مرغ سعادتی که در افسانه می پرید

هر سو زند صلا،

کای هر‌که‌ای! بیا

زنبیل خویش پر کن از آنچه‌ت آرزوست

پشت سکوت قایم میشی و احساس میکنی قراره چیزی درست بشه. فکر میکنی تو این سکوت و سایه قراره خیلی چیزا رو تغییر بدی و درست کنی، ولی تنها چیزی که عایدت میشه کناره‌گیری از پناهگاه امنیه که برای خودت ساخته بودی تا حرف بزنی. خودتم میدونی حرف زدن اونقدرا هم فایده نداشته، ولی لااقل از این نبودن بهتره. نوشتن نشونه‌ی بودنه و تو دیگه نیستی. حتی برای خودت هم از یاد رفتی.

—جـꕤت همسایه‌گی‌ فور‌کنیدواینجا‌جوین‌بشیدツ. ظرفیت‌مشخصی‌نداریم . فقط همکاری‌کنید🕰 ˋˏ˗ 𝗃𝗈𝗂𝗇: ᥲ𝗅ᥲ 𝖻ᥲ𝗌𝗍ᥱ𝗋 ⎯❀

𝐈𝗍 𝗐𝖺𝗌 𝗁𝖺𝗋𝖽 𝖿𝗈𝗋 𝗆𝖾 𝗍𝗈 𝗁𝗈𝗅𝖽 𝐈𝗍

𝖨 𝖲𝖺𝗂𝖽 " 𝗅 𝖶𝗈𝗎𝗅𝖽 𝖭𝖾𝗏𝖾𝗋 𝖿𝖺𝗅𝗅 𝖨𝗇 𝖫𝗈𝗏𝖾 𝖠𝗀𝖺𝗂𝗇 𝖴𝗇𝗍𝗂𝗅 𝗅 𝖥𝗈𝗎𝗇𝖽 𝖧𝖾𝗋

𝖨 𝖲𝖺𝗂𝖽 " 𝗅 𝖶𝗈𝗎𝗅𝖽 𝖭𝖾𝗏𝖾𝗋 𝖿𝖺𝗅𝗅 𝖴𝗇𝗅𝖾𝗌𝗌 𝖨𝗍'𝗌 𝖸𝗈𝗎 𝖨 𝖥𝖺𝗅𝗅 𝖨𝗇𝗍𝗈 "