و در نهایت انتخاب او این بود که دور بماند، بقدری دورتر که کسی نباشد، آن مردم نه عشق میدانند چیست و نه رفاقت سرشان میشود، دوری از آنها بهترین تصمیم خواهد بود.
در زندگی بعدیام محال است من باشم، خفته در پای تپهای دور، گل وحشی خواهم بود که پروانه ها بر آن می آسایند.