🎞 #کلیپ نقش فرقه‌‌ی عرفان حلقه در اغتشاشات دی ماه ۱۴۰۴ در دی‌ماه ۱۴۰۴، عرفان حلقه با نقاب معنویت، به میدان جنگ شناختی قدم گذاشت؛ از محتوای تحریک‌آمیز تا اقدام مسلحانه علیه امنیت ملی . شناختِ فریب، اولین گامِ بیداری است. در فتنه گری عرفان حلقه همین بس که بعد از این همه آشوب و آسیب های ایجاد شده، برای 11بهمن 1404 فراخوان تجمع اعتراضی در انگلیس و اسکاتلند داده است. 🌏 سراب حقیقت @sarabehaghighat @Hasanzadeh

. |تحلیلی از تقابل دو سناریو| 🔻سناریو دشمن دشمن با تست گرم حمله نظامی (جنگ ۱۲ روزه) و شبه کودتا خیابانی (۱۸ دی ماه) برای نقشه سناریوی اصلی خود آماده می‌شود. سناریو دشمن سه قطعه اساسی دارد: ۱. حمله و تهاجم سنگین نظامی به منظور حذف کادر اول نظام ۲. آشوب خیابانی به منظور تسخیر مراکز نظامی، سیاسی و صداوسیمای استان‌ها ( خصوصا استان‌های مرزی) ۳. در صورت موفقیت دو مرحله نخست تهدید هسته‌ای ایران به منظور تسلیم و قبول شروط دشمن 🔻سناریو ما ۱. حمله نظامی به مراکز و پایگاه‌ها و لجستیک آمریکا در منطقه ۲. حمله سنگین به رژیم صهیونسیتی ۳. فعال سازی جبهه مقاومت به منظور هدف قراردادن همه منابع و امکانات آمریکایی ها در کشورهای منطقه سناریوی دشمن در صورت موفقیت دو مرحله نخست با ورود به فاز سوم موفقیت آمیز خواهد بود و سناریوی ما در صورت کشته‌گیری سنگین از آمریکا و حفاظت از کادر اول نظام موفقیت آمیز خواهد بود.‌ ▫️وضعیت فعلی وضعیت فعلی موازنه تهدید و رودرویی به منظور امتیاز گیری است.‌ هر دو رقیب در حال محک زدن یکدیگر هستند تا بتوانند از غفلت یا اشتباه یکدیگر امتیاز بگیرند و فضا را بر دیگری تنگ‌تر کنند. هر دو به دنبال این هستند بتوانند تا قبل از جنگ شامل و کامل پیروز شوند. راه‌های مختلف تست می‌شود و اینجا لحظات و اتفاقات کوچک است که تعیین کننده است.‌ ▪️مذاکره مذاکره انجام می‌شود تا وقتی جنگ شد بگوییم ما در حال مذاکره بودیم که جنگ را آغاز کردند. وضعیت اجتماعی امروز بسیار مبهم‌تر از روز آغاز جنگ ۱۲ روزه است. ▫️زمان شروع جنگ دیگر در گرو مولفه زمان نیست بلکه در گرو اتفاقات صحنه و موازنه تهدید است. این وضعیت امکان طولانی شدن یا یک جنگ سریع را دارد. ▪️سوم شخص مای جامعه تبدیل به تماشاگر صحنه تقابل و جنگ شده‌ایم. برای استعدادها، امکانات و ظرفیت‌ها انسانی ـ جمعی تقریبا هیچ فکر و آمادگی و طراحی وجود ندارد. این وضعیت بدترین اتفاق برای عاملیت جامعه در ساخت آینده است. تقریبا هیچ نهاد تبلیغی تبیینی اجتماعی طرحی آماده در صورت بروز جنگ و حوادث برای افراد، متخصصین و مانند آنها ندارد. هیچ پیشنهاد جدی و فکر و تمرین شده‌ای برای نحوه کار و فعالیت وجود ندارد. اینکه جنگ بشود و تماشاگر باشیم و جنگ تمام بشود برویم سراغ زندگی مان یعنی بی نسبت نگه داشتن متن جامعه با حادثه مگر در عزاداری بر شهدا و آثار جنگ! آنها که باید جد و جهدی کنند در سردترین روزهای عمرشان هستند! م.ص.صاد| ۱۵ بهمن ۱۴۰۴ #نظم‌_مقاومت @mssadeghi_ir

🎥درمحضر آیت‌الله‌بنابی؛ الصَلاةُ والسلام‌ُعَلیک‌َ یٰابَقِیةَالله ❤️‍🩹 🔰امام حسین (ع) هم فرموده اند اگر من در زمان امام زمان (عج) میبودم.. #نیمه_شعبان_مبارک🌱 #آیت‌الله_بنابی @tabib_algoloob @Hasanzadeh

📌 دو چهره از ایمان در زیست اجتماعی امروز 🔸اگر با دقت به زیست جامعه‌ی امروزی بنگریم، می‌توان از دو نوع دینداری سخن گفت: دینداری مسئولیت پایه و دینداری لذت پایه. 🔹در دینداری مسئولیت پایه، ایمان بر پایه‌ی جهان‌بینی الهی و زیست‌جهان توحیدی شکل می‌گیرد. انسان دیندار، خود را با یک نظام معنایی توحیدی تطبیق می‌دهد و اساس زندگی را بر آن بنا می‌کند. او می‌کوشد الگویی از زندگی توحیدی بر پایه‌ی عقلانیت و ایمان آگاهانه بیافریند. نتیجه‌ی چنین ایمانی، تعهد و مسئولیت‌پذیری دائمی و همگانی و همه جایی است؛ فرد موحد خود را همه‌جا مسئول و مکلف می‌بیند و توحید را اساس کار و معیار رفتار خود قرار می‌دهد. 🔸کانون این نوع دینداری مسجد است؛ جایی برای حضور در اجتماع مسلمانان، برای اقامه‌ی دین در جامعیت آن. مسجد، محل پیمان و هم‌دلی مؤمنان است؛ قرارگاه توحید، میعادگاه اهل ایمان. آنان همه‌روزه در وقت نماز کنار هم می‌آیند، هم‌پیمان می‌شوند و تعهد توحیدی خود را در خانواده، محله و جامعه گسترش می‌دهند. 🔹در مقابل، دینداری لذت پایه و موسمی یا دینداری سرگرمی محور قرار دارد؛ دینداری‌ای که فقط در زمان‌ها و مناسک خاص معنا می‌یابد—در مراسم نذری، پخش شله، شلغم، چای، غذا و مانند آن. این نوع دینداری، زمان و مکان مشخص و تعهد پایدار ندارد. 🔸انسان در این حالت، خود را مسئول یا مکلف نمی‌بیند؛ بلکه بیشتر به دنبال سرگرمی، نشاط و گذران موقت است البته با چاشنی طلب حاجت. با پایان مراسم و پخش شاه یا شلغم، تکلیف و مسئواین دینی نیز پایان می‌پذیرد تا نوبت بعدی که نذری یا مجلسی برپا شود. 🔹 این دینداری، نه برای اقامه‌ی توحید و تحول اجتماعی و قبول مسئولیت اجتماعی، بلکه برای «تفریح جمعی» و «رفع حاجت شخصی» شکل می‌گیرد. در آن، نشانی از تعهد دائمی، مسئولیت‌پذیری همگانی و حضور مستمر در جمع مؤمنان دیده نمی‌شود. 🔸دینداران این نوع عموما از مسجد و برنامه‌های واقعی آن برید‌ه‌اند، کمتر در اجتماعات مؤمنان شرکت می‌کنند و اگر هم باشند، در جماعت مسلمین حضور فعالی ندارند. اما از منافع مسجد و اجتماعات مذهبی بهره خود را می‌گیرند. 🔹بنابراین، دینداری لذت‌پایه را می‌توان آفت بزرگ دینداری در جامعه‌ی امروز دانست؛ دینداری‌ای که روح مسئولیت، توحید، و حضور اجتماعی را از ایمان گرفته و آن را به عادتی موقت و بی‌تعهد و بی‌مسئولیت تبدیل کرده است. #مسجد #دینداری #مسئولیت #لذت ❇️ #امتداد_حکمت_و_فلسفه https://eitaa.com/hekmat121/3051 @Hasanzadeh

السَّلاَمُ عَلَى رَبِيعِ الْأَنَامِ وَ نَضْرَةِ الْأَيَّامِ‌ سلام بر بهار اهل عالم و صفا و شادى بخش روزگار @Hasanzadeh

🔖ما تکلیف داریم آقا! امام خمینی(ره): 📍اینطور نیست که حالا که منتظر امام زمان(عج) هستیم، پس در خانه بنشینیم و تسبیح دست بگیریم و بگوییم"عَجِّل عَلی فَرَجِه" @Hasanzadeh

#فرقه‌ها #رفتارشناسی #اغتشاشات_دی_ماه 🔴 رفتارشناسی فرقه های انحرافی در اغتشاشات دی ماه ۱۴۰۴؛ قسمت هشتم 🔺قسمت هشتم: نقش معنویت های نوظهور - بخش اول فرقه‌ها حبابی از برساخته‌های غیرواقعی ساخته و هواداران خود را در آن حبس می‌کنند. در نتیجه هواداران فرقه‌ها در یک مجاز زندگی می‌کنند و آن را حقیقت می‌پندارند. در این قسمت استاد رسول حسن‌زاده به روندها و پیامدهای این موضوع می‌پردازد. کارشناس: استاد حسن زاده برای دیدن محتواهای بیشتر نقد ادیان و فرق انحرافی به سایت سراب حقیقت مراجعه فرمایید. 📺 تلوزیون اینترنتی سراب حقیقت ◀️ سراب معنویت @sarabemanaviat @Hasanzadeh

#فرقه‌ها #رفتارشناسی #اغتشاشات_دی_ماه 🔴 رفتارشناسی فرقه های انحرافی در اغتشاشات دی ماه ۱۴۰۴؛ قسمت هشتم 🔺قسمت هشتم: نقش معنویت های نوظهور - بخش دوم فرقه‌ها حبابی از برساخته‌های غیرواقعی ساخته و هواداران خود را در آن حبس می‌کنند. در نتیجه هواداران فرقه‌ها در یک مجاز زندگی می‌کنند و آن را حقیقت می‌پندارند. در این قسمت استاد رسول حسن‌زاده به روندها و پیامدهای این موضوع می‌پردازد. کارشناس: استاد حسن زاده برای دیدن محتواهای بیشتر نقد ادیان و فرق انحرافی به سایت سراب حقیقت مراجعه فرمایید. 📺 تلوزیون اینترنتی سراب حقیقت ◀️ سراب معنویت @sarabemanaviat @Hasanzadeh

معجزهٔ سخن ✍رسول حسن‌زاده بسیاری از مشکلات پیچیده و انباشته‌ی امروز ـ از سوء‌تفاهم‌های اجتماعی گرفته تا شکاف‌های عمیق فکری و برخی بی‌اعتمادی‌ها ـ اگر به‌موقع و درست با مردم در میان گذاشته می‌شد، اساساً شکل نمی‌گرفت یا دست‌کم به این مرحله نمی‌رسید. ما در بسیاری از بزنگاه‌ها نه از کمبود ابزار، بلکه از کمبود سخنِ درست آسیب دیده‌ایم؛ سخنی روشن، صادقانه و مسئولانه که بتواند تبیین کند، اقناع بسازد و ذهن‌ها را از آشفتگی نجات دهد. غفلت از این حقیقت، میدان را به کسانی سپرده است که به‌جای حقیقت، با دروغ و تحریف سخن می‌گویند؛ در حالی که خودِ «سخن»، اگر درست به کار گرفته شود، معجزه‌ای است که می‌تواند مسیر جامعه را تغییر دهد امام صادق علیه‌السلام ـ به نقل از پدر بزرگوارشان امام باقر علیه‌السلام ـ به مردی که بسیار سخن گفته بود فرمودند: أَيُّهَا اَلرَّجُلُ تَحْتَقِرُ اَلْكَلاَمَ وَ تَسْتَصْغِرُهُ اِعْلَمْ أَنَّ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ لَمْ يَبْعَثْ رُسُلَهُ حَيْثُ بَعَثَهَا وَ مَعَهَا ذَهَبٌ وَ لاَ فِضَّةٌ وَ لَكِنْ بَعَثَهَا بِالْكَلاَمِ وَ إِنَّمَا عَرَّفَ اَللَّهُ جَلَّ وَ عَزَّ نَفْسَهُ إِلَی‌ خَلْقِهِ بِالْكَلاَمِ وَ اَلدَّلاَلاَتِ عَلَيْهِ وَ اَلْأَعْلاَمِ . «ای مرد! آیا سخن را خوار و ناچیز می‌شماری؟ بدان که خداوند عزّوجل پیامبران خود را نه با طلا و نقره، بلکه با سخن برانگیخت؛ و خداوند خود را به وسیله‌ی سخن، نشانه‌ها و دلالت‌ها به بندگانش شناساند.» (الکافی، ج ۸، ص ۱۴۸) این روایت، جایگاه سخن را به‌روشنی ترسیم می‌کند: پیامبران سرمایه‌ی مادی نداشتند؛ ابزار اصلی آن‌ها «کلام» بود. جهان را دگرگون کردند، دل‌ها را ساختند و انسان را به خدا رساندند. سخن، تنها وسیله‌ی انتقال معنا نیست؛ سازنده‌ی اندیشه، ایمان و جهت‌گیری انسان‌هاست. خداوند نیز خود را با سخن و نشانه‌ها معرفی می‌کند؛ یعنی راه شناخت، راه گفت‌وگو و تبیین است. امروز بیش از هر زمان دیگر، به فهم این حقیقت نیاز داریم. اگر ما با مردم سخن نگوییم، دیگران این کار را می‌کنند. اگر ما حقیقت را نگوییم، دروغ با صدایی بلندتر گفته می‌شود. رسانه‌ها خالی نمی‌مانند؛ یا میدانِ سخنِ حق‌اند، یا تریبونِ باطل. دشمنان، خوب فهمیده‌اند که جنگِ امروز، پیش از آن‌که جنگِ سلاح باشد، جنگِ روایت‌ها و کلمات است. آن‌ها بی‌وقفه سخن می‌گویند؛ حتی اگر سخن‌شان دروغ باشد. تلخی ماجرا این‌جاست که در برابر این هیاهوی دروغ، حتی در گفتن حقایق آشکار و قابل فهم با مردم دچار لکنت شده‌ایم. نه آن‌که حقیقتی در دست نبوده، بلکه جرأت، مهارت و باور به «قدرت سخن» تضعیف شده است. امروز مسئولیت ما این است که بتوانیم با مردم به‌موقع، شفاف و بی‌واسطه سخن بگوییم؛ چرا که پیام حق، در هیاهوی تبلیغاتی دشمن بدون سخن رسا، شنیده نخواهد شد. @Hasanzadeh

رسوایی معنویت بی‌خدا ✍رسول حسن‌زاده دیپاک چوپرا سال‌هاست در آثارش صریح یا ضمنی اذعان می‌کند که «خدا» برساخته‌ای ذهنی و فاقد واقعیت عینی است. ایمیل او به اپستین در ۲۰۱۷ «خدا یک برساخته است، دخترانِ بانمک واقعی‌اند» فقط یک شوخی یا لغزش شخصی نیست؛ بلکه برون‌داد منطقی چنین جهان‌بینی‌ای است. وقتی خدا از ساحت واقع حذف شود، اخلاق نیز از حقیقت تهی می‌گردد و به سلیقه، لذت و قدرت فروکاسته می‌شود. اتهام‌های قبلی وی درباره سوءاستفاده‌های مالی از بیزینس میلیاردی «معنویت» نیز در همین چارچوب معنا پیدا می‌کند. فاجعه اخلاقی، نتیجه طبیعی «معنویتِ بی‌خدا»ست؛ با فاجعه اپستین، جهان شاهد فروریختن هم‌زمان دو نقاب است: دموکراسیِ نمایشیِ غرب و معنویتِ پوشالیِ آن. شبکه‌ای که سال‌ها با شعار آزادی، حقوق بشر و خودآگاهی معنوی بزک می‌شد، اکنون چهره عریان خود را نشان می‌دهد؛ جایی که قدرت سیاسی، ثروت افسارگسیخته و «معنویتِ بی‌حقیقت» در خدمت ارضای امیال قرار می‌گیرند. در این میان، چهره‌هایی چون دیپاک چوپرا و دالایی لاما نه استثنا، بلکه نماد یک الگو هستند: انکار حقیقت معنوی، چشم بستن بر ظلم، سودجویی از معنویت، و فروپاشی اجتناب‌ناپذیر اخلاق. اپستین یک فرد نبود؛ آینه‌ای بود که غرب ناخواسته در برابر خود گرفت. #دیپاک_چوپرا #معنوی_بدون_دین #اپستین @Hasanzadeh

برای آشنایی بیشتر با افکار و آموزه‌های دیپاک چوپرا میتوانید به این لینک مراجعه کنید.