بامداد خمار و کی وقت کردن بسازن-

محمد علی و من ارتودنسی داریم و هر روز با چالش های غذا خوردن روبه رو هستیم. مثلا علی امشب هوس کرده بود پیاز سرخ شده و نون بخوره چون میتونه راحت بخوره =)))))

علت اینکه فیلمای قبل سال ۹۵ و این هارو بیشتر می‌پسندم و میبینم‌؛ متفاوت و اجتماعی بودن فیلمنامه ها غرق نشدن در فرم و بیشتر پرداختن به محتوا بازیگر های خوب و قدیمی یادآور بچگی هام و هنوز شکسته نشدنِ حرمت ها آدما تو اون دوران هنوز از زیر قرآن رد میشدن‌‌. به جای کلاه های مسخره از شال و تیپ های ایرانی و قشنگ استفاده میکردن. به مطبوعات ایرانی مثل روزنامه و تلوزیون و رادیوی خود ایران توجه میکردن. غرق توی فضای مجازی و اصطلاحات‌ مسخره هم نشده بودن.. روابط خانوادگی قشنگ تر و محترم تر.. و خیلی چیزای دیگه که تو سینما الان نیست🤝

چقدر باهات موافقم ستایش قدیم فیلم ها واقعا فیلم بود.

واقعا یادم شده فردا شنبه است و منم باید برم کار آموزی :(

یاد کتاب تاکسی سواری افتادم. دقیقا باهمین والس می‌خوندمش.

"هرمز" روایت موسیقایی مردمانی است که در دل آتش ایستادند. این قطعه با آرامش دریا آغاز می‌شود، با هجوم جنگ به اوج تنش می‌رسد و در نهایت، از دل دود و موج، به امید و همبستگی ختم می‌شود. "هرمز" ادای احترامیست به مظلومیت جنوب که هرگز تسلیم نمی‌شود؛ صدای سرزمینیست که زیر آتش ایستاده، اما همچنان استوار به افق می‌نگرد.

بلوبرررری🫐

واااای بامزههه😭