خون می‌چکد از دیده در این کنجِ صبوری این صبر که من میکنم افشردنِ جان است

هر چقدر تلاش می‌کنم آدم آروم و محترمی باشم اطرافیان و اعمالشون این اجازه رو نمیدن .

کودن های متظاهر تاسف برانگیزند .

دورِ گردون گر دو روزی بر مراد ما نرفت دائما یکسان نباشد حالِ دوران ، غم مخور

جوانه میزنم ، اما این بهارِ غم زده مثل همیشه نیست!شاید قبلا جوانه نزدم و کم آورد دلم ، اما باکی نیست . جوانه میزنم ، شاید که با یک گل بهار نشود اما از قامت سبز جوانه ها باغ سبز میشود ، شاید بعد ها شکسته تر شوم از این هم ترسی نخواهم داشت ، سبز میشوم و تمام غم ها را زیر خاک دفن میکنم . - سالِ نو مبارک -

دلتنگی ظریف ترین قتل عام بشر است

یک نفر پیش فلک ریش گِرو بگذارد بلکه دست از سر آزردن ما بردارد