ولی فردا گوشی و خاموش میکنم صبح.

که نیام سمتش ="))

چون اگه نخونم درسامو امتحانارو گند میزنم

یقین پیدا کردم ال‌. ام. مونتگمری یه قلم جادویی داره. وقتی قصه‌های کتاباشو می‌خونی طوری ماجرا رو برات ملموس و روون توضیح داده، و شخصیت‌های داستان رو به‌گونه‌ای توصیف کرده که انگاری باهاشون زندگی می‌کنی و آخر کتاب که می‌رسه حس می‌کنی خانواده‌ت رو ازدست دادی. قصه‌های جزیره جلد یک رو به پایان رسوندم و دوست ندارم به همین زودی ها برم سراغ جلد دومش و همچنان میخوام با فیلیسیتی و سیسیلی و بقیه‌ی شخصیت‌های دوست‌داشتنی کتاب زندگی کنم.

من وقتی امیلی و قصه های جزیره رو میخوندم

بچه ها سه جلدی امیلی در نیومون و امیلی در جستوجو و امیلی صعود یکی از بهترین قلم های ال‌ ام مونتگمری بودن :"))

من تابستون کلی باهاشون زندگی کردم. و گریه کردم باهاشون زندگی کردم.

حتی با قصه های جزیره جلد یک و دوش :"))

انقد این دوتا شیرین بودن که انگار داشتم تو جزیره پیش دختر قصه گو بازی می‌کردم.

راستی یک درسمو خوندم برا همین اومدم ایتا.✨