𝘏𝘢𝘯𝘪𝘧𝘦
. روز یازدهم محرم سال ۶۱ هجری روز یازدهم سرهای مبارک شهدا را از بدنشان جدا کردند. عمرسعد در این روز
.
اسارت اهل بیت امام حسین(ع) و سایر بازماندگان
اسرای کربلا که در روز دوازدهم محرم وارد کوفه شده بودند به مدت ۸ روز در آن شهر بودند.
عبداللهبن زیاد اسرای کربلا و سر بریده امام حسین(ع) و یارانش را به سرکردگی شمربنذیالجوشن، مخضربنثعلبهالعابدی، زجربنقیس و شبثبنربعی به همراه هزار و پانصد سرباز به شام فرستاد.
سپاهیان یزید به فرمان ابنزیاد در طول مسیر کربلا تا کوفه و شام با اسرای کربلا مانند اسرای کافر برخورد میکردند.
به فرمایش حضرت زینب(س) دشمنان در طول شب و روز تنها یک وعده به اسرا غذا میدادند.
قبل از ورود اسرا و اهل بیت سیدالشهدا به شام به فرمان یزید شهر را چراغانی و آذینبندی کرده بودند!
امام سجاد(ع) و حضرت زینب(س) و فاطمه دختر امام حسین(ع) با سخنرانی آتشین و افشاگرانه خود در کاخ یزید جشن کوفیان را به عزا تبدیل نمودند.
اهل بیت سیدالشهدا ۷ روز در شام عزاداری کردند.
برگرفته از کتاب دانستیهای عاشورا/ صفحات۳۲_۳۳
𝘏𝘢𝘯𝘪𝘧𝘦
. انسانهای بَد ذات فقط از کسانی که شبیه خودشان باشند، خوششان میآید... غررالحکم/ح⁷²²⁸
.
دنیا خانهای گذراست، نه جای ماندن.
نهجالبلاغه/خطبه²⁰³
𝘏𝘢𝘯𝘪𝘧𝘦
. اسارت اهل بیت امام حسین(ع) و سایر بازماندگان اسرای کربلا که در روز دوازدهم محرم وارد کوفه شده بود
.
روز سیزدهم محرم سال ۶۱ هجری
در این روز مردم طایفه بنیاسد که نزدیک نهر علقمه در روستایی زندگی میکردند، درصدد دفن پیکرهای شهدا برآمدند، اما بدن امام حسین(ع) و سایر شهدا را که سر در بدن نداشتند، نشناختند و حیران بودند که چه کنند، ناگهان دیدند سوار ناشناسی نزد آنها آمد و به آنان گفت: برای چه به اینجا آمدهاید؟
گفتند: برای دفن این اجساد مطهر آمدهایم ولی بدنها را نمیشناسیم.
آن سوار ناشناس که امام سجاد(ع) بود تکتک شهدا را شناسایی کرد و آنها را دفن نمودند.
امام سجاد(ع) شخصا بدن پاره پاره پدر بزرگوارشان را میان بوریا(حصیر) گذاشت و به خاک سپرد.
امام سجاد(ع) پس از دفن پدر بزرگوارش بر روی قبر ایشان اینگونه نوشت:
هذا قبر الحسینبنعلیبنابیطالب، الذی قتلوا عطشانا غریبا.
این قبر حسینبنعلی است، کسی که او را تشنه و غریب شهید کردند.
پس از آن امام سجاد(ع) با بنیاسد برای دفن قمر بنی هاشم به طرف نهر علقمه رفتند و بدن مطهر ایشان را در همانجا که شهید شده بود دفن کردند...
برگرفته از کتاب دانستیهای عاشورا/صفحات۳۰_۳۱