سردار؛ شهادتت مبارک !" ما تو را به حاجی می‌شناختیم .. تو برای ما آن چهره ناشناس، آن صدای گرم بودی که در مستند "۷۲ ساعت"، از آخرین پرواز حاجی می‌گفت، از آخرین ساعات مردی که داغش در فرودگاه بغداد، تا ابد روی پیشانی دل ما مُهر شد . (: ما حتی چهره‌ات را درست‌وحسابی ندیده بودیم. عکست کنار عکس روح‌اله حجازی بود و ما نمی‌شناختیمت. ما از تو فقط یک اسم بلد بودیم: "سیدرضی" راستش ما آدم‌معمولی‌ها حتی این را هم نمی‌دانستیم که این « سیدرضی » نام توست یا نام خانوادگی‌ات؟ گفتم که! ما تو را به حاجی می‌شناختیم . تو برای ما، همرزم او بودی . تو می‌خندیدی و می‌گفتی: «حاجی اومد گفت سید تو هم دیگه پیر شدی! دیگه به درد نمی‌خوری! باید شهید شی!» و می‌گفتی ما که از خدایمان است! می‌گفتی الهی آمین! می‌گفتی کاش بشود ؛. شد! امروز، شد ..؛ امروز، در هشتادمین روز از نسل‌کـشی غـزه، در هشتادمین روز از سیاه‌ترین روزگار معاصر ما، خدا حاجت تو را داد. امروز بالاخره اسم و فامیلت را درست فهمیدیم: سیدرضی موسوی! فقط وقتی فهمیدیم که یک « شـهید » هم قبل اسمت نشسته ... سیدجان! سلام ما را به حاجی برسان! بگو جای خالیش خیلی درد می‌کند، خیلی، خیلی، خیلی. - پرستوعلی‌عسگرنجاد!

بسم‌اللّٰهـ ؛

-

-

کم شد ز جمع خسته‌دلان یار دیگری ؛..

آبرو بُردم؛ تو که عباست زمین خورده ببین، من زمین خوردم ..

عباسم، با حسین میری؛ بدونِ حسین برنمی‌گردی !"

-

ام‌البنین سلام‌الله‌علیها گفت: بشیر، از حسین برایم بگو ؟! بشیر گفت: در سوگ چهار فرزند شجاعت به تو تسلیت می‌گویم .. نگاه ام‌البنین به بشیر خیره شد و دوباره تکرار کرد: بشیر، گفتم از حسینم چه خبر آورده‌ای ؟! حسینم چه شد ؟! همه فرزندانم فدای حسین!