نامهی شمارهی۱؛/مکتوب شده
در تاریخِ ۲۲ اردیبهشتِ سالِ جدیدِ فراق.
عزیزِماندگارِ من سلام،
روزگارت خوش و شبنم چشمانت گرم.
فنجانِ گل سرخی مامان حنا را مهمان
چایی کردهام،فکر میکنم پدربزرگ هم
مانند همیشه پیش از همه متوجه دلتنگیام
شده زیر چشمی احوالاتم را زیر نظر دارد،
دیسکِ معروفِ همیشگیاش را از
جعبه برداشته و روی گرامافون گوشه
اتاق گذاشته.
شجریان میخوانَد "گفتم غم تو را دارم" و من
طبقِ عادت همیشگیام در ابریشم خیال
پرسه میزنم و به یادِ خاطرات خوش ایامِ
بودنت دلتنگی ها را با اشک بدرقهی
خلیجِ چشمانم میکنم؛مروارید های سفید
را در دریای دلم غرق میکنم و زخمِ دوری
اینگونه کمی آرام میگیرد.
پدربزرگ همچنان خیره به من و نوشته هایم مانده،با شجریان میخواند و ما بینِ زمزمه هایش میگوید:
تقلا نکن ماهی جان،عشق استوار بر پایه غم و اندوه است. برای تحمل این غم عزیز به دنبال همراه نباش،بلکه بدنبالِ همسنگر باش تا انتهای
رسیدن به خطِ مقدم رهایت نکند.
یعنی همسنگرِ منی؟
@Hoborr
839 دنبالکننده
99 عکس
23 ویدیو
0 فایل
در شکستِ بال پروازِ دِگَر داریم ما!
.
.
.
کپی؟فور کن مومن.
مشاهده در ایتا