تمام این هیاهو برای زندگی‌ایست، که در یک روزِ بی خبربه پایان میرسد.

شب است و هرکس، به تعلقی گرفتار ..

نغمه خوان دلِ عشاقم و گیر است دلم ، بین ماه و من و خورشید و خدا درگیریست.

...

خوش است ظلمتِ امشب بگو بسر نشود ..

امشب شده حنان تو شاعر، قهوه هم هست ، بر ساحلِ چشمانِ غریبم، گریه هم هست . پاییز ز در آمد و باران به سر افتاد ، از خستگیِ کوچه، دلم از سفر افتاد. بر شیشه زند قطره‌ی باران، تب و تاب است. در سفره‌ی این خلوتِ شب، رنگِ سراب است. فنجانِ پر از قهوه و این بغضِ گلوگیر ، پاییز و شبِ سرد و منِ از آینه دلگیر . بنشین، سرِ این میزِ غزل، تازه نفس شو . با قافیه‌ی قهوه و پاییز، همه‌کس شو . ـ Hannan .

تقدیمی داریم