گزارش روز دویست و ششم جنگ آرایش خوک، در وضعیت بحرانی سوخت در آمریکا شبکه سی‌ان‌ان: صاحبان کسب‌وکار در سراسر آمریکا می‌گویند اختلالات زنجیره تأمین، افزایش هزینه‌های حمل‌ونقل و بی‌ثباتی قیمت‌ها، فعالیت آنها را با فشار بی‌سابقه‌ روبه‌رو کرده و شرایط حتی از بحران کرونا دشوارتر شده است. لری جانسون، تحلیلگر سابق سیا: "خوک را آرایش می کنند" اما وضعیت سوخت بحرانی است. ویلیام پاتنم، افسر اطلاعاتی پیشین پنتاگون : هر چه فشار آمریکا افزایش یابد، ایران تاب‌آوری بیشتری نشان داده و متقابلا فشار می آورد. حملات به عربستان موجب تأثیرگذاری بر اقتصاد جهانی شده است. دنی سیترینوویچ، پژوهشگر موسسه مطالعات امنیت ملی اسرائیل: موضع تهران روشن است؛ برای پایان جنگ دو بار هزینه نمی‌پردازد. ایران حاضر به مذاکره برای تفاهم جدید از نقطه صفر نیست. ذخائر جهانی نفت و بازارها در آستانه شکنندگی قرار دارند. طبق برآورد جی‌پی مورگان ، اگر تنگه هرمز همچنان بسته بماند، موجودی ذخایر نفت جهان همین ماه به حداقل سطح عملیاتی یعنی حدود ۶٫۸ میلیارد بشکه خواهد رسید. پایین‌تر از این سطح، خطوط لوله دیگر قادر به حفظ فشار لازم نخواهند بود و پالایشگاه‌ها شروع به از کار افتادن می‌کنند. استیون زوناس رئیس موسسه مطالعات خاورمیانه در دانشگاه سانفرانسیسکو: ترامپ نمی‌خواهد قبول کند گند زده، آن هم یک گند تاریخی. ایرانی‌ها احساس می‌کنند که همچنان دست بالا را دارند، زیرا نشان داده‌اند که توانایی گسترش جنگ و حمله به پایگاه‌های آمریکا را دارند. رابرت پیپ، استاد علوم سیاسی دانشگاه شیکاگو: جمهوری اسلامی ایران به تمام جهان نشان داد که ایالات متحده از نظر نظامی و اقتصادی شکست خورده است. مدرن دیپلماسی: جنگ در حال فرسایش تاب آوری آمریکاست. نظرسنجی رویترز و ایپسوس نشان داد تنها یک نفر از سه آمریکایی از این جنگ حمایت می‌کنند. 69 درصد معتقدند رئیس جمهور توضیح نداده که هدف از جنگ چیست. 💢روزنامه کیهان @IMANI_mohammad

با خودت چیکار کردی، جناب؟! خیلی عجیب نیست که دولت آمریکا، اجازه حضور رسانه های ایرانی در نیویورک برای پوشش نشست مجمع عمومی سازمان ملل را ندهد. بالاخره یک ابرقدرتی، خیال می کرده جنگ با ایران، "گشت و گذاره دو- سه روزه" در حد "پختن و خوردن سیب زمینی" است؛ اما به تعبیر ایندیپندنت: "به تحقیر و شکستی تماشایی برای ترامپ تبدیل شده است". واقعیت، حجم فشار غیر قابل تحملی است که این شکست به دولت آمریکا وارد می کند و به خودزنی های شگفت در انظار عمومی وا می دارد. عجیب این است که وزیر خزانه داری آمریکا بگوید: "یکی از بهترین متحدان ایران رسانه‌ها هستند. آنها بلافاصله تمام دروغ‌هایی که ایران می‌گوید را منتشر می‌کنند". عجیب تر، رفتار آمیخته با درماندگی دونالد ترامپ است. او که چندین بار به اغلب رسانه ها به خاطر روایت شکست در جنگ ایران حمله کرده بود، اخیرا فعالیت ام‌اس‌ناو، سی‌ان‌ان و پولیتیکو را در کاخ سفید ممنوع کرد. اگر او پیروز -ولو نسبی جنگ- بود، این بی طاقتی و خودزنی دلیلی نداشت که سقوط اعتبار و اقتدارش را تشدید کند. پنج شبکه ای‌بی‌سی، سی‌بی‌اس، سی‌ان‌ان، ان‌بی‌سی و حتی فاکس‌نیوز (نزدیک به دولت ترامپ) در اعتراض به تصمیم عجیب وی، از پوشش خبری مستقیم او امتناع کردند؛ و جنگ و سر شاخ شدن با رسانه ها، به سرعت مغلوبه شد. این در حالی است که مقبولیت عمومی ترامپ در عموم نظرسنجی ها دچار سقوط شدید شده و به ۳۲ درصد رسیده است؛ ۱۵ درصد کاهش عمدتا در اثر پیامدهای ناگوار جنگ با ایران. حتی در نظرسنجی فاکس‌نیوز، ۶۳ درصد رأی‌دهندگان معتقدند دولت ترامپ وضعیت اقتصاد آمریکا را بدتر کرده است. واقعا اگر شیر پاک خورده ای در میان اطرافیان ترامپ وجود داشته باشد و وجودش را هم داشته باشد، باید با دیدن این هیکل چپ کرده و تصادفی دولت آمریکا، از او بپرسد: جناب! با خودت و آمریکا چیکار کردی؟! @IMANI_mohammad

دشمن را بشناسیم اراده دشمن را بشکنیم -۱ یکی از مشاوران رئیس مجلس و عضو تیم مذاکره کننده گفته است: "حال و روز کسانی که درخت را بغل می کنند درک می کنم، اما حال کسانی که در تهران برای ۳۰۰ میلیارد (تفاهم اسلام آباد) لیست می نوشتند، نه!"؟ یکی دیگر از دستیاران آقای قالیباف و عضو تیم مذاکره کننده می گوید: "آستانه نظامی پاس شده. دشمن تصمیم خود را گرفته؛ مسئله امروز نه «آیا جنگی در راه است؟» بلکه «جنگ چگونه آغاز و با چه اهدافی ادامه می‌یابد؟» چرا تصمیم گرفته شده؟ سه فشار همزمان ترامپ را به نقطه بازگشت‌ناپذیر رسانده: فشار روانشناختی درونی، بن‌بست مذاکره، و فشار صهیونیست‌ها و سیاست داخلی آمریکا. دشمن تصمیم گرفته، اما در اجرا مشکل دارد. ایران و محور مقاومت نمی‌گذارند تصمیم نهایی شکل بگیرد. اما این وضعیت پایدار نیست. ... قیمت نفت تعیین‌کننده زمان‌بندی است. دشمن، روند قیمت را نزولی می‌خواهد؛ ما صعودی. اتکای صرف به تنگه هرمز و باب‌المندب کافی نیست. راه ۹۵ درصدی [برای شروع جنگ] طی شده؛ ۵ درصد آخر -بخش دشوار- باقی است. هیچ‌کس زمان دقیق نمی‌دهد، اما می‌توان صورت‌بندی استراتژیک را رصد کرد". اگر دشمن در تصمیم جنگ جدی است (که محل بحث است) و یکی از موانع بزرگش قیمت نفت است، چرا رئیس محترم مجلس اصرار دارد دائما بر مذاکره تاکید کند که نتیجه قطعی آن، تاثیر مثبت در کاهش قیمت نفت است؟! اگر مذاکرات به تعبیر دستیار رئیس مجلس به بن بست افتاده، پس چرا به شکل یکطرفه و با وجود دهن کجی و توهین طرف آمریکایی، بر مذاکرات (عامل موثر بر بازار نفت) تاکید می شود ؟ مذاکرات در بن بست افتاده یا از ابتدا در بن بست بوده است؟ یعنی مثلا چند روز قبل از شروع جنگ 12 روزه و 40 روزه، در بن بست نبود و سپس در بن بست افتاد؟ یا همان موقع هم در بن بست بود اما دولت ما باور نمی کرد؟ اگر تجربه آن دو شبیخون بزرگ -با وجود پیشنهادهای وسوسه آمیز هسته ای و سرمایه گذاری 500 میلیارد دلاری به آمریکا- را پشت سر گذاشتیم، چرا در اسلام آباد یا در ژنو خیال کردیم آمریکا مایل به مذاکره و توافق است؟ 💢ادامه دارد @IMANI_mohammad

دشمن را بشناسیم اراده دشمن را بشکنیم -۲ این تلقی از کجا آمد که ترامپ پس از تمسخر اوباما و بایدن و برجام، حاضر می شود ده ها میلیارد دلار اموال بلوکه ایران را آزاد کند یا اجازه 300 میلیارد دلار سرمایه گذاری در ایران برای بازسازی و جبران خسارت جنگ را بدهد؟ (اظهارات رئیس مجلس در گفت و گوی تلویزیونی ۲۸ خرداد) آقای قالیباف بر اساس کدام ارزیابی در گفت و گوی تلویزونی دهم تیر ماه اظهار کرد: "آمریکا چند بار گفت من هیچ پولی به شما نمی دهم؟ اما قرار است ۱۲ میلیارد دلار ما آزاد شود. من به سوئیس رفتم که معاون خزانه‌داری و ونس آمد آنجا و این را امضا کرد و پول های ما آزاد شد که اگر نمی رفتم، انجام نمی شد. ... عذرخواهی می کنم ولی باید به برخی از این دوستان بگویم شما نه در جنگ و نه دیپلماسی کمک نمی کنید. دیگر ما را اذیت نکنید و حرف های ترامپ را غرغره نکنید که خوب نیست. اجازه دهید مردم آرامش بگیرند". چه کسانی این پوست خربزه را زیر پای تیم مذاکره کننده گذاشتند که آمریکا پول های بلوکه را آزاد می کند یا اجازه سرمایه گذاری چند صد میلیارد دلاری می دهد؟! این یادداشت برای نبش قبر گذشته یا خدای ناکرده طعنه و عیب جویی نیست. بحث، ناظر به اکنون و آینده است. نگارنده باور ندارد که ۹۵ درصد مسیر برای برای شروع دوباره جنگ از سوی ترامپ طی شده است. او در شش ماهه پس از آتش بس شاید بیش از ده بار تهدید به جنگ موجودیتی کرده و گفته که امروز یا فردا ایران را نابود می کند. هیچ ابایی هم از جنایت ندارد. اما مرتکب جنگ فراگیر نشده، چون نتوانسته و در هر بار تست، نتیجه دردناک تری گرفته است. او با همه بلاهت و قابلیت بازی خوردنش، دیده که ایران چگونه بیست پایگاه مهم آمریکا را از حیّز انتفاع ساقط کرد و از دویست هواپیمای نظامی و بالگرد و پهپاد پنتاگون، آینه عبرت ساخت. ترامپ دید که نمی تواند تنگه هرمز را باز کند، بلکه موجب انسداد باب المندب هم شد و حتی ناوهای جنگی اش در آستانه اصابت و تخریب قرار گرفت. او شش ماه است که تحقیر می شود و مقبولیتش در آمریکا در اثر فشار قیمت نفت و بنزین و گازوئیل در حال سقوط آزاد است. پس طبیعی است که به جنگ دوباره تشویق شود اما هیچ چشم انداز روشنی پیش روی خود نمی بیند. اما فارغ از درصد بندی احتمال جنگ دوباره، آنچه به طرف ایرانی بر می گردد این است که با تکرار افراطی و یکطرفه تمایل به مذاکره، به دشمن شکست خورده جرئت و روحیه ندهد. این، آن کار بزرگی است که از ما بر می آید. اراده دشمن فقط با پیام قاطع استقامت و نمایش اراده برای زدن ضربات کمرشکن شکسته می شود، چنان که تا حدود زیادی شکسته شده است. @IMANI_mohammad