خراباتِ اکبر.
_
فرزندِ علی، مظهرِ جود و کرم است، نامش به دلِ شیعه، چراغِ حرم است.
خراباتِ اکبر.
¹²⁸
به‌نامِ‌عشق‌چون‌رسیدم‌به‌روضه‌ی‌کربلا...؛ دلم‌از‌خویش‌جدا‌شد،ماند‌پیشِ‌خیمه‌ها...
خراباتِ اکبر.
_
من خراباتیِ آن بادهٔ خونین‌کفنم
کلبِ درگاهِ حسینم، زِ ازل تا به ابد.
خراباتِ اکبر.
_
جوانی‌ام به هوایت گذشت و برنگشتی
تمامِ کربلا را گشتم و تو را ندیدم