَا إِلَّا أَنْ يَشَاءَ اللَّهُ، قَالَ زُرَارَةُ فَيَدْخُلُ الْكَافِرُ الْجَنَّةَ فَقَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ لَا، فَقَالَ زُرَارَةُ هَلْ يَخْلُو أَنْ يَكُونَ مُؤْمِناً أَوْ كَافِراً فَقَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ (ع) قَوْلُ اللَّهِ أَصْدَقُ مِنْ قَوْلِكَ يَا زُرَارَةُ، بِقَوْلِ اللَّهِ أَقُولُ، يَقُولُ اللَّهُ تَعَالَى: لَمْ يَدْخُلُوهٰا وَ هُمْ يَطْمَعُونَ، لَوْ كَانُوا مُؤْمِنِينَ لَدَخَلُوا الْجَنَّةَ وَ لَوْ كَانُوا كَافِرِينَ لَدَخَلُوا النَّارَ، قَالَ فَمَا ذَا فَقَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ (ع) أَرْجِهِمْ حَيْثُ أَرْجَأَهُمُ اللَّهُ أَمَا إِنَّكَ لَوْ بَقِيتَ لَرَجَعْتَ عَنْ هَذَا الْكَلَامِ وَ لَحَلَلْتَ عِنْدَكَ قَالَ، وَ أَصْحَابُ زُرَارَةَ يَقُولُونَ لَرَجَعْتَ عَنْ هَذَا الْكَلَامِ وَ تَحَلَّلَتْ عَنْكَ عُقَدُ الْإِيمَانِ. قَالَ أَصْحَابُ زُرَارَةَ: فَكُلُّ مَنْ أَدْرَكَ زُرَارَةَ بْنَ أَعْيَنَ فَقَدْ أَدْرَكَ أَبَا‌‌عَبْدِ اللَّهِ (ع) فَإِنَّهُ مَاتَ بَعْدَ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ (ع) بِشَهْرَيْنِ أَوْ أَقَلَّ، وَ تُوُفِّيَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ (ع) وَ زُرَارَةُ مَرِيضٌ مَاتَ فِي مَرَضِهِ ذَلِكَ.

📝فقر، بلایی سخت‌تر از آتش نمرود! 🔹از پیامبر نقل شده که فرمودند: خداوند به ابراهیم وحی کرد که من تو را خلق کردم و با آتش نمرود آزمایش کردم. اگر تو را با فقر می آزمودم و صبر را از تو می‌گرفتم چه کار می‌کردی؟ حضرت ابراهیم عرض کرد ای پروردگار من! فقر برای من سخت تر از آتش نمرود است. خداوند فرمود: به عزت و جلالم قسم که چیزی در آسمان و زمین سخت تر از فقر خلق نکرده‌ام! حضرت ابراهیم عرض کرد: ای پروردگار من! پاداش کسی که به گرسنه‌ای غذا بدهد چیست؟ خداوند فرمود: پاداشش بخشش من است حتی اگر گناهانش بین آسمان و زمین را پر کرده باشد! اگر رحمتم بر فقیران امتم نبود، نزدیک بود که فقرشان منجر به کفر شود! راوی می‌گوید که ابوهریره از پیامبر پرسید: ای پیامبر خدا! پاداش مومن فقیری که بر فقرش صبر می‌کند چیست؟ پیامبر فرمود: در بهشت جایگاهی از یاقوت سرخ است که اهل بهشت طوری به آن نگاه می‌کنند که اهل زمین به ستارگان آسمان نگاه می‌کنند! به آن وارد نمی‌شود مگر پیامبر فقیر یا شهید فقیر یا مومن فقیر. 🔸قالَ النَّبِيُّ ص أَوْحَى اللَّهُ تَعَالَى إِلَى إِبْرَاهِيمَ ع خَلَقْتُكَ وَ ابْتَلَيْتُكَ بِنَارِ نُمْرُودَ فَلَوِ ابْتَلَيْتُكَ بِالْفَقْرِ وَ رَفَعْتُ عَنْكَ الصَّبْرَ فَمَا تَصْنَعُ قَالَ إِبْرَاهِيمُ يَا رَبِّ الْفَقْرُ إِلَيَّ أَشَدُّ مِنْ نَارِ نُمْرُودَ قَالَ اللَّهُ تَعَالَى فَبِعِزَّتِي وَ جَلَالِي مَا خَلَقْتُ فِي السَّمَاءِ وَ الْأَرْضِ أَشَدَّ مِنَ الْفَقْرِ قَالَ يَا رَبِّ مَنْ أَطْعَمَ جَائِعاً فَمَا جَزَاؤُهُ قَالَ جَزَاؤُهُ الْغُفْرَانُ وَ إِنْ كَانَ ذُنُوبُهُ تَمْلَأُ مَا بَيْنَ السَّمَاءِ وَ الْأَرْضِ وَ لَوْ لَا رَحْمَةُ رَبِّي عَلَى فُقَرَاءِ أُمَّتِي كَادَ الْفَقْرُ يَكُونُ كُفْراً فَقَامَ رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِهِ وَ اسْمُهُ أَبُو هُرَيْرَةَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَمَا جَزَاءُ مُؤْمِنٍ فَقِيرٍ يَصْبِرُ عَلَى فَقْرِهِ قَالَ ص إِنَّ فِي الْجَنَّةِ غُرْفَةً مِنْ يَاقُوتَةٍ حَمْرَاءَ يَنْظُرُ إِلَيْهَا أَهْلُ الْجَنَّةِ كَمَا يَنْظُرُ أَهْلُ الْأَرْضِ إِلَى نُجُومِ السَّمَاءِ لَا يَدْخُلُ فِيهَا إِلَّا نَبِيٌّ فَقِيرٌ أَوْ شَهِيدٌ فَقِيرٌ أَوْ مُؤْمِنٌ فَقِيرٌ. 🔗جامع الأخبار(للشعيري)، ص110 @Hadith1398

📝روایاتی درباره منشا اصلی فساد در جامعه 🔹در خصال از پیامبر روایت کرده: «دو گروه از امت من هستند که اگر صالح شوند، امت من صالح می شوند و اگر فاسد شوند، امت من فاسد می شوند. سوال شد که ای رسول خدا آن دو گروه چه کسانی هستند؟ پیامبر فرمود: فقیهان و فرمانداران.» (الخصال ج۱، ص۳۶) 🔹در غرر الحکم نقل شده: «از امام علی علیه السلام درباره احوالات [بد و نادرست] مردم سوال شد، ایشان فرمودند: این ناشی از فساد خواص است...به خدا قسم مردم را نابود نمی کنند مگر عالمان طمّاع، زاهدان دنیا طلب، تاجران خائن، نظامیان ریاکار و حاکمان جائر.» (غرر الحكم و درر الكلم ص ۵۰۵؛ در برخی از نسخه‌های غرر، این نقل موجود نیست.) 🔹در نهج البلاغه آمده: «در ميان حقوق الهى، بزرگ ترين حق، حق رهبر بر مردم و حق مردم بر رهبر است، حق واجبى كه خداى سبحان، بر هر دو گروه لازم شمرد، و آن را عامل پايدارى پيوند ملّت و رهبر، و عزّت دين قرار داد. پس رعيّت اصلاح نمى شود جز آن كه زمامداران اصلاح گردند، و زمامداران اصلاح نمى شوند جز با درستكارى رعيّت. و آنگاه كه مردم حق رهبرى را اداء كنند، و زمامدار حق مردم را بپردازد، حق در آن جامعه عزّت يابد، و راه هاى دين پديدار و نشانه هاى عدالت بر قرار، و سنّت پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم پايدار گردد، پس روزگار اصلاح شود و مردم در تداوم حكومت اميدوار و دشمن در آرزوهايش مأيوس مى گردد...امّا اگر مردم بر حاکمان چيره شوند [و حق او را اداء نکنند] يا زمامدار بر رعيّت ستم كند، وحدت كلمه از بين مى رود، نشانه هاى ستم آشكار، و نيرنگ بازى در دين فراوان مى گردد، و راه گسترده سنّت پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم متروك، هوا پرستى فراوان، احكام دين تعطيل، و بيمارى هاى دل فراوان شود.» (نهج البلاغه خطبه ۲۱۶) @Hadith1398