خُــداوندا ، اگــر جــٰایی دِلــی بی‌تــٰابِ دل‌دار اســت ؛ نمی‌دانــم چطــور امّــٰا خودت پــٰادرمیــٰانی کُن ( :

- 🤎🙂‍↕️ ؛

چــمدان دست گرفــتم که بگــویی نــروم تو چــرا سنگ شدی راه نشــٰانم دادی !؟

؛ صــد و ده بــٰار زنــم پر به سرایــت به شعف ؛ صــد و ده مرتــبه قربــٰان شهنشــٰاه نجف . .

- 🖤 ؛

. #سنجاقِ‌قفلی کـٰاتِب:خانومِ‌مُدرِک|روایتِ‌کوتاهِ:به‌حق‌او . آرام‌آرام برگ‌های کتاب را ورق می‌زنم . همان کتاب پیش‌کش شده‌ی خانم‌معلم را ؛ همانی که برای مسابقه‌ی دهه‌ی کرامت بود . بارها خوانده بودَمَش و از بَر بودم . کرامات حضرتِ‌رضا "ع" بود و منِ واله‌ی مشهدالرضا را عجیب مسحور خود کرده بود . هربار که می‌خواندمش ، دلم پَر می‌زد به آن عکس خانوادگیِ جا خوش‌کرده‌ی کنج دیوار اتاق ؛ چشمانم پُر می‌شدند و خالی و دلم .. دلم پرنده‌ی جلد خراسان می‌شد و می‌رفت تا خودِ خودِ پنجره فولاد . دلم می‌رفت سمت باب‌الجواد . آخ .. باب‌الجواد ؛ چقدر کِشِش‌قلبم سمت آن دروازه‌های فیروزه‌ای رنگ غیرقابل کنترل شده بود . روضه‌های شهادت جوادِرضا "ع" عجیب سوزناک بود . کتیبه‌ی مشکیِ شهادت پسر ، بعداز شادی و گل‌باران تولد پدر ، تضاد دل‌سوزی بود . جان‌گداز بود .. پسر هم غریب بود ؛ جوادَش هم مثل خودش بود .. طریف و غریب . آخَر آنها هم از فرزندان فاطمه"س" بودند .. .

( : 🤍 ؛

عاقدش گفت که مهریه او آب شود ؛ و قرار است که او مادر ارباب شود ‌: ) !

آقا کی گفته غروب جمعه دلگیره ؟! ساعت سه‌ی بعدازظهر روز قبل امتحان که از قضا جمعه هم هست از همه‌چی دلگیرتره 🦦🥴 . .

بهتر از این نمیشه .. فردا هشت‌صبح امتحانه‌ و من هنوز نصف کتاب رو نخوندم🦦