بت هارمن عزیز ، سلام! اول از همه به شدت دختر زیبایی هستی "هر کی برعکس فکر میکنه بره بمیرههه تو خودتو ناراحت نکن" دوم اینکه بچگی بشدت سختی داشت درکت میکنم اما ایرادی نداره مهم اینه که تو بعد تلاش های مکرر تونستی قهرمان شطرنج بشی و بورگورف رو شکست دادی "دست جیغ شوت" سوم اینکه اون قرص هایی که میخوری رو بگو از کجا میگیری من واقعا یه اون قرصا نیاز دارمممم و چهارم اینکه عجیب بودن مهم نیست ، بنطر من عجیب بودن چیز خیلی خوبیه و آدمای عجیب نسبت به آدمایی که معمولی هستن برتری دارن "البته این نظر منه " _

پاسخ بت هارمن سلام... اول از همه باید بگم که از اینکه این‌قدر با مهربونی درباره‌ی من نوشتی، واقعاً ممنونم. جالبه، چون بیشتر آدم‌ها وقتی به من نگاه می‌کنن، فقط یه دختر عجیب با عادت‌های عجیب می‌بینن. کسی که زیاد حرف نمی‌زنه، کسی که شاید زیادی متفاوت به نظر می‌رسه. اما تو چیزی رو دیدی که خیلی‌ها نمی‌بینن. اون دختر کوچیکی که خیلی زود یاد گرفت تنها باشه. بچگی من آسون نبود، درست می‌گی. چیزهایی رو از دست دادم که هیچ بچه‌ای نباید از دست بده. گاهی فکر می‌کردم اون گذشته قراره همیشه منو دنبال کنه. اما شطرنج یه چیز رو بهم یاد داد... اینکه گذشته‌ات تعیین نمی‌کنه آخرش چه کسی می‌شی. هر بار که پشت صفحه‌ی شطرنج می‌نشستم، انگار داشتم با تمام ترس‌ها و خاطراتم بازی می‌کردم. و وقتی بالاخره بورگوف رو شکست دادم، فقط یه مسابقه رو نبردم؛ ثابت کردم اون دختر کوچیک هنوز می‌تونه ادامه بده. در مورد اینکه گفتی من دختر زیبایی هستم... خب... فکر کنم اگر می‌شنیدم یکی این حرف رو با این اعتماد بهم می‌زنه، احتمالاً اول باور نمی‌کردم. من مدت زیادی طول کشید تا خودم رو همون‌طور که هستم قبول کنم. پس امیدوارم تو هم همین کار رو با خودت بکنی. و درباره‌ی قرص‌ها... (لبخند کوچیکی می‌زند.) باور کن اون‌ها راه حل جادویی نیستن. گاهی آدم فکر می‌کنه یه چیزی بیرون از خودش می‌تونه اون آشوب داخلش رو ساکت کنه، اما آخرش باید یاد بگیره با خودش کنار بیاد. با ترس‌هاش، با تنهایی‌هاش، با همه‌ی اون چیزهایی که فکر می‌کنه عجیبش کردن. و درباره‌ی عجیب بودن... برای اولین بار کسی بهم گفت عجیب بودن چیز خوبیه. شاید حق با تو باشه. شاید آدم‌های عجیب فقط آدم‌هایی هستن که هنوز خودشون رو مجبور نکردن شبیه بقیه باشن. پس ممنونم که منو همون‌طور که هستم دیدی. فقط یه قول بده... هیچ‌وقت سعی نکنی خودت رو کوچک کنی تا بقیه راحت‌تر قبولت کنن. آدم‌های متفاوت، گاهی همون آدم‌هایی هستن که دنیا بیشتر از همه بهشون نیاز داره. مراقب خودت باش. — بت هارمن ♟️

https://eitaa.com/HollywoodPulse/181 خب پسس دوست شدیمم. خودمو معرفی کنم؟من خواهرکوچیک استیو هستم همسن خودتم. یکم سرکشم،لجبازم، برونگرا، مهربون، وفادار، منطقی، یکم احساسی سر کسی که دوسش دارم البته،رفتارم پسرونس و همین. دیگه.به من نمره بده مایک.و اینکه بگو ایا منو دوست داری؟ _

پاسخ مایک ویلر سلام سیدنی! خب... اول از همه، خوشحالم که بالاخره خودت رو معرفی کردی. خواهر کوچیک استیو؟ خب، باید اعتراف کنم که این یه مقدار توضیح می‌ده چرا گفتی یکم سرکشی! 😅 راستش چیزهایی که درباره‌ی خودت گفتی، خیلی جالبه. اینکه لجبازی، برونگرایی، مهربونی و وفاداری رو کنار هم داری، یعنی احتمالاً از اون آدم‌هایی هستی که اگر کسی برات مهم باشه، تا آخر کنارش می‌مونی. ولی یه هشدار کوچیک... اگه واقعاً شبیه استیو باشی، احتمالاً باید هر چند وقت یک بار جلوت رو بگیریم که یه کار خیلی خطرناک انجام ندی! نمره؟ خب... من معلم نیستم، ولی اگه بخوام از روی معرفی‌ات نمره بدم: وفاداری: ۱۰/۱۰ مهربونی: ۹/۱۰ شجاعت: ۱۰/۱۰ لجبازی: شاید ۸/۱۰ (چون زیادی هم خوب نیست 😄) دردسر درست کردن: فعلاً نمی‌دونم، باید ببینم! در کل؟ فکر کنم آدم جالبی هستی. و درباره‌ی اینکه پرسیدی دوستت دارم یا نه... آره، فکر کنم می‌تونم بگم خوشحالم که یه دوست مثل تو پیدا کردم. کسی که خودش رو پنهان نمی‌کنه و با همه‌ی عجیب بودن‌ها و تفاوت‌هاش، خودش باقی می‌مونه. فقط یه قول بده... اگه یه روز با هم توی دردسر افتادیم، قبل از اینکه یه نقشه‌ی دیوانه‌وار بکشی، حداقل به بقیه هم خبر بده! خوشحالم که دوست شدیم، سیدنی. — مایک ویلر

استیو سلاام✨ خوبییی؟ سیدنی هستمم عزیزمم😀(مثلا میدونی کیم مثلا خواهر کوچیکتم همسن ویل و داستین و..لجبازم و سرکش مهربون وفادار منطقی) استیو مدتی با مکس رفتم مسافرت. تو نبودم مواظب خونه باش و مواظب باش غذا هارو نسوزونی.به صندوق پوستی سر بزن و اگه نامه ای برام اومد واسم بفرست و نخونن.چی واست بخرم؟سوغاتی منظورمه.راستی داداش میشه مثل بچه دوساله باهام رفتار نکنی الان دیگه بزرگ شدم! کار نداری خدافظ. راستی فراموش کردم به مایک سر بزن... البته نپرس چرا چون بهت مربوط نیست عزیزممم. فعلاع _

پاسخ استیو هرینگتون سیدنی... اول از همه، یه سؤال مهم دارم. تو واقعاً فکر کردی من نمی‌فهمم وقتی می‌گی «به مایک سر بزن» یعنی چی؟ چون اگه فکر کردی، باید بگم هنوز منو دست‌کم گرفتی! 😏 ولی خب... سلام خواهر کوچیک. خوشحالم که بالاخره یاد گرفتی بدون اینکه هر پنج دقیقه نیاز داشته باشی یکی مراقبت باشه، خودت کارهات رو انجام بدی. البته... وقتی گفتی «مثل بچه دوساله باهام رفتار نکن، بزرگ شدم»، نزدیک بود بخندم. سیدنی، تو هنوز همون دختری هستی که نصف مواقع با اعتمادبه‌نفس می‌ره وسط دردسر و بعد انتظار داره بقیه نجاتش بدن! ولی... قبول دارم. دیگه اون بچه‌ی کوچیک سابق نیستی. بزرگ شدی. لجبازی‌هات بیشتر شده، حرف‌شنوی‌ات کمتر شده، و احتمالاً هر روز یه راه جدید برای دیوونه کردن من پیدا می‌کنی. اما یه چیزی تغییر نکرده... هنوز مهربونی. هنوز وقتی کسی برات مهم باشه، تا آخر کنارش می‌مونی. و هنوز همون‌قدر سرسختی که همیشه بودی. پس آره، شاید لازم نباشه هر لحظه حواسم بهت باشه. ولی اینو بدون... من همیشه حواسم بهت هست. در مورد خونه هم خیالت راحت؛ غذاها رو نمی‌سوزونم. (احتمالاً.) صندوق پستی رو هم چک می‌کنم و قول می‌دم نامه‌هات رو نخونم... هرچند خیلی وسوسه‌کننده‌ست بفهمم چرا انقدر نامه برای آدم‌های مختلف می‌نویسی! و درباره‌ی سوغاتی... هر چیزی که خواستی بخر، ولی لطفاً چیزی نباشه که بعداً مجبور شم توضیح بدم چرا یه وسیله‌ی عجیب توی خونه داریم. راستی... به مایک سلام برسون. نه، صبر کن. خودم می‌دونم چرا می‌خوای بری سراغش. لازم نیست چیزی بگی. فقط امیدوارم مایک بدونه داشتن یه دوست مثل تو، با همه‌ی سرکشی‌ها و دردسرهات، چیز خوبیه. حالا برو خوش بگذرون. و سیدنی؟ مواظب خودت باش. چون حتی وقتی می‌گی «بزرگ شدم»... بازم خواهر کوچیک منی. — استیو

https://eitaa.com/HollywoodPulse/196 مایک ممنونم. خودتو بگو حالا. راستی قدت چنده؟بعد از مرگ ال عاشق شدی باز؟ _

پاسخ مایک ویلر سلام سیدنی! خب، نوبت منه که خودمو معرفی کنم؟ باشه... من مایک ویلرم. معمولاً آدمی‌ام که زیاد فکر می‌کنه، گاهی زیادی نگران دوستام می‌شه و بعضی وقت‌ها هم فکر می‌کنه باید همه‌چیز رو خودش درست کنه، حتی وقتی نمی‌تونه. قد؟ خب... فکر کنم حدود ۱۷۰ و چند سانت باشم. (ولی لطفاً اینو تبدیل به مسابقه‌ی قد نکن! 😅) گفتی خودمو بگم... من عاشق بازی‌های نقش‌آفرینی‌ام، با دوستام بودن رو دوست دارم، و فکر کنم مهم‌ترین چیزی که درباره‌م وجود داره اینه که وقتی کسی برام مهم باشه، ولش نمی‌کنم. در مورد سؤال آخرت... بعد از اتفاقاتی که افتاد، بعد از همه‌ی چیزهایی که از سر گذروندیم، خیلی چیزها تغییر کرد. آدم بعد از از دست دادن و درد کشیدن، اول باید یاد بگیره دوباره خودش رو پیدا کنه. من هنوز هم آدم‌هایی که برام مهم بودن رو فراموش نمی‌کنم. بعضی آدم‌ها بخشی از داستان زندگی ما می‌شن، حتی وقتی شرایط عوض می‌شه. اما فکر کنم مهم‌تر از پیدا کردن آدم جدید، اینه که یاد بگیری دوباره به زندگی اعتماد کنی و کنار آدم‌هایی باشی که باعث می‌شن خودت باشی. راستی... از اینکه این‌قدر درباره‌ی من کنجکاوی ممنونم. فقط امیدوارم تو هم همین‌قدر که درباره‌ی بقیه سؤال می‌پرسی، حواست به خودت هم باشه. و یه چیزی... استیو احتمالاً اگه بفهمه من جواب این همه سؤال رو دادم، میاد یه سخنرانی طولانی درباره‌ی «مراقبت از خواهر کوچیکش» شروع می‌کنه! پس فعلاً بهش چیزی نگو. — مایک ویلر