برای شما از طرف ما «تیامات» (Tiamat) — الههی اقیانوس و آشوب در اساطیر بینالنهرین تیامات یکی از کهنترین الهههای اساطیریه و ریشهش به تمدن بابل و سومر باستان برمیگرده. اون نماد آبهای شور اولیه، آشوب و خلقت هست. چند نکتهی جالب دربارهش: خلقت اولیه: طبق افسانه، در آغاز فقط دو موجود بودن: تیامات (آبهای شور) و آپسو (آبهای شیرین). از آمیختن این دو، خدایان اولیه به دنیا اومدن. پس تیامات عملاً «مادر همهی خدایان» محسوب میشه. نبرد با خدایان: خدایان جوانتر که از سروصداشون خسته شده بود، آپسو رو کشتن. تیامات برای انتقام، ارتشی از هیولاهای وحشتناک ساخت و به جنگ خدایان رفت. اما مردوک (خدای جوان بابل) با تور و تیر، تیامات رو شکست داد و بدنش رو دو نیم کرد. خلقت از بدنش:از نیمهی بالایی بدنش آسمون ساخته شد و از نیمهی پایینی، زمین. چشمهاش رودهای دجله و فرات شدن! این داستان تو «انوما الیش» (حماسهی آفرینش بابلی) ثبت شده. شکل ظاهری: تیامات معمولاً به شکل اژدهای غولپیکر یا مار دریایی عظیم توصیف میشه — ترکیبی از هیولا و الهه. نمادها: آب، آشوب، اژدها، و نیروی خام خلقت.

برای شما از طرف ما «آرتمیس» (Artemis) الههی شکار، طبیعت وحشی، ماه، پاکدامنی و حامی زنان و کودکان در اساطیر یونان باست. معادل رومیاش «دیانا» (Diana) هست. دختر زئوس و لتو و خواهر دوقلوی آپولونه. چند نکتهی جالب دربارهش: نمادها: کمان و تیر، گوزن، سگ شکاری، ماه و کمان نقرهای نقش: حامی شکارچیان، حیوانات وحشی و طبیعت بکر. به باور یونانیها، آرتمیس از زنان باردار و کودکان محافظت میکرد پاکدامنی: از سه الههی باکرهی المپ بود (آرتمیس، آتنا و هستیا) و به شکارچیانی که بهش بیاحترامی میکردن، سخت مجازات میداد معبد: معبد آرتمیس در افسوس (ترکیه امروزی) یکی از عجایب هفتگانهی جهان باستان بود داستان معروف: «آکتئون» شکارچی که آرتمیس رو موقع حموم کردن دید و به گوزن تبدیل شد و سگهای خودش اونو شکار کردن یه نکتهی جالب: آرتمیس هم الههی شکار بود هم محافظ حیوانات وحشی — یعنی هم شکارچی بود هم حامی حیوانات. این دوگانگی جالبیه که تو اسطورههاش خیلی پررنگه!

برای شما از طرف ما «مایا» (Maia) — الههی بهار و رشد در اساطیر یونان مایا یکی از «پلیادها» (Pleiades) هست؛ هفت خواهرِ افسانهای که دختران اطلس (تیتانِ حامل آسمون) و پلیونه بودن. چند نکتهی جالب دربارهش: بزرگترین خواهر: مایا بزرگترین و زیباترینِ هفت خواهر پلیاد بود. خواهرهاش: الکترا، تایگته، آلکیونه، سلنه، استروپه و مروپه. مادر هرمس: معروفترین داستانش رابطهش با زئوسه که ازش «هرمس» (خدای پیامرسان و دزدها) به دنیا اومد. هرمس از همون روز اول تولدش باهوش و شیطون بود — همون شب گلهی گاوهای آپولو رو دزدید! الههی بهار و رشد: اسمش از کلمهی لاتین «Maius» (ماه مه) گرفته شده و به همین خاطر ماه «می» (May) تو تقویم میلادی به افتخارش نامگذاری شده. اون نماد رشد گیاهان، شکوفهها و بیداری طبیعت بعد از زمستونه. معادل رومی: در روم باستان، به عنوان الههی باروری و رشد گیاهان پرستش میشد و جشنهایی به افتخارش برگزار میشد. نمادها: شکوفه، گل، طبیعت بیدار و بهار

برای شما از طرف ما «آتنا» (Athena) الههی خرد، دانش، جنگ استراتژیک، هنر و صنعت در اساطیر یونان باست. دختر زئوسه که به شکلی عجیب از سرش به دنیا اومد! معادل رومیاش «مینروا» (Minerva) هست. چند نکتهی جالب دربارهش: تولد عجیب: زئوس متیس (الههی خرد) رو باردار کرد، ولی چون پیشبینی شده بود فرزندش ازش قویتر میشه، متیس رو قورت داد. بعدها آتنا با کلاهخود و نیزه از سر زئوس به دنیا اومد! نمادها: جغد (نماد خرد)، درخت زیتون، نیزه، کلاهخود و سپر «اجیس» که سر مدوسا روش بود نقش: الههی خرد و دانش، اما برخلاف آرس (خدای جنگ خشن)، فقط جنگهای استراتژیک و عاقلانه رو حمایت میکرد شهر آتن: اسم شهر آتن از اسم اونه. طبق اسطوره، آتنا و پوزئیدون (خدای دریا) برای تصاحب شهر رقابت کردن؛ پوزئیدون چشمهی آب شور ساخت و آتنا درخت زیتون هدیه داد که ارزشمندتر شناخته شد معبد: معبد پارتنون در آکروپولیس آتن به افتخارش ساخته شد یه نکتهی جالب: آتنا هم مثل آرتمیس و هستیا از الهههای باکرهی المپ بود، ولی برخلاف اونها، الههی جنگ هم بود — ترکیبی از خرد و قدرت که تو اساطیر یونان خیلی خاصه!