هی حرف میزنی هی اقرار می‌کنی هی آدم به خودش میاد هی ادم شرمنده میشه یه جایی اونقدر شرمنده میشی که روت نمیشه حتی ناراحتیت رو روی زبونت بیاری! آخ که اینجا محل رشد توعه...

خب الان فک کن هزار نفر واست دست زدن! اما امام زمان بیاد زمانی که همه این هزار نفر دارن دست میزنن سرش رو بندازه پایین و بره... دوباره میخوای این تقدیر و تشکر رو؟!

باید بشینید وقت بزارید با خودتون حرف بزنید. خودتون رو به حرف بیارید!

این کار عجیب غریب رو اهل بیت گفتن، که اگه کسی این کار رو هر روز انجام نده از ما نیست!

میفرماید؛ قال امام الرضا: مَن حاسَبَ نَفسَهُ رَبِحَ و مَن غَفَلَ عَنها خَسِرَ هر کسی اهل محاسبه نفس باشه بُرده و هرکس از آن غافل باشه ضرر می‌کنه!

یعنی چی؟ آقا من که کاری نکردم! فقط دو دقیقه نشستم با خودم حرف زدم. فهمیدم چه مرض هایی دارم چه اعمال خوبی دارم. خب همین رو بچسبی می‌بری...

هر کسی باید باخودش صحبت کنه، تا بفهمه چی قایم کرده!

خب من تجربه خودم رو بگم. اینجا رو خواهشاً دل بده! از قرار گرفتن تو تنهایی هام از دلگرفتگی هام که چه جوری رفعشون میکنم بخدا این دیوونگی نیست عین زندگی کردنه❤️‍🩹

برو تو اتاقت.. خودت تنها شو! حساب کن یه مهمون ویژه داری که قرار بیاد تو اتاقت... خلاصه که یه جایی رو تمیز و قشنگ مرتب میکنی برا مهمونت! این مهمون ویژه تو کیه؟! مهدی فاطمه (عج)...

میشینید رو به روی جایی که درست کردید و از حضرت دعوت میکنید که آقا جان پنج دقیقه اگه میشه وقتتون رو برام بزارید(: میشینید و این ذکر رو سه بار زمزمه میکنید؛ «يا صاحب الزمان أغثني! يا صاحب الزمان أدرکني!» (تصور واقعیت بر این باید باشه که الان امام زمان رو به روی توهه)

خلاصه میشینی و تمام درد و دلات رو میگی! حرف میزنی و هی دلگرفتگی هات رو میگی... با حضرت حرف بزن! همه ی همه ی ناراحتی هات رو بگو!