در خیابانهایِ اینجا بوسه جُرم است و گناه
آنچنان میبوسمت ، قانون کشور بشکند
هدایت شده از ‹ پناهگاه شعر ›
نیمی از جانِ مَرا بُردی، محبت داشتی..
نیمِ باقیمانده هم هر وقت فرصت داشتی!
شبکی به کنج خلوت ، اگرم دهی اِجازت
بِمَکم چُنان لَبَت را ، که دَرو سخن نَماند
یک بوسه از رُخت دِه و یک بوسه از لبت
تا هر دو را چشیده ، بگویم کدام بِه .