📍دانشکده الهیات/دانشگاه فردوسی.

. "کسی نبود به من بگه" بی‌منطق‌ترین توجیه برای ندانم کاری‌های خودمان است. آدم‌‌حسابی‌ها خودشان نمی‌آیند یکهو جلویمان را بگیرند و بگویند جوابِ تو این است. آدم‌ حسابی‌ها صبر نمی‌کنند، می‌روند. ما باید بدویم، آن‌قدر که نفس کم بیاوریم و سوال‌مان جوری باشد که نگهشان دارد. باید حرف را از توی دهان‌شان بیرون بکشیم حرف خودش نمی‌آید. پس سوال بپرسیم و آدم حسابی‌های اطرافمان را کشف کنیم. @Amin_ir8

مقام معظم رهبری: «من همیشه نظام‌های اجتماعی را به تورهای ماهی گیری مثال می‌زنم که گاهی در میان خود هزاران ماهی را می‌کشانند به یک سمت خاصی و آن ماهیان خودشان متوجه نیستند که با همان حرکت تور، دارند به یک طرفی کشیده می‌شوند و نمی‌فهمند که یک کسی دارد آنها را هدایت می کند در داخل تور. آن‌ها خیال می‌کنند آزادند و دارند راه می‌روند، هیچ احساس اسارت هم نمی‌کنند. نظام‌های اجتماعی هم این چنین‌اند، حتی نظام صحیح هم به یک معنا همین طور است، اگرچه او دیگر اسارت نیست چون در او آگاهی و بینایی هست، وانگهی نظام مستند به خدا و بندگی بالاخره بندگی خداست، اما هر نظام اجتماعی این خصوصیت را دارد، انسان‌ها در نظام اجتماعی داخل یک تور نامرئی هستند و دارند کشانده می‌شوند به یک طرفی، اگر چنان چه آن‌ها را به طرف بهشت ببرند، انسان‌ها به طرف بهشت می‌روند و اگر به طرف جهنم ببرند، انسان‌ها دارند به طرف جهنم کشانده می‌شوند.» @Amin_ir8

اینجا یک نفر دارد اشتیاق هدیه می‌دهد. از دستانِ این مرد، عشق می‌ریزد. فارغ از صدا و همهمه‌ها، گرما کار خودش را می‌کند. جیب کتش پُر است از برگه‌های آگهی... تمام هم نمی‌شوند. چسب ماتیکی، خودکار و منگنه همراه خودشان دارند. کاملاً مجهز و آماده. @Amin_ir8

من هربار صدای استاد فیاض‌بخش را که می‌شنوم، می‌یابم که استادِ دارای تزکیه و محاسبه‌ی نفس، تاثیرگذاری‌اش روی روح و روان آدم؛ اصلاً اندازه ندارد. اگر می‌خواهیم با کتاب، با قلم، با حرفمان روی دیگران اثر خوب بگذاریم؛‌ گمانم اولین و مهم‌ترین مرحله‌اش خودمان هستیم. مراقب خودمان باشیم، مراقب نفس‌مان باشیم.

📹 ببینید| خداوند در شراشر عالم حاضر است... استاد فیاض‌بخش @jelvehnooralavi

این یکی را همیشه می‌بینم، بارها در طول روزها برای خودم پخش می‌کنم. خلاصه‌ی شُسته رُفته‌ی آن‌چیزی است که در فلسفه‌ی اسلامی خوانده‌ام.

از عید تابحال، فقط یک کتاب خوانده بودم، درست مثل این ماشین‌ها که ترمزدستی‌شان را کشیده باشی. خیلی تلاش کردم از این رخوت در بیایم، رفتم توی کتابخانه‌ و دست کشیدم روی جلدها، فهرست‌ها را تماشا کردم، برای موضوع‌های خوب و به درد بخور، تا دلتان بخواهد ذوق کردم ولی فقط از هر کتابی، یک قسمتی را خواندم و بعد نیمه‌‌تمام، به حال خودش رها کردم. معامله‌مان نشد که نشد تا امشب‌. که نمی‌دانم یکهو چه‌ شد و از کجا سر و کله‌ی کتابِ «کتاب‌خوری راهبردی» توی صفحه‌ی بهخوانم پیدا شد! خدا رحمت کند پدرِ آقا سید علی‌اصغر علوی را...! [نمی‌دانم شاید هم پدرشان زنده باشد و باید بگویم خدا حفظ‌شان کند] بابت تربیت چنین فرزند گران‌قدری. من عناوین کتاب‌هایشان را خیلی دوست دارم، خلاقانه و برگرفته از شعرها یا ضرب‌المثل‌هایی است که همه به گوشمان خورده و نشان از نبوغ و خلاقیت جناب علوی است. امشب یک‌نفس، کتاب را خواندم؛ خواندمُ بر روحِ دوده‌گرفتهٔ کتاب‌نخوانم؛ طراوت دمیدم. نظرم را در بهخوان نوشته‌ام، آن‌جا بیشتر توضیح دادم که مطالب کتاب ناظر به چیست. @Amin_ir8

در بهخوان بخوانید: https://behkhaan.ir/reviews/285a3ea2-6d3a-4d06-8299-087b1f174762?inviteCode=2K6z8qby0g3n

«دلم می‌خواهد» مستدل‌ترین دلیل عالم است...! باید کاری کنیم تا دل، چیزهای خوب را بخواهد. کتاب‌خوری راهبردی |سید علی‌اصغر علوی @Amin_ir8