‌یه دیالوگی بود تو سریال زخم کاری میگفت: بعضی چیزا آخرش شاید خوب نباشه، ولی قشنگه... و چه آدمایی که میدونستیم رابطه با اونا آخرش خوب نیست، ولی حفظشون کردیم چون روز و شبمون با اونا قشنگ بود

خب ی معرفی از خود داشته باشیم ۱۸ سالمه و ساکن تهرانم تایپ شخصیتی ام istj وintj هست رنگ مورد علاقم مشکی و بنفشه عاشق موسیقی کتاب و فرا گرفتن‌علم ام و تمام‌ چیز های دیگه راجع ب من..... خب گاهی اوقات هم بیشتریا فکر میکنن پسرم و ۲۵ سالمه و نمیدونم‌چرا چنین فکری میکنن سو پس تعجب نکنید 👀 این چنلم و تمام‌مطالبی ک‌ میگذارم‌توش فقط چیز هایی هستش ک بهم‌انرژی میدن‌دوستشون دارم و یا دیلی هامن چیز هایی ک‌خوشم‌میاد و اینجا میزارم‌تا بمونن برام

حتی استادم...

GN

#نیایش_صبحگاهی یا غیاث المستغیثین ! مرا در آگاهی از رسالتم یاری کن..... لحظه لحظه ی عمرم را هدف بده و به هدفهایم عشق ببخش.... ‌معبودم ! شب مرا به نور صبح رسانیدی ،زندگی مرا هم به نور هدایت خودت منور ساز. صبح مان و روزمان را سرشار از خیر و بخشش و استقامت برمسیر بندگی‌ات قرار بده.

شروع کن، تلاشت هم باعث حس خوب میشه، هم باعث اعتماد به نفست و هم باعث انگیزه بیشتر ☕️🤍

من کنار هرکسی قرار نمیگیرم؛ اگه آدمی رو کنارم میبینی حتما آدم حسابیه.

پناه این روزامی مامان.

ما واقعا هنر کرده‌بودیم... ما هنر کرده‌بودیم که با وجود زخم‌های بسیارمان، هنوز مهربان بودیم. ما هنر کرده‌بودیم که با وجود تمام دلخوری‌ها و رنج‌هایی که در ما اقامت داشت، همچنان لبخند می‌زدیم و دلمان نمی‌آمد کسی را برنجانیم و بانیِ شکستنِ هیچ دلی باشیم. ما هنر کرده‌بودیم که خودمان بغض داشتیم و برای شادی و موفقیت دیگران دعا می‌کردیم. ساده و بی‌شیله بودن هنر می‌خواست و ما از هنر لبریز بودیم، می‌خندیدیم و می‌بخشیدیم و کاری به کار هیچ‌کس نداشتیم.