۱۴ اسفند ماه در تقویم رسمی ما مزین به اقدامی برگرفته از مهر و محبت مردم این مرز و بوم و تاکیدات دین مبین اسلام است. روز احسان و نیکوکاری، همان وعدهگاهی است که در میانه اسفندماه دلهای مهربان را بههم پیوند میزند تا در این زنجیره عشق و عطوفت، امید در چشمان منتظر مستمندان جوانه بزند.
امیرمؤمنان(ع) می فرماید: «احسان و کمک به بندگان خدا، زاد و توشه مناسبی برای جهان پس از مرگ است.»روز احسان و نیکوکاری بهانهای برای نشاندن لبخند بر لبان کودکان نیازمند و گرمابخشیدن به دلهای امیدوار است.
در روزهای پایانی سال و قبل از سلام بهار بر خاک خشکیده و سرد زمین، دستهای بخشنده و دلهای مهربان گرد هم میآیند بهانهای برای مهرورزی و عطوفت باشند. امیرالمؤمنین علی(ع) در سخنی دیگر می فرماید: «کمک به مردم، رأس ایمان است.»
اگر چه بخشیدن و نیکی کردن محدود به زمان و مکان نبوده و هر دم میتواند نویدبخش و امیدآفرین باشد اما این روز نمادین گویای آن است که بی تردید با سرمایه احسان و نیکوکاری، میتوان روح را به آرامش رساند و نهال عشق و خوبی کردن را بار دیگر آبیاری کرد.
در این روز رگهای ما لبریز از جوشش انسانیت و گذشت میشود تا هر تپش قلبمان نوعدوستی را فریاد بزند و مهربانی را قصیدهای بی انتها کن
فداکاری و احسان درس عشقی است که از ائمه اطهار(ع) به ما سرمشق شده تا معنای انسانیت و کرامت را فراموش نکنیم و عاطفه را در مهرورزی به دیگران به تکرار برسانیم.
کاری که در مقابل، خدای متعال نیز پاداش نیکی آنان را تضمین نموده و می فرماید: «هر کس کار نیکی به جا آورد، ده برابر آن پاداش دارد.» انعام آیه۱۶۰
این روز همیشه سبز را گرامی میداریم و همه با هم برای بارور شدن بلندای احسان و نیکوکاری همگام میشویم.
┏━━━🍃🕊🌹🕊🍃━━━┓
🍃عضویت در کانال عاشقان امام حسین علیه السلام👇🏻
@Hfadayat
خیریه حضرت خدیجه کبری سلام الله علیها ۶۲۲
