شهیده راضیه کشاورز✨

شهیده راضیه کشاورز 11شهریور سال1371 در ظهر گرم تابستانی هم‌زمان با نوای ملکوتی اذان ظهر در مرودشت شیراز به دنیا آمد. والدینش به خاطر ارادتی که به خانم حضرت‌فاطمه‌زهراۜ داشتند، نام راضیه را برایش برگزیدند. روزها یکی پس از دیگری سپری می‌شدند. راضیه بزرگ‌تر می‌شد و با وجودش شور و نشاط مضاعفی به خانه می‌بخشید. از همان کودکی روحیه‌ای شاداب و پرشور و نشاط داشت و لطافت و مهربانی‌اش به وضوح در برخورد با اطرافیان آشکار بود. راضیه تا قبل از بهار 16سالگی‌اش موقعیت‌های چشمگیری را در زمینه ورزش کاراته، مسابقات قرآن و درس و تحصیل کسب کرد. مادر بزرگوارش می‌گوید: سال سوم راهنمایی راضیه بین خودش و خدا عهدی بسته بود که بعد از شهادتش توی وسایلش، البته توی وسایلش که نه، داخل جعبه اسماً متبرکه پیداش کردم. خلاصه کوتاهی از این عهدنامه: "… بی‌حساب پیش! ان‌شاءالله به امید خدا و توکل به خدا، چهل‌روز تمام کارامو خالصانه انجام بدم تا خدای مهربون از سر تقصیرات ما بگذره و گناهامو ببخشه. توی این چهل‌روز که از ۰۵/‏۰۳/‏۸۵‬ شروع می‌شه، توفیق پیدا کنم مادام‌العمر دعای‌عهد و زیارت امین‌الله و… رو بخوانم و گریه کنم. آقا توروخدا توفیق اشک ریختن توی این دعاها رو به من بده و شب هم به یاد خانم حضرت‌زهراۜ شبی 5صفحه قرآن بخونم؛ ان‌شاءالله تکرار آیةالکرسی هم توی بیشتر اوقات نصیبم بشه. و همچنین شکر نعمت‌های خدا و توفیق آلوده نشدن به گناه و نابود کردن نفس اَماره و تقویت نفس لَوامه رو داشته باشم و تسبیحات خانم حضرت‌زهراۜ رو همراه با الگوبرداری از حجاب، عفاف، ادب و اخلاق ایشون سرلوحهٔ زندگی خودم قرار بدم ..." بعد از انفجار در حسینه سیدالشهداء«ع» در شیراز، 18روز در کما بود به نیت مادرمان! او هم دقیقاً با سینه‌ای خورد شده و پهلویی پاره شده 18روز را با خس‌خس نفس‌های دردناک و... سپری کرد. شهادت سرانجام در سن 16سالگی در فروردین‌ماه سال1387 بعد از آن‌که از زیارت بارگاه امام رئوف به شهرش بازگشت، آرزویش برآورده شد و بر اثر انفجار بمب در حسینیه کانون فرهنگی رهپویان وصال شیراز توسط عوامل تروریستی وابسته به غرب(گروه تندر)، بعد از تحمل 18روز درد و رنج ناشی از جراحات به جمع شهیدان سرفراز و سربلند ِ ایران‌زمین پیوست:)

-🕶🇮🇷✌️🏻-

|✌️🇮🇷| نامَت طنین انداز شد، ایرانِ من ایرانِ منـــ:)💚 instagram.com/gando__fnp منبع #سربازان_گمنام #انتخابات #گاندو 🇮🇷@ganndo 🇮🇷@ganndo

#ریلز ببینید واقعیت و چیزی که بعضی رسانه ها نشون میدن رو!!! 🔻@seyyedoona

به امید اون شب♥️ - شب‌تون منور به نور ِ خدا🌙✨

السلام‌علي‌الحسين وعلي‌علي‌أبن‌الحسين وعلي‌أولادالحسين وعلي‌اصحاب‌الحسين✨ #امام_حسین_من⁦♥️⁩

شهیده معصومه زارعیان✨

شهیده معصومه زارعیان در 14تیر سال1339 در جهرم متولد شد. خانواده او فقیر ولی مذهبی بودند، معصومه از همان کودکی با اعتقادات مذهبی بزرگ شد. معصومه 11سال بیشتر نداشت که پدر چشم از دنیا بست تا بار سخت و دشوار زندگی بر گردن خاتون‌بانو بی‌افتد! از آن به بعد دیگر نقش معصومه نیز به عنوان فرزند بزرگ خانواده پررنگ‌تر شد و در کنار مادر وظیفه سنگین سرپرستی و نگهداری از برادرانش را بر عهده گرفت. در حالی‌که هنوز در سن نوجوانی بود، با امام‌خمینی«ره» آشنا شد. او بارها در تظاهرات و راهپیمایی‌ها علیه رژیم شاهنشاهی شرکت کرده بود. معصومه که پشتکار خوبی در تحصیل علم و دانش داشت، همواره در پی کسب معنویت بود تا در مسیر الهی نیز نقش خود را به خوبی ایفا کند. او از هر فرصتی برای مطالعه کتاب‌های دینی و جزوات سیاسی و عقیدتی استفاده می‌کرد و با قرآن و معارف دینی مأنوس بود و به حفظ شعائر دینی اهمیت زیادی می‌داد. معصومه، تحصیلات خود را تا کلاس چهارم دبیرستان و در رشته فرهنگ و ادب ادامه داد و برای آینده خود برنامه‌های بسیاری را در سر می‌پروراند. سرفصل شکوفایی نهال مبارزه در وجود معصومه از حضور در مسجد و مجالس وعظ مرحوم آیت‌الله سیدحسین آیت‌اللهی، امام جمعه جهرم آغاز گشت و این مجالس سرانجام از او انسانی مبارز، پویا، آگاه و انقلابی ساخت. شهادت 10فروردین سال1357 در حالی‌که تظاهرات خونبار مردم تبریز جرقه تظاهرات در دیگر شهرها را ایجاد کرده بود و مردم جهرم در حمایت از کشته‌شدگان و شهدای تبریز به خیابان‌ها ریخته بودند، شهیده زارعیان برای حمایت از خون مظلومان در حالیکه تنها 18سال داشت به خیابان آمد و با مشت‌های گره کرده علیه طاغوت ندای آزادی سر داد. هرلحظه بر خیل شرکت‌کنندگان در خیابان سعدی افزوده می‌شد، عده زیادی از نیروهای نظامی که به دستور شاه برای متفرق کردن شرکت‌کنندگان در تظاهرات در برابر آنان صف کشیده بودند، به دستور فرمانده ناگهان اسلحه ها را روبروی مردم گرفته و اقدام به شلیک و تیراندازی کردند. معصومه که در صف جلوی شرکت‌کنندگان بود، بدون اینکه لحظه‌ای به خود واهمه و ترس راه بدهد فریاد عدالت‌خواهی و آزادی سر می‌داد. در همین لحظات بود که تیری به او برخورد کرد و او به آرزوی دیرینه‌اش که شهادت در راه خدا بود، نائل گشت و نامش را به عنوان تنها زن شهید در جهرم به ثبت رساند(: دوستان معصومه هرگز توصیه او را فراموش نمی‌کنند، آنگاه که گفته بود: «زن هر جا که باشد، هر وقت که باشد، باید حجاب خود را حفظ کند!»