از شدت تنهایی، اندوه را بغل کرد؛

بی سبب نیست که این‌قدر شبیه‌ایم به هم مثل گیسوی تو‌ من بخت سیاهی دارم..

سید علی ِصبور ما..

مرا کجای خیالِ بی‌خیالت نشانده‌ای؟

ببخشید اگه بعضی وقتا انرژی ندارم تظاهر کنم خیلی آدم خوشحال و باحالی‌ام.

دیگه از امشب میتونی تو آغوش امام رضا راحت بخوابی.. ببخشید اگه این چند روز حتی جسم بی جانت رو هم خسته کردیم، تو بودی و ما فراموش کردیم که هستی، حالا نیستی و تازه فهمیدیم چه نعمت بزرگی رو از دست دادیم. و آه ازین حسرت یک بار دیگه بودن و دیدنت🥀💔 ولی تو ما رو فراموش نکنیا قوربونت برم! ما رو دعای پدرمون خیلی حساب کردیم؛ آروم بخواب بابا سید علی:))

ما را به سخت جانیِ خود این گمان نبود..!

کربلا..

اون شب هر طور که شد بالاخره صبح شد، اما من دیگه اون من نشد؛

رهبر رو به خاک سپردیم و رهبر خاک رو به ما سپرد..

یه عمر آرامش خودت رو فدا کردی که ما آروم باشیم، از امشب تو آروم خوابیدی و ما.... ما وحشت زده از دنیای بدون توایم..💔