. از بازی های گرافیکی تا اخراج وزیر نیروی دریایی! 🔹رسانه های زرد، طرح های گرافیکی را بازنشر کرده اند که ترامپ در شبکه خود منتشر کرده است. 🔻ترامپ با این دو طرح گرافیکی (نه گزارش تصویری مستند) برای چندمین بار ادعا کرده که ۱۵۹ کشتی جنگی ایران را غرق کرده است(!) 🔹ترامپ اگر راست می گوید، چرا ناوهای آمریکایی، مقارن جنگ، از خلیج فارس گریختند و به هزار کیلومتر دورتر از سواحل ایران رفتند؟! 🔻اگر نیروی دریایی و توان نظامی ایران نابود شده بود، چرا وزیر نیروی دریایی دولت ترامپ و آدمیرال ها و ژنرال پنتاگون، به جای تشویق شدن، اخراج شدند؟! 🔹ناو لینکلن چرا گریخت؟ ناو فورد چرا گرفتار گرفتگی فاضلاب و آتش سوزی رختشویخانه شد و به جای غرب آسیا، به ویرجینیا رفت؟ ناوگان آمریکا چرا پس از هفتاد و یک روز، قدرت و جرئت بازگشایی تنگه هرمز را ندارند؟ 🔻ترامپ و کاخ سفید، قبلا هم طرح های گرافیکی با مضمون "ترامپ شاه" منتشر کرده بودند، غافل از اینکه حالا همه می دانند او پادشاهی ناکام و برهنه است. 🔹به قول بازی بچه ها: "کیو کیو! بنگ بنگ!". بله ترامپ در آرزواندیشی -و نابود کردن حیثیت آمریکا- آدم توانمندی است! @IMANI_mohammad

قیام ابرقدرت جدید و الزامات جنگ موجودیتی جنگ تحمیلی سوم علیه ملت ایران، امروز وارد روز هفتاد و سوم شد. این جنگ شگفت، فقط بخشی از ماراتن طولانی مواجهه اشرار آمریکایی- صهیونیستی با ملت متمدن ایران است. امروز و فردای جنگ را باید به شکل جامع فهمید، اقتدار خود را باور کرد و برای مصاف های آینده، قدرتمندتر و آماده تر بود. ابتدا هشت روایت مختصر، درباره ماهیت و منتهای جنگ را با هم مرور کنیم: 1) بر اساس تازه‌ ترین نظرسنجی موسسه یوگاو (YouGov) اکثریت قاطع مردم آمریکا معتقدند کشور شان در جنگ با ایران شکست خورده است. طبق این نظرسنجی که نتایج آن روز جمعه منتشر شد، ۶۲٪ پاسخ ‌دهندگان معتقدند آمریکا در جنگ بازنده بوده است. فقط ۱۳٪، آمریکا را پیروز می دانند. ۲۵ درصد هم نظر مشخصی نداشته ‌اند. 2) شبکه CBS: "ترامپ می ‌گوید حکومت ایران در وضعیت فروپاشی است، اما بسیاری از تحلیلگران به جای فروپاشی، تکامل می ‌بینند و معتقدند که فشار های خارجی به جای ایجاد شکاف ‌های فلج‌ کننده، به انسجام درونی در ایران و تغییر آرایش نیروهای سیاسی برای مقابله با تهدیدات منجر شده است. ایران در دهه ‌های گذشته نشان داده که توانایی بالایی در مدیریت بحران‌ های چندلایه دارد". 3) اِلمار تِوِسن، معاون سردبیر شبکه آلمانی ZDF و رئیس نمایندگی این شبکه در واشنگتن: "ایالات متحده، به شکلی جدی توسط ایران تحقیر شد و آمریکا نشان داد آن‌ قدر توانمند نیست که بتواند ایران را به زانو درآورد. جهان فهمید که آمریکا شکست ‌پذیر است؛ این هولناک ‌ترین اتفاق برای ایالات متحده است". 4) دیوید میلر، جامعه ‌شناس انگلیسی: "بیایید روشن صحبت کنیم. تمام انسان‌ های شریف، در کنار مردم ایران، جمهوری اسلامی و سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایستاده ‌اند. آنها در کنار سید مجتبی خامنه ‌ای هستند". 5) داگلاس مک‌ گرگور، سرهنگ بازنشسته پنتاگون: "تقریباً تمام جهان (به ‌جز ایالات متحده، احتمالاً چند کشور در اروپا، و شاید کانادا) به اتفاقات نگاه می ‌کنند و می ‌گویند که ایران، کشوری قهرمان است، چون در برابر قلدر بزرگ، یعنی آمریکا و اسرائیل ایستاده است. همه همدردی می ‌کنند و هر کس که بتواند، به ایرانی‌ ها کمک می کند. ایرانی‌ها به ‌طرز فوق‌ العاده ‌ای برای مرحلهٔ بعدی، آماده شده ‌اند. در روز های آینده شاهد عقب نشینی ایالات متحده هستیم، چون نمی ‌توان این همه نظامی را برای همیشه در آماده ‌باش نگه داشت. آنها خسته می‌ شوند. نمی‌ توان این وضعیت را ادامه داد". 6) دیوید ایگناتیوس، تحلیلگر ارشد واشنگتن پست: "این ماجرا دوباره یادآوری کرد که چرا روسای جمهور آمریکا طی 47 سال گذشته درباره درگیری با ایران محتاط بوده اند. ایران، کشور بزرگی است؛ قدرتمند، زیرک و باهوش. کشوری نیست که راه خروج آسانی جلوی پای تو بگذارد. ترامپ با واقعیتی رو به رو شده که همیشه درباره خطر درگیری نظامی و پیامدهای پیش بینی نشده گفته می شد. کاملا مشخص است که ترامپ و دولتش اصلا انتظار نداشتند ایران بتواند از تنگه هرمز به عنوان اهرم فشار استفاده کند. حتما در جلسات توجیهی به او گفته بودند، اما به نظر می رسد او با این تصور که ایران هم مثل ونزوئلاست، هشدار ها را نادیده گرفته بود. او تصور می کرد مثل ونزوئلا وارد می شوند و طرف مقابل تسلیم می شود! اما حالا درباره ایران حالا گیر افتاده و کسی هم به کمکش نمی آید. این درس است که چرا باید در استفاده از نیروی نظامی خیلی محتاط بود؟ شرط می بندم حتی خود ترامپ هم دارد این درس را یاد می گیرد. حتی از همین اعلام اسکورت محدود کشتی ها هم معلوم است که فهمیده. او نمی خواهد دوباره وارد یک جنگ واقعی و بزرگ شود". 7) اِما سالزبری، پژوهشگر ارشد آمریکایی در برنامه امنیت ملی فارین پالیسی: "مقامات ایرانی مدام به مردم خود می ‌گفتند ایالات متحده، همان شیطان بزرگ، به دنبال نابودی ایران و مردم آن است. اتفاق بسیار مهم این است که آمریکا با رفتار خود بر تمام آن گفته‌ ها صحه گذاشت". 💢 ادامه دارد @IMANI_mohammad

8) اسکات ریتر افسر اطلاعاتی سابق پنتاگون، در گفت و گو با جرج گالووی (سیاستمدار انگلیسی): "خامنه ای در خانه اش در اقامتگاهش بود. می دانست کشته می شود. او توسط همرزمان شهیدش احاطه شده بود که آنها نیز می دانستند کشته می شوند. اما آنها نیز درک می کردند که در مرگ شان هدفی وجود دارد. مردم ایران در خیابان ها هستند، اما فریاد می زنند: زنده باد خامنه ای شهید! به همین علت، ما جنگ را روز اول باختیم. این، تله ای بود که توسط ایرانی ها در روز اول، توسط مردم با ایمان گذاشته شد. دونالد ترامپ حتی نمی دانست که شیعه یا دوازده امامی چیست؟ نمی دانست حسین [علیه السلام] کیست؟ نمی دانست علی [علیه السلام] کیست؟ هیچ دریافتی از واقعه کربلا ندارد. و با این وجود در تله افتاد. او دومین مهمترین مرد در شیعه را ترور کرد، یا در قتلش تسهیل کرد: علی خامنه ای. این، معادل کشتن پاپ برای کاتولیک هاست، کشتن اسقف اعظم کانتربری برای بریتانیایی ها، و کشتن رهبر کلیسای ارتدکس برای روس ها. اگر هدف عملیات، آوردن مردم ایران به خیابان ها بود، ترامپ موفق شد؛ اما به اشتباه! مردم، در حمایت از جمهوری اسلامی به خیابان آمده اند. جمهوری اسلامی در این لحظه شکست ناپذیر است؛ زیرا نمی توانید کسانی را بکشید که آماده اند برای آرمان‌شان بمیرند. این شیعیان ایران که از جمهوری اسلامی دفاع می کنند، آماده اند تا آخرین مرد و زن در راه ایمان‌شان شهید شوند. و این جمهوری اسلامی ایران است که از آنها دفاع می کند. نه فقط سرزمین‌شان، نه فقط فرهنگ و تاریخ‌شان، بلکه از ایمان شان هم. دونالد ترامپ، این جنگ را با شلیک اولین موشک باخت".                         *** هر جنگی، نظم سیاسی- امنیتی و اقتصادی جدیدی را می سازد و بسته به اینکه طرفین آن، چقدر بزرگ باشند، دگرگونی معادلات، وسعت بیشتری خواهد داشت و در محیط جهانی فراگیرتر خواهد بود. ایران با این جنگ، بسیاری از ترتیبات جنگ سنتی مطلوب قدرت ها را به هم زد و ترتیبات نوینی جایگزین کرد. این جنگ از جهات گوناگون نامتقارن است؛ از شرافت یا رذالت طرفین جنگ، تا میزان همراهی یا عدم همراهی عقبه مردمی؛ از دگرگونی محاسبات متعارف تا رو کردن توانمندی های کمتر شناخته شده؛ و از قدرت اطلاعاتی تا توان و رشادت عملیاتی. بی علت نیست که بزرگترین ابرقدرت دنیا، 73 روز است پشت تنگه هرمز حقارت می کشد و حال آن که آمده بود تا 3 روزه کار ایران را یکسره کند. ما به برکت انقلاب اسلامی، خیلی جلو آمده ایم. امروز عقل های مادی دنیا (مثل آن روزنامه آمریکایی یا آن استاد علوم سیاسی در دانشگاه شیکاگو) از ایران به عنوان "ابرقدرت چهارم" یاد می کنند. اما ایران، غیر از قدرت های متعارف است. رشد بینش عمومی و باورهای عمیق یک ملت است که او را در برابر ابرقدرت شیطانی بلامنازع، استوار و نستوه نگاه داشته است. کار به جایی رسیده که روزانه چند نشریه آمریکایی و اروپایی می نویسند ترامپ، خسته و کلافه، برای مذاکره التماس می کند، اما مورد بی اعتنایی و بی اعتمادی ایران قرار می گیرد. این بی اعتمادی به شیطان و دچار خطای محاسبه نشدن در برابر تهدید ها و فریب های او، مهم تر از پیروزی های چشمگیر نظامی است. برخی سیاستمداران غافل، بازی خورده و خائن به مملکت، در طول سال ها آمدند و رفتند، اما جمهوری اسلامی و رهبران حکیم آن هرگز از دور اندیشی در برابر مکائد دشمن غافل نبودند. آنچه ایران در این جنگ 73 روزه، از اقتدار تحسین برانگیز به نمایش گذاشته (که فقط بخشی از توانمندی هاست) محصول تدبیر است، محصول خواب نرفتن یا حتی مغرور نشدن و در جا نزدن. در نگاه مومنانه به انسان و جامعه و مدیریت و حکومت، درجا زدن و توقف ممنوع است. نیروهای مسلح ما با هدایت رهبر شهید انقلاب، پس از جنگ 12 روزه در جا نزدند و به شکلی چشمگیر، توانمندی ها و مهارت ها و نقشه های دفاعی و تهاجمی را توسعه دادند و نتیجه آن را دنیا در شکست تحقیر آمیز دشمن، انهدام 16 پایگاه و 200 جنگنده و هواپیما و پهپاد او، و انسداد 70 روزه تنگه هرمز، با وجود همه تقلاهای آمریکا دید. این، الگویی الهام بخش برای همه مدیریت ها در بخش های گوناگون است. 💢 ادامه دارد @IMANI_mohammad

دشمن، جنگ را ترکیبی و چند بعدی می بیند و در این تقلّا، شب و روز نمی شناسد. مدیران ما در بخش های گوناگون هم باید در همین تراز، آرایش دفاعی و تهاجمی به خود بگیرند. پذیرفتنی نیست که برخی مدیریت ها در حوزه اقتصادی یا رسانه ای و فرهنگی و دیپلماتیک، از روحیه ابتکار و خلاقیت جهادی، و بیزاری و صلابت در مقابل شیطان بزرگ فاصله داشته باشند. معیار سنجش این است که هر یک از مدیران، چقدر به تولید قدرت ملی اهتمام دارند و در مقابل موانع و علف های هرز معارضه و اخلالگری سازمان یافته، چگونه اقدام می کند؟ در کنار تولید قدرت و بازدارندگی در حوزه های گوناگون، باید نقاط ضعف و آسیب را شناخت و ترمیم کرد. تهدید جنگ، فرصتی برای انجام تغییراتی است که چون زحمت دارد و نیازمند تغییر برخی عادت های مزمن است، برخی مدیران در شرایط معمولی سراغش نمی روند. اگر جنگ ترکیبی، واقعییت انکار ناپذیر است، دولت و دستگاه قضایی و مجلس و دیگر نهادها نمی توانند نسبت به تحرکات عوامل دشمن یا عناصر همسو در بسترهای اقصادی، سیاسی و رسانه ای بی تفاوت باشند یا ترتیبات دفاعی- تهاجمی جدید اتخاذ نکنند. در جنگ موجودیتی، نمی توان پذیرفت که ملت شریف ما بیش از 70 شبانه روز با وجود همه سختی ها، در میدان خیابان سلحشوری نشان داده باشند، اما در اثر انفعال و کوتاهی برخی مدیران، اقتصاد و معیشت مردم در معرض دست درازی کلان محتکران بهانه جو و یا تروریست های اقتصادی قرار بگیرد! دشمن، در صورت تاب آوری ملی ما به زودی از پا در می آید و ناچار است عقب نشینی کند. در این میان، امنیت اقتصادی، بخشی از الزامات تاب آوری عمومی در جنگ تحمیلی است. پس، هر کس، به معیشت مردم آسیب می زند، شریک جنایت دشمن است. باید خائنان و جانیان اقتصادی را بشدت سرکوب کرد. اقتصاد ما با وجود تحریم و جنگ، اقتصاد بسیار بزرگی است که در برابر فشارها تاب آورده است. بنابراین، نمی توان خیانت ها را پای واقعیت جنگ نوشت و عادی انگاری کرد. از طرف دیگر، معنای اصلاحات اقتصادی، گران کردن کالاها و خدمات نیست؛ بلکه اهتمام برای بازتوزیع عادلانه منابع و فرصت ها و تسهیلات، در کنار سرکوب جرئت فعالیت های اقتصادی مخرّب است. در بُعد حقوقی و دیپلماتیک، دستگاه کارگزار سیاست خارجی، باید بیش از پیش متوجه اهمیت پیچ تاریخی باشد. دیپلماسی، فراتر از مذاکره، و مصداق مذاکره، فراگیرتر از آمریکاست. باید در موضوع مذاکره و دیپلماسی، خانه تکانی اساسی انجام شود و برخی تئوری های باطل شده و منسوخ اما رسوب کرده در طول دهه ها درباره آمریکا دور ریخته شود. تهدید جنگ، فرصت های بسیار مهمی برای ایران -این ابرقدرت جدید- فراهم ساخته تا از یکسو، روند تخاصم و تقابل میان شمال و جنوب خلیج فارس را به روند تعامل و تعاون منطقه ای (بدون دخالت بیگانگان) تبدیل کند؛ و از طرف دیگر، نظم تازه ای را برقرار سازد که کشورهای دیگر، به شرط محکومیت شرارت آمریکا و رژیم صهیونیستی، پس از جنگ بتوانند از تردد ایمن در قلمروی حاکمیتی ایران بهره مند شوند. عبور بی ضرر، قاعده مهم و مغفولی است که پس از این در تنگه هرمز حاکم خواهد بود. بدون پایان قطعی جنگ و تعیین تکلیف مجازات متجاوزان و رفع محاصره دریایی، تنگه بسته خواهد ماند. جنگ اخیر، از بستن تنگه هرمز آغاز نشده، بلکه انسداد تنگه - که می تواند به باب المندب هم گسترش یابد- واکنش درست به جنایت در وسط مذاکره بوده است. جنایت بزرگی اتفاق افتاده است. ملت ما، داغدار 3400 شهید است و بانیان جنایت باید تاوان بدهند. کشورها نمی توانند نسبت به این شرارت آشکار که منافع حیاتی آنها را هم به خطر انداخته، بیطرف باشند. اینجا آن موقعیت مهمی است که دیپلماسی ما باید -فراتر از مذاکره با شرور متخاصم- فعال شود. در مورد مذاکره ناپذیری آمریکا، علاوه بر پایمال شدگی برجام، می توان به اقدامات تروریستی در دو جنگ اشاره کرد. ترامپ اگر خواستار مذاکره جدی و محترمانه بود، اقدام به ترور شهید لاریجانی و آقای پزشکیان رئیس جمهور (در کنار دیگر اعضای شورای عالی امنیت ملی) نمی کرد. ذات خبیث ترامپ، با مذاکره محترمانه تباین دارد. 💢 ادامه دارد @IMANI_mohammad

نکته آخر، درباره حلقه سیاسی بد سابقه ای است که وعده توافق قریب الوقوع با "ترامپ تاجر" و آوردن دو هزار میلیارد دلار به کشور را می داد! چه کسانی این محاسبات فریبکارانه را به رئیس و عضو شورای اطلاع رسانی دولت قالب کردند؟ آنها همان هایی نیستند که در شورای مجعول راهبری کابینه، به مهره چینی در برخی بخش های دولت پرداختند و ریل اعتماد به آمریکا را چیدند؟ این حلقه کجا هستند؟ آیا کلا ساقط شده اند یا همچنان نسخه های معیوب و مسموم می پیچند؟ چه مرضی است که روزنامه متعلق به رئیس شورای اطلاع رسانی دولت، به قلم محکوم پرونده فروش اطلاعات، توده های مردم مبعوث در حماسه کف خیابان را "اقلیت رانتی" می خواند و بعد، به دست و پا می افتد و توجیه می کند؟! راز عصبانیت ترامپ و نتانیاهو از ملت بزرگ ایران روشن است. اما علت تجانس با این جنایتکاران چه؟ براستی، نقش سیاستگذاری غلط اقتصادی در فتنه دی ماه 1404 که زیر ساخت فکری جرئت دشمن به حمله نظامی (انهدام زیر ساخت های اقتصادی و شهادت 3400 شهروند ایرانی) را فراهم کرد، چه بود؟ 💢 یادداشت روز کیهان @IMANI_mohammad

دزدِ هیچّی‌ندار 🔹آشفتگی، به صفت بارز ترامپ تبدیل شده است. 🔻او دیشب توییت زد: من همین الان پاسخ به اصطلاح «نمایندگان» ایران را خواندم. این را دوست ندارم. کاملاً غیرقابل قبول است! 🔹منظور او از "به اصطلاح نمایندگان ایران" چیست؟ یعنی ایران و مردم آن را قبول دارد اما جمهوری اسلامی را نماینده ایران نمی داند؟ 🔻مگر نه اینکه همین ترامپ بارها گفته بود نظام را از بین برده، پس با چه کسی مبادله پیام می کند؟! 🔹او وقتی در آستانه پایان اولتیماتوم خود گفت "تمدن ایران را نابود می کنم و به عصر حجر بر می گردانم"، دست خود را رو کرد که نه فقط با ایران امروز و جمهوری اسلامی، بلکه با رگ و ریشه تمدنی ملت ایران دشمن است. 🔻رئیس دولت در کشوری که گذشته اش به گاوچرانی و غارت بومیان آمریکا شناخته می شود، با این تویت، احساس حقارت خود در برابر یک تمدن بزرگ و یک ملت متمدن را آشکار می کند. 🔹ترامپ، در اثر همین احساس حقارت و سوختگی شدید بود که پس از ربودن یک کشتی باری ایران، وزن و طول آن را با بزرگترین ناوهای نظامی آمریکا مقایسه کرد تا بگوید کار بزرگی کرده است! 🔻یا همین هفته قبل گفت: "ما کشتی را گرفتیم و محموله نفت را برداشتیم. ما مثل دزدان دریایی هستیم. چه کسی فکرش را می کرد ما مثل دزدان دریایی عمل کنیم؟". 🔹کسی که از سر "هیچّی‌نداری" خود را دزد دریایی و آرزومند نابودی یک تمدن معرفی می کند، یا افتخارش این است که فلان پل شاهکار مهندسی و مجموعه پتروشیمی را بمباران کرده، چگونه می تواند دنبال نماینده واقعی مردم باشد؟ 🔻نماینده واقعی، از نگاه گاوچران آمریکایی، کسی است که گاو خوبی برای دوشیدن باشد؛ چنان که درباره دولت عربستان، از تعبیر گاو شیرده استفاده کرد. 🔹درماندگی ترامپ، در همین دو خط توییت آشکار است. هم تن به مذاکره با طرفی داده که می خواسته نابودش کند، و هم غُر می زند و نارضایتی خود را از صلابت ایران، آشکار می کند. 🔻مردک قمار بازِ همه چیز باخته! تو اگر دنبال مذاکره بودی، چرا خیانت کردی و مرتکب جنگ شدی و حتی اذعان هم کردی که مذاکره، پوششی برای غافلگیری بوده است؟ 🔹و اگر دنبال جنگ برای نابودی توانمندی های دفاعی و هسته ای و منطقه ای، بلکه اصل موجودیت تمدنی ایران بودی، غلط می کنی که پس از ۷۴ روز ناکامی در میدان، برای مذاکره التماس می کنی تا بی محلی می بینی! 🔻ترامپ، با افتضاح بزرگی که به بار آورده، نه راه جنگی کم هزینه و سودمند را می داند، نه قادر است بن بست خودساخته مذاکره را بشکند، و نه رویش می شود که عقب بخزد و با صدای بلند اعلام کند: 🔹من به عنوان یک دزد دریایی فاقد شعور سیاسی، اعتراف می کنم درباره ایران بزرگ و راهبرد تمدنی آن، مرتکب غلط بزرگی شدم و تازه فهمیدم که چرا در ۴۷ سال گذشته، هیچ دولتمرد آمریکایی جرئت نمی کرد به ایران حمله کند؟ @IMANI_mohammad

. خیانت دوباره لا اله الّا الله، یعنی خدایی نیست جز الله. اگر کسی "لا اله" را بدون "الّا الله" گفت، تحریف کرده است. آقای پزشکیان از قول امیر مؤمنان(ع) گفت: اگر دشمن به صلح دعوت کرد، رد نکن؛ اما پس از صلح از دشمن غافل نشو و هرگز با خوش‌بینی نگاه نکن و به او اعتماد نداشته باش. اما ارگان حزب گارگزاران، ضمن تقطیع تیتر زده: اگر دشمن تورا به صلح دعوت کرد، رد نکن. کلام محذوف و سانسور شده امیر مومنان این است: «ولكِنِ الحذَرَ كُلَّ الحَذَرِ مِن عَدُوِّكَ بَعدَ صُلحِهِ؛ فإنَّ العَدُوَّ ربّما قارَبَ لِيَتَغَفَّلَ، فَخُذْ بِالحَزمِ، واتَّهِمْ في ذلكَ حُسنَ الظَّنِّ. ولى پس از صلح، سخت از دشمن برحذر باش؛ چه بسا نزدیکی ورزد تا غافلگیر کند. پس، احتیاط پیشه کن و در اين باره، حسن ظن را متهم کن». بماند که آمریکا اصلا به صلح دعوت نمی کند، تسلیم می خواهد و دو بار مرتکب خیانت و جنایت در وسط مذاکره شده است. غرض حزب مرعشی و هاشمی از تحریف چیست؟ ترامپ پس از جنگ ۱۲روزه اذعان کرد مذاکره، پوششی برای غافلگیری بوده است. مرعشی قبل از جنگ وانمود کرد توافق با ترامپ نزدیک است و ۲۵۰۰ میلیارد دلار سرمایه به کشور می آید! چرا؟ @IMANI_mohammad

دوباره جنگ می شود یا نه؟ ۱۲ نکته درباره یک پرسش -۱ دوباره جنگ می شود؟ پاسخ دقیق این سوال، مشروط به پاسخِ پرسش دیگر است: چرا جنگ شد و ترامپ و نتانیاهو حمله کردند؟ چرا جنگ متوقف شد؛ آیا علت فقط نقصان نیروها و تسلیحات بود یا فراتر از آن؟ دستگاه محاسباتی ترامپ چگونه کار می کند؟ گزینه ها و مضیقه های او چیست؟ آیا عبرتی از جنگ آموخته است؟ مستقل تصمیم می گیرد، یا مسلوب الاختیار است؟ ۱) حمله به ایران، بر اساس محاسباتی انجام گرفت که اکنون زیرساخت آن محاسبات، در هم شکسته است. تصور طراحان این بود که با ترور رهبر و فرماندهان، به علاوه انهدام زیرساخت ها، ایران از پا می افتد و تسلیم می شود. ۲) فتنه دیماه، به این ارزیابی کمک کرد. آن فتنه زمانی واقع شد که برخی مدیران -دانسته یا ندانسته- در نقشه دشمن با نقش آفرینی کردند؛ معطل مذاکره شده و از تدبیر برای حل مشکلاتی که علاج آن بیرون از مذاکره بود، باز مانده بودند. ۳) برآورد دشمن در جنگ، پیروزی ظرف سه روز، یا حداکثر ظرف چهار تا شش هفته بود. ترامپ در اثر تحمیق نتانیاهو (گاردین) تصور می کرد می تواند ایران را مثل ونزوئلا ببلعد. اما واقعیت کاملا بر عکس از آب برآمد. مهندسی حکیمانه آیت الله خامنه ای (ره)، بر نقشه دشمن چیره شد. ملت ایران مبعوث شدند. وحدتی بی سابقه شکل گرفت. رهبری، سی سال جوان تر -اما تربیت شده مکتب خامنه ای- از سوی مجلس خبرگان معرفی شد. نیروهای مسلح ایران، طبق برنامه، فقط تیزی نوک خنجر جنگ منطقه ای را به آمریکا چشاندند. شانزده پایگاه پنتاگون، زیر ضرب کامل رفت و اغلب از حیّز انتفاع ساقط شد. هیبت هشتاد ساله وزارت جنگ آمریکا، زیر ضرب کامل رفت. رادارها و پدافندها از کار افتادند. پیشرفته ترین هواپیماهای پنتاگون سرنگون شدند. و ترامپ با ثبت افتضاحی بزرگ در بیابان های جنوب اصفهان، آبروی کارتر را خرید! طرح هایی مانند پیاده کردن نیرو در عمق ایران یا حمله و تصرف برخی جزایر و بنادر، پیش نرفت. ۴) برنامه ریزی دشمن، برای "عملیات کوتاه اما پر ضرب و آمیخته با شوک"، به هم خورد. حرف رئیس ستاد مشترک ارتش آمریکا درست از آب درآمد که به ترامپ هشدار داده بود اگر جنگ فراتر از چند هفته بشود، ما نمی توانیم و تلفات و خسارات مان غیر قابل تحمل خواهد بود. سرِ ترامپ، به دیوار بتونی واقعیت اصابت کرد. وزیر نیروی دریایی، به همراه شماری از ژنرال ها و روسای ستاد ارتش آمریکا برکنار شدند. گزارش ها از کمبود ادوات نظامی پس از چهل روز جنگ حکایت می کرد. روزنامه های تلگراف و گاردین، از قول منابع مطلع نوشتند که "پنتاگون پس از موج اخراج‌های گسترده، به هرج و مرج داخلی رسیده"، و در اثر کارنابلدی پیت هگست، شیرازه پنتاگون از هم پاشیده است. 💢ادامه دارد @IMANI_mohammad

. دوباره جنگ می شود یا نه؟ ۱۲ نکته درباره یک پرسش -۲ ۵) ترامپ در چنین وضعیت بغرنجی، تن به آتش بس داد. اما با با اولتیماتوم ها و تهدید های وحشیانه ای مانند "نابودی تمدن ایران، انهدام زیر ساخت ها و بازگرداندن به عصر حجر" ترکیب کرد تا شوک بدهد و شکست را بپوشاند. سپس در چند نوبت، از همان اولتیماتوم ها به بهانه مذاکره و احتمال توافق، عقب نشینی کرد. و در تمام این مدت، حواسش به شاخص بازارها و قیمت ها بود که گلوی او را در حوزه سیاست داخلی و بین المللی می فشردند. البته گفته می شود او و اطرافیانش، در متن همین بالا و پایین کردن تهدید های نظامی، نوسان گیری کرده و میلیاردها دلار به جیب زده اند. اما این، برای حاکم متوهم و متکبری که می خواست در اوج مقبولیت عمومی باشد و حالا به حضیض سقوط کرده و در قهقرای سیاسی دست و پا می زند، نمی تواند رضایت بخش باشد. او، بارها کارتر و کلینتون و بوش و اوباما و بایدن را به سخره گرفته بود که در مقابل ایران بی عرضه بوده اند. و حالا تمام آن آب دهان انداختن ها، یکجا به صورت خود وی برگشته است. ۶) ترامپ، پس از ۴۰ روز جنگ، تن به آتش بس داد و ۳۴ روز است که مثل گرگ زخم خورده از پنجه شیر، به خود می پیچد. چند بار خواسته که دوباره به صورت ایران پنجه بکشد، اما وقتی سنبه پر زور ایران را دیده، جا زده است. او محاصره دریایی را اعلام کرد اما کار موثری از پیش نبرد. ایران نه تنها تسلیم نشد، بلکه گلوی ترامپ را در تنگه هرمز بیشتر فشرد و فشار اقتصادی علیه محاسبات وی را شدت بخشید. ۷) ترامپ نوبت بعد، هیاهوی "پروژه آزادی" را برای گشودن تنگه هرمز به راه انداخت که بیشتر از یک روز و نیم دوام نیاورد و در اثر ضرب شست ایران به کشتی ها و ناوهای متخلف، مجبور شد متوقف کند. ایران، این بار هم جلوتر رفت. هم ناوگان آمریکا را گوشمالی داد و هم محدوده بزرگتری برای "توقف و عبور ممنوع" در اطراف تنگه هرمز تعیین کرد که امارات خیانتکار را فلج می کرد. فجیره هم گوشمالی داده شد. ۸) ایران در تمام این دوره ۳۴ روزه، در مقابل تست "درگیری کم شدت"، با حکمت و صلابت و قدرت رفتار کرده است: رهبری در اوج بلوغ و درایت و اقتدار است؛ مردمِ مبعوث، پای کار؛ و نیروهای مسلح، آماده عملیات. ایران ضربه زده اما مُشتش را باز نکرده که چه تیرهای دیگری در ترکش دارد. اگر پهپادها (و موشک ها)، سرنوشت جنگ ها را از اوکراین تا لبنان و خلیج فارس و دریای عمان تغییر داده اند، هنوز از انواع شهپادها (شناورهای هدایت پذیر از دور) و دیگر توانمندی ها ایران در نبرد دریایی، رونمایی نشده است. اگر این بار، ناوی از ناوگان آمریکا گرفتار ضربتی کاری و مرگبار شود، آبروی نظامی آمریکا را به هیچ طریقی نمی توان جمع کرد. ایران می تواند، چون مقاومت یمن یک سال پیش، تا مرز انهدام و فراری دادن ناو هری ترومن پیش رفت. ۹) ترامپ شاید احمق و مسلوب الاختیار باشد -که هست- اما چشم اندازی از اقدام جنگی متفاوت و موثر پیش روی خود نمی بیند. کارگردان هایی هم که او را پیش انداخته اند، می دانند که افق جنگ چقدر تیره است. یادداشت دیروز نشریه آتلانتیک درباره "کیش و مات شدن قریب الوقوع و غیر قابل جبران آمریکا" را نه یک صلح طلب، بلکه رابرت کیگان نومحافظه‌کار و جنگ طلبی نوشته است؛ یکی از معماران پروژه ناکام "قرن جدید آمریکایی". در عین حال، ترامپ و بازیگردان های مغرور او، زخم عمیقی خورده اند و به آسانی و با قبول علنی شکست عقب نشینی نخواهند کرد؛ این یعنی تیر خلاص به کدخدایی آمریکا. 💢ادامه دارد @IMANI_mohammad

دوباره جنگ می شود یا نه؟ ۱۲ نکته درباره یک پرسش -۳ ۱۰) آنها دائما به یک قمار جنگی- تروریستی دیگر وسوسه می شوند، برایش طراحی و تدارک می کنند و احتمالا مذاکره را هم فرصتی برای رد زنی در جهت اقدامات تروریستی می دانند. تنها چیزی که آنها را عقب می راند، میزان ماندگاری "عبرت های دردناک جنگ اخیر، و احتمال تکرار شدیدتر آن در آینده" است؛ به علاوه تصویرسازی واقعی و دائمی ایران در این باره. آنها، از سودای تسلیم سه روزه ایران، به باتلاق بی انتهای انسداد تنگه هرمز سقوط کرده اند و اکنون یقین دارند که در نبرد بعدی، تنگه باب المندب هم بسته خواهد شد و این یعنی، سلام به قیمت کمرشکن نفت ۱۵۰ تا ۲۰۰ دلاری. می دانند زدن زیرساخت های ایران، یعنی انهدام آرامکوی عربستان، فجیره امارات و دیگر تاسیسات زیر ساختی منطقه، و توقف صادرات نفت از مسیر سواحل عربستان در دریای سرخ. ایران و متحدانش در مقابل هر گونه شیطنت آماده اند و پاسخ های نامحدود به تحرکات خصمانه دشمن ( با عنوان غلط انداز عملیات محدود و مدیریت شده) خواهند داد. ایران ثابت کرده که دیگر اجازه نمی دهد دامنه جنگ را دشمن، تعیین و مدیریت کند. ۱۱) جنگ، ابعاد دیگری هم دارد و بلوف ها و تهدید های دشمن، آنجا هدف گرفته است. زدن ضربات اقتصادی و رسانه ای- روانی، برای شکستن مقاومت خیره کننده ملت ایران. اینجا، آن جبهه ای است که باید با همان تدبیر و شدت و قاطعیت میدان رزم نظامی وارد عمل شد؛ حصر و محاصره را در هم شکست، توازن ایجاد کرد، و مزدوران و همکاران دشمن در تروریسم اقتصادی و رسانه ای را سرکوب کرد. ۱۲) دشمن تنها زمانی عبرت های دردناک جنگ را فراموش می کند و دوباره اسیر وسوسه جنگ می شود که اولا تصور کند خسارات و تلفات متقابل برایش قابل تحمل است؛ ثانیا، پالس تردید و ضعف و سازش طلبی (هنگام مبادله پیام مذاکراتی یا در اظهار نظر مدیران) دریافت کند. به تجربه می توان گفت؛ سایه جنگ را محافلی دانسته و ندانسته بر سر کشور می کشانند که وانمود کنند از جنگ (مقاومت)، به هر قیمت و با هر شیوه ای گریزانند. ما نه در متن جنگی کوتاه و مقطعی، بلکه جنگ اراده ها و ماراتن تاب آوری به سر می بریم. دشمن اگر همچنان نشانه های قدرتمند استقامت را از ما دریافت کند، قطعا عقب نشینی می کند. اما اگر این تصویر، تار و مخدوش شود، برای جنگ دوباره شارژ خواهد شد. شارژ کردن دشمن یا قطع سامانه شارژینگ او، هر دو در اختیار و به انتخاب ماست. @IMANI_mohammad